I SAB/Wa 360/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L., A. J., K. J., J. J., M. S., K. A., T. T., S. J., K. T., A. A. i A. Z. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 18 kwietnia 2017 r. R. L., A. J., K. J., J. J., M. S., K. A., T. T., S. J., K. T., A. A. i A. Z. (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] listopada 2016r., nr [...]. Zarządzeniem z dnia 23 maja 2017 r. Przewodnicząca Wydziału I wezwała skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Z dowodu doręczenia ww. wezwania - wpłynęło do akt w dniu 19 września 2017 r. po przeprowadzeniu postępowania reklamacyjnego – wynika, zostało ono skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 1 czerwca 2017 r. Tym samym termin na wykonanie zarządzenia upłynął z dniem 8 czerwca 2017 r. Tymczasem w załączeniu do pisma z dnia 9 czerwca 2017 r. organ nadesłał pismo pełnomocnika skarżących z dnia 30 maja 2017 r. cofające ww. skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 220 § 3 ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skoro zatem skarżący pomimo prawidłowego wezwania oraz upływu zakreślonego terminu nie uiścili wymaganego wpisu sądowego od skargi, to należało ją odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ppsa. Sąd nie uwzględnił oświadczenia pełnomocnika skarżących o cofnięciu skargi. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki (w tym nie został uiszczony należny wpis) sąd ją odrzuci (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207; postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).