I SAB/Wa 188/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Łukasz Trochym po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. P. na przewlekłe prowadzenie postępowanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie w przedmiocie wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 9 marca 2022 r. (data wpływu do Sądu 9 maja 2022 r.) M. P. (Skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postepowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (Kolegium) w przedmiocie wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego. Decyzją z 19 stycznia 2022 r. nr KOC/142/Sw/21, Kolegium, po rozpatrzeniu odwołania Skarżącej od decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z 19 listopada 2020 r. nr UD-IV-WSZ-SRI/004179/SW/2020, orzekającej o uchyleniu prawa do świadczenia wychowawczego na córkę, przyznanego informacją nr UD-IV-WSZ-SRI/010000/SW/2019 - 19 stycznia 2019.r. - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Odpis decyzji został doręczony Skarżącej 9 lutego 2022 r. (co odzwierciedla własnoręczny podpis Skarżącej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zobligowany jest w pierwszej kolejności do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi. W tym miejscu przywołać należy uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/21, zgodnie z którą "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". W uzasadnieniu tej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że w sytuacji ustalenia przez sąd braku przedmiotu zaskarżenia "(...) w postaci ustania przewlekłości postępowania administracyjnego wskutek wydania rozstrzygnięcia przez organ administracji, sąd nie może już dokonywać oceny spełnienia kolejnych warunków dopuszczalności wniesienia skargi, skoro sama skarga jest niedopuszczalna z powodu braku przedmiotu zaskarżenia". Zgodnie z art. 269 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne są związane uchwałami Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z treści powyższej regulacji wywodzić należy moc wiążącą uchwał Naczelnego Sądu Administracyjnego, a istota tego związania oznacza, że stanowisko zajęte w uchwale wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Dopóki więc nie nastąpi zmiana wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą stanowiska, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować. Orzekający w niniejszej sprawie Sąd w pełni aprobuje poglądy zawarte w wyżej wskazanej uchwale z 7 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/21, stwierdzając jednocześnie, że znajduje ona zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Wynika z niej, że "przewlekłość, jako stan faktyczny, nie będzie już istniała w chwili wniesienia skargi ze względu na wydanie stosownego rozstrzygnięcia kończącego postępowanie administracyjne, rozumiane, jako wprowadzenie tego rozstrzygnięcia do obrotu prawnego przez jego doręczenie stronom ze skutkiem prawnym ostatecznego zakończenia postępowania administracyjnego." Tak więc po rozstrzygnięciu sprawy przez organ, nawet jeżeli nastąpiło to z upływem terminu wyznaczonego przepisami obowiązującego prawa, brak jest już możliwości dokonywania oceny przewlekłego prowadzenia postępowania w procedurze przed sądem administracyjnym. Istotną jest tu możliwość realizacji celu skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, którym jest przeciwdziałanie opieszałości organu w wydaniu rozstrzygnięcia, a która staje się bezprzedmiotowa w sytuacji zakończenia przez organ postępowania wydaniem aktu i wprowadzeniem go do obrotu prawnego, który rozumieć należy jako "(...) nie tyle samo wydanie aktu administracyjnego, ale jego uzewnętrznienie wobec stron postępowania w postaci jego doręczenia stronom ze skutkiem prawnym ostatecznego zakończenia postępowania administracyjnego. Samo wydanie aktu przez organ jest bowiem czynnością techniczną, która nabiera doniosłości prawnej w postaci rozstrzygnięcia sprawy dopiero w chwili, gdy zostanie skutecznie oświadczona stronom postępowania, jako kończąca tok postępowania." Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że Kolegium decyzją z 19 stycznia 2022 r. nr KOC/142/Sw/21 zakończyło postępowanie odwoławcze. Odpis decyzji został doręczony Skarżącej 9 lutego 2022 r. W dniu 9 marca 2022 r., Skarżąca wniosła skargę na powyższa decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, która została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wa 954/22. Z powyższego jasno wynika, że Skarżąca - skargą z 9 marca 2022 r. zarzuciła Kolegium przewlekłe prowadzenie postępowania, w sytuacji, gdy zostało ono zakończone wydaniem wyżej opisanej decyzji, która została skutecznie jej doręczona. Dodatkowo zauważyć należy, że zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W aktach administracyjnych sprawy brak jest ponaglenia Skarżącej. Złożonego ponaglenia przed wniesieniem niniejszej skargi do Sądu nie przedłożyła również Skarżąca, na wezwanie Sądu z 21 czerwca 2022 r., wskazując jedynie w piśmie z 13 lipca 2022 r., że w postępowaniu o świadczenie wychowawcze składała wiele dokumentów. W takich okolicznościach należy uznać, że Skarżąca nie wyczerpała trybu przed wniesieniem skargi, przez co jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze i uznając złożony środek zaskarżenia za niedopuszczalny z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia oraz z uwagi na brak wyczerpania przez Skarżącą środka zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.