I SAB/Wa 389/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość postanawia odrzucić skargę. ,

Pismem z 8 listopada 2018 r. A. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. [...]. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w aktach sprawy nie odnotowano, by strona przed złożeniem skargi wyczerpała przysługujące jej w toku prowadzonego postępowania administracyjnego środki zaskarżenia. Zarządzeniem z 6 lutego 2019 r. wezwano skarżącego do udzielenia informacji, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi, skarżący złożył w trybie art. 37 k.p.a. zażalenie lub ponaglenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta [...]. Jeżeli tak, wezwano do złożenia w ww. terminie odpisu ww. zażalenia lub ponaglenia wraz z dowodem jego nadania do organu. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał, że na dzień obecny nie chce być już pełnomocnikiem zajmującym się tą sprawą. Jego stan zdrowia nie pozwala aby mógł zajmować się sprawami dekretowymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) powoływanej dalej jako "k.p.a.", zgodnie z którym stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.). Ponaglenie służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący skierował ponaglenie do organu wyższego stopnia. Ponadto pomimo wezwania Sądu skarżący nie wykazał, że wystąpił z takim ponagleniem. W konsekwencji niewyczerpanie przez skarżącego środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi, skutkuje jej niedopuszczalnością. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.