I SAB/Wa 346/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 4 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość postanawia odrzucić skargę.

Pismem z [...] czerwca 2019 r. Z.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] d. [...], ozn. jako "[...]" dz. [...]. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że nie posiada informacji o złożeniu ewentualnego ponaglenia do Wojewody [...]. Zarządzeniem z [...] lipca 2019 r. wezwano skarżącą do udzielenia informacji, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność złożyła w trybie art. 37 k.p.a. ponaglenie do organu wyższego stopnia (Wojewody [...]) na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta [...], a jeżeli tak, do złożenia w ww. terminie odpisu ww. ponaglenia wraz z dowodem jego nadania do organu. Wezwanie doręczone w dniu [...] sierpnia 2019 r. pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) powoływanej dalej jako "k.p.a.", zgodnie z którym stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowania jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. (art. 37 § 3 pkt 1 i 2 k.p.a.). Ponaglenie służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca skierowała ponaglenie do Wojewody [...]. Ponadto pomimo wezwania Sądu skarżąca nie wykazała, że wystąpiła z takim ponagleniem. W konsekwencji niewyczerpanie przez skarżącą środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi, skutkuje jej niedopuszczalnością. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak sentencji.