I SAB/Wa 294/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 1 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę [...] w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia: - odrzucić skargę -

Pismem z dnia 21 maja 2014 r. A.B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę [...] w przedmiocie skutecznego rozpatrzenia zażalenia i zobowiązania Starosty w M. do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 4 kwietnia 2013 r. o odszkodowanie za bezprawny zabór części nieruchomości w W.. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podniósł, że zarzut przewlekłości dotyczący nierozpatrzenia zażalenia na postanowienie Starosty w M. z dnia 17 maja 2013 r. jest niezasadny, ponieważ organ I instancji nie odnotował jego wpływu, zaś skarżący nie przedstawił dowodu jego nadania. Tym samym Wojewoda [...] nie wszczął postępowania zażaleniowego. Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd wezwał skarżącego o sprecyzowanie skargi w terminie 7 dni przez wskazanie daty i przedmiotu zażalenia w rozpoznaniu którego Wojewoda pozostawał w przewlekłości oraz ewentualne nadesłanie kserokopii tego zażalenia wraz z poświadczeniem jego nadania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W odpowiedzi na powyższe wystąpienie skarżący przesłał pismo opatrzone datą 7 czerwca 2013 r. skierowane do Wojewody [...] za pośrednictwem Starosty [...] zatatuowane "skarga na przewlekłość postępowania administracyjnego w związku z odmową wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek z dnia 4 kwietnia 2013 r." wraz z dowodem jego nadania; wniosek z dnia 5 października 2013 r. skierowany do Wojewody [...] za pośrednictwem Starosty [...] o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia 17 maja 2013 r. wraz z dowodem jego nadania oraz pismo z dnia 22 października 2013 r. stanowiące skargę do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę [...]. W związku z powyższym Sąd ponownie wystąpił do skarżącego o sprecyzowanie skargi z dnia 21 maja 2014 r., w terminie 7 dni, przez wskazanie daty i przedmiotu zażalenia w rozpoznaniu którego Wojewoda [...] pozostawał w przewlekłości oraz ewentualne nadesłanie kserokopii ww. zażalenia oraz kserokopii poświadczenia jego nadania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 10 lipca 2014 r. (k.19), jednakże pozostało ono bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. W niniejszej sprawie przesyłka skierowana do skarżącego, zawierająca wezwanie Sądu do sprecyzowania skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 10 lipca 2014 r. W wyznaczonym terminie, tj. do dnia 17 lipca 2014 r., skarżący nie wykonał zarządzenia Sądu z dnia 7 lipca 2014 r. i nie sprecyzował swojej skargi na przewlekłość. Nie nadesłał również zażalenia, w rozpoznaniu którego Wojewoda [...] w jego ocenie pozostawał w przewlekłości. Należy podkreślić, że skarżący nie wskazał w sposób precyzyjny przedmiotu zaskarżenia, tj. jakiego zażalenia dotyczy jego skarga, pomimo dwukrotnego zobowiązania przez Sąd. Nie nadesłał żadnego pisma adresowanego do Wojewody [...], które stanowiłoby zażalenie i byłoby wniesione przed złożeniem niniejszej skargi do Sądu. Przy czym jak wynika z akt sprawy, na co wskazał także Wojewoda [...] odpowiadając na skargę, skarżący nie wniósł zażalenia na postanowienie z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], które mogłoby ewentualnie stanowić przedmiot zaskarżenia, z uwagi na treść skargi. W tych okolicznościach podkreślić należy, że Sąd nie może domniemywać przedmiotu zaskarżenia, co wynika z powołanego powyżej art. 57 § 1 P.p.s.a. Rolą skarżącego jest bowiem wskazanie co stanowi przedmiot jego skargi, a Sąd jest tak wskazanym przedmiotem związany. Odpowiadając na pierwsze wezwania Sądu skarżący w istocie nie sprecyzował czego dotyczy jego skarga, drugie zaś wezwanie Sądu pozostawił bez odpowiedzi. W związku z powyższym nie wykonał zarządzenia Sądu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.