I SAB/Wa 156/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi J.G. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rozwoju i Technologii w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie wydania orzeczenia administracyjnego z naruszeniem prawa postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu J.G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi.

J. G., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia [...] marca 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rozwoju i Technologii (poprzednio Minister Rozwoju, Pracy i Technologii) w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] września 2021 r. o stwierdzenie wydania orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] sierpnia 1951 r. nr [...] odmawiającego przyznania prawa własności czasowej dla nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], hip. "[...]", ozn. rej. hip. [...] w części dotyczącej nieruchomości stanowiącej obecnie własność Skarbu Państwa, z naruszeniem prawa stosownie do art. 158 § 2 kpa. W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Technologii wniósł o jej oddalenie podnosząc m.in., że skarga z [...] marca 2022 r. wniesiona została w sprawie, której dotyczyła wcześniej złożona skarga J. G. z [...] września 2021 r., zarejestrowana w WSA w Warszawie pod sygn. akt I SAB/Wa 360/21, która nie została jeszcze prawomocnie rozpoznana przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona skarga, w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami, jest rozpoznawana merytorycznie lub nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami. Przy czym przy ustalaniu tożsamości sprawy należy brać pod uwagę element podmiotowy i przedmiotowy. Tożsamość podmiotowa, to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Badając czy wskazana zasada została naruszona, sąd administracyjny analizuje co jest przedmiotem sprawy i jakie występują strony. Jeżeli dojdzie do przekonania, że sprawa "o to samo" między tymi samymi stronami jest w toku lub została już rozstrzygnięta, zobowiązany jest do odrzucenia skargi. W świetle powyższego zauważyć trzeba, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 lutego 2022 r. sygn. akt I SAB/Wa 360/21 po rozpoznaniu skargi J. G. z dnia [...] września 2021 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rozwoju i Technologii stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ i zobowiązał Ministra Rozwoju i Technologii do rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2019 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] sierpnia 1951 r. nr [...] - w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku; stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rozwoju i Technologii nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; oddalił skargę w pozostałej części oraz zasądził od Ministra Rozwoju i Technologii na rzecz skarżącego kwotę 580 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powyższy wyrok nie stał się dotychczas prawomocny, co oznacza, że sprawa sądowoadministracyjna w przedmiocie bezczynności i przewlekłego prowadzenia przez Ministra Rozwoju i Technologii postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia z dnia [...] sierpnia 1951 r. nr [...] nadal jest w toku. Wyklucza to możliwość złożenia przez skarżącego kolejnej skargi w tym samym przedmiocie. Zdaniem Sądu zarówno w sprawie toczącej się pod sygn. akt I SAB/Wa 360/21, jak i w sprawie niniejszej toczącej się pod sygn. akt I SAB/Wa 156/22 zachodzi tożsamość podmiotowa (podmiotem praw i obowiązków jest organ – Minister Rozwoju i Technologii oraz skarżący) jak i tożsamość przedmiotowa (obie skargi mają za przedmiot bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia 31 sierpnia 1951 r. nr [...]). Przy czym zaznaczyć trzeba, że wydanie decyzji na podstawie art. 158 § 2 kpa jest możliwe dopiero po wszczęciu i przeprowadzeniu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Ponieważ weryfikacja przesłanek z art. 156 kpa i art. 158 § 2 kpa następuje w ramach jednego i tego samego postępowania, nie można przyjąć, że organ prowadząc postępowanie z wniosku o stwierdzenie nieważności ww. orzeczenia miał jednocześnie obowiązek prowadzić osobne postępowanie z wniosku skarżącego o stwierdzenie wydania tego samego orzeczenia z naruszeniem prawa i wydać osobną decyzję w tym przedmiocie. Wniosek z dnia [...] września 2021 r. nie inicjuje zatem nowego postępowania o stwierdzenie wydania ww. orzeczenia z naruszeniem prawa, ale jest wnioskiem złożonym w prowadzonym już postępowaniu o stwierdzenie nieważności tego orzeczenia. Powyższe oznacza, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest tożsama zarówno pod względem podmiotów jak i przedmiotu ze skargą rozpoznaną ww. wyrokiem z dnia 25 lutego 2022 r. Tym samym wniesiona skarga z dnia [...] marca 2022 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.