I SAB/Wa 42/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B. C., P. C., Z. C., K. K., E. G., P. G., H. L., H. N., M. B., P. S., G. S. i G. P. na bezczynność Ministra Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

Pismem z [...] stycznia 2020 r. (data wpływu do Sądu [...] lutego 2020 r.) B. C., P. C., Z. C., K. K., E. G., P. G., H. L., H. N., M. B., P. S., G. S. i G. P. (Skarżący), reprezentowani przez adwokata R. P., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju z [...] lipca 2019 r. nr [...] i z [...] lipca 2019 r. nr [...]. Następnie pismem z [...] marca 2020 r. (data wpływu do Sądu [...] marca 2020 r.), Skarżący, na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", cofnęli wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.