I SAB/Wa 154/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wygaszenie orzeczenia postanawia odrzucić skargę.

P.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia [...] kwietnia 2015 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2015 r. o wygaszenie postanowienia tego organu z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] o odmowie wyłączenia członków organu od udziału w postępowaniu prowadzonym pod nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania, tj. 27 kwietnia 2015 r., sprawowana przez wojewódzkie sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w przedmiocie: wydania decyzji administracyjnych; postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty; postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Powołane przepisy wymieniają akty i czynności związane z bezczynnością w sposób wyczerpujący, tym samym skarga wniesiona na bezczynność organu administracji publicznej, wykraczającą poza ww. zakres przedmiotowy, jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] polegającą na braku rozpoznania jego wniosku o wygaszenie postanowienia o odmowie wyłączenia członków organu od udziału w postępowaniu. Zgodnie z brzmieniem art. 27 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) powoływanej dalej jako "k.p.a.", członek organu kolegialnego podlega wyłączeniu w przypadkach określonych w art. 24 § 1 k.p.a. O wyłączeniu tego członka w przypadkach określonych w art. 24 § 3 k.p.a. postanawia przewodniczący organu kolegialnego lub organu wyższego stopnia na wniosek strony, członka organu kolegialnego albo z urzędu. Aby skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wygaszenie postanowienia w przedmiocie wyłączenia członka organu kolegialnego była dopuszczalna, postanowienie rozstrzygające wniosek o wyłączenie członka organu kolegialnego, musiałoby być postanowieniem na które służy zażalenie albo postanowieniem kończącym postępowanie albo rozstrzygającym sprawę co do istoty, a więc postanowieniem o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Postanowienie takie nie jest jednak postanowieniem, na które służy zażalenie, ponieważ zgodnie z art.141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienia wydane w toku postępowania, gdy kodeks tak stanowi. Żaden z przepisów k.p.a. nie przewiduje zaś możliwości wniesienia zażalenia na tego typu postanowienie. Nie jest to również postanowienie, które kończy postępowanie, ani też postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie to rozstrzyga wyłącznie kwestię wpadkową w prowadzonym postępowaniu. Z tego względu skarga na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wygaszenie postanowienia w przedmiocie wyłączenia członka organu kolegialnego jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.