I SAB/Wa 1556/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym sprawy ze skargi N. R. i K. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], ozn. nr hip. [...], w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz N. R. i K. S. solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

N. R. i K. S. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2015 r. o ustalenie, na podstawie przepisu art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm.) – zwanej dalej "ugn", odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ulicy [...], oznaczoną nr hip. [...]. W skardze skarżące wniosły o: 1) stwierdzenie bezczynności Prezydenta [...] w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2015 r.; 2) stwierdzenie, że zaistniała bezczynność ma charakter rażący; 3) zobowiązanie Prezydenta [...] do załatwienia przedmiotowej sprawy, w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące; 4) skierowanie niniejszej sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym; 5) wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 § 6 w zw. z art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa"; 6) przyznanie skarżącym od Prezydenta [...] sumy pieniężnej określonej na podstawie art. 154 § 6 w zw. z art. 149 § 2 Ppsa; 7) zasądzenie na rzecz skarżących od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżące podniosły, że wystąpiły do Prezydenta [...] wnioskiem z dnia [...] maja 2015 r. o przyznanie odszkodowania na podstawie art. 215 ugn za przedmiotową nieruchomość [...]. Wniosek nie został rozpatrzony w terminie, w konsekwencji, w dniu [...] lipca 2015 r. zostało złożone zażalenie na bezczynność organu, w trybie art. 37 § 1 Kpa, do Wojewody [...]. Wojewoda [...] [...] lipca 2015 r. zwrócił się do Prezydenta [...] o przesłanie akt przedmiotowego postępowania wraz z informacją o przyczynach zwłoki w rozpatrzeniu sprawy. Prezydent [...] akt postępowania Wojewodzie [...] nie przesłał. Wojewoda [...] ponownie w październiku 2015 r. zwrócił się do Prezydenta [...] o nadesłanie akt z informacją przyczynach zwłoki, zakreślając termin siedmiu dni, pod rygorem rozpatrzenia zażalenia wyłącznie w oparciu o jego treść. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] Wojewoda [...] zobowiązał Prezydenta [...] do podjęcia stosownego rozstrzygnięcia w sprawie, w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia postanowienia. Postanowienie Wojewody [...] zostało doręczone Prezydentowi [...]w dniu 8 grudnia 2015 r., co oznacza, iż termin do wydania przez organ rozstrzygnięcia w powyższej sprawie upływał w dniu 8 marca 2016 r. Skarżące w dniu [...] marca 2016 . złożyły skargę na bezczynność organu, z uwagi na to, że wbrew nałożonemu zobowiązaniu Prezydent [...], nie podjął merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, nie zachowując tym samym terminu zakreślonego wskazanym wyżej postanowieniem Wojewody [...]. W tym stanie rzeczy bezczynność organu nie budzi wątpliwości. W dniu [...] września 2016 r. skarżące złożyły do Prezydenta [...] wniosek o pilne rozpatrzenie wniosku złożonego w trybie art. 215 ugn, ewentualnie o pilne przekazanie skargi. W dniu [...] listopada 2016 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że pełnomocnik skarżących został poinformowany, o tym, że z uwagi na analizę zgromadzonej dokumentacji, nie było możliwe wydanie decyzji w sprawie o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość, w terminie wyznaczonym przez Wojewodę [...] w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie zważył, co następuje. Skarga jest częściowo uzasadniona. Nie budzi wątpliwości Sądu, że w niniejszej sprawie Prezydent [...] pozostaje w bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 Ppsa. Należy mieć na uwadze, że maksymalny termin na załatwienie sprawy jaki przewiduje przepis art. 35 § 3 Kpa (termin dwóch miesięcy) został w niniejszej sprawie przekroczony. Poza sporem jest to, że w aktach administracyjnych znajduje się wniosek skarżących z dnia [...] maja 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ulicy [...], oznaczoną nr hip. [...], złożony na podstawie art. 215 ugn. Jak wynika z akt sprawy do chwili obecnej decyzja w sprawie nie została wydana. Sąd uznał, że istniejąca w sprawie bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa. Rozpoznając sprawę Sąd wziął pod uwagę datę wpływu wniosku do organu oraz fakt, że organ nie podjął żadnych czynności, które mogłyby w jakikolwiek sposób zmierzać do merytorycznego załatwienia sprawy. Wniosek o ustalenie odszkodowania, zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, a nawet postanowienie Wojewody [...] wyznaczające dodatkowy termin dla Prezydenta [...] na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia w sprawie nie przyniosły zamierzonych skutków w postaci rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania. Pełnomocnik skarżących w dniu [...] września 2016 r. złożył do organu monit, będący ponagleniem dotyczącym rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowanie i jednocześnie wnioskiem o pilne przekazanie skargi złożonej w dniu [...] marca 2016 r. W dniu sporządzenia odpowiedzi na skargę, organ poinformował pełnomocnika skarżących na podstawie art. 36 Kpa, o przewidywanym terminie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie. Taki sposób działania organu godzi niewątpliwie w zasadę szybkości postępowania (art. 12 Kpa), co z kolei prowadzi do podważenia zaufania stron tego postępowania do organów władzy publicznej (art. 8 Kpa). Sąd nie dostrzega potrzeby wymierzania organowi dodatkowej sankcji w postaci zasądzenia na rzecz skarżących sumy pieniężnej, o której mowa w art. 154 § 7 Ppsa. Mimo bowiem rażącego naruszenia zasad ogólnych postępowania administracyjnego przy rozpatrywaniu sprawy odszkodowawczej, Sąd oddalił skargę w tym zakresie. W niniejszej sprawie wniosek o odszkodowanie został złożony stosunkowo niedawno w porównaniu z innymi tego typu sprawami, które rozpatruje Sąd. Poza tym sprawy o odszkodowanie za nieruchomości [...] są sprawami skomplikowanymi, ponieważ ich wyjaśnienie opiera się na ustaleniu przesłanek odnoszących się do okoliczności sprzed wielu lat wstecz, a przez to trudnych do ustalenia. Sąd uznał za właściwe zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku odszkodowawczego w terminie czterech miesięcy, od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyznaczenie organowi terminu w powyższym wymiarze jest celowe, z uwagi na stan prowadzonego w sprawie postępowania. Jeżeli bowiem okaże się, że przesłanki z art. 215 ugn będą spełnione, wówczas konieczne będzie zlecenie biegłemu rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenia operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości, do którego strony mają prawo wnieść zastrzeżenia i uwagi. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 i § 1a Ppsa (pkt 1 i 2 wyroku) oraz art. 151 w zw. z art. 149 § 2 (pkt 3 wyroku), orzekł, jak w sentencji. W przedmiocie kosztów sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 14 ust.1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800).