I SAB/Wa 235/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na skargi postanawia: odrzucić skargę.

Z. L. wniósł skargę na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka. Zarzucił mu brak udzielenia odpowiedzi na skargi złożone za pośrednictwem formularza kontaktowego na stronie internetowej dotyczące postanowień i czynności Sądu Rejonowego w [...] wobec małoletniego J. L. W odpowiedzi na skargę Rzecznik Praw Dziecka wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że skarga nie spełnia wymogów formalnych, jak również jest niedopuszczalna. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego (za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A.) lub skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym (za pośrednictwem e-PUAP) wraz z załączonym certyfikatem potwierdzającym prawidłowość złożonego podpisu oraz wskazanie, czy przed wniesieniem skargi występował do organu z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.), skarga do sądu administracyjnego powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga to kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym, dlatego powinna spełniać wymagania określone w przepisach prawa. Poza elementami konstrukcyjnymi, o którym mowa w art. 57 § 1 pkt 1–3 p.p.s.a., jak każde pismo w postępowaniu sądowoadministracyjnym, skargę należy podpisać, co wynika wprost z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zważyć należy, że podpis jest elementem skargi o doniosłym znaczeniu, którego brak uniemożliwia nadanie prawidłowego biegu skardze. Podpis świadczy nie tylko o woli danej osoby dokonania określonej czynności wyrażonej w piśmie lub wyrażeniu stanu wiedzy, ale pozwala także na jej identyfikację, stanowiąc gwarancję autentyczności i tożsamości osoby składającej skargę. W rozpoznawanej sprawie, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 28 listopada 2024 r. wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi minął zatem 5 grudnia 2024 r. Pismem z 2 grudnia 2024 r. skarżący cofnął skargę. Jednakże, wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi nie można uznać jej cofnięcia za skuteczne. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.