I SAB/Wa 152/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu 8 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. i M. F. na bezczynność Prezydenta [...] w rozpatrzeniu wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego postanawia odrzucić skargę

Pismem z 8 czerwca 2021 r. A. M. i M. F. (dalej jak skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z [...] stycznia 1949 r. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości położonej w [...], przy ul. [...], ozn. [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona skarga, w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami, jest rozpoznawana merytorycznie (lis pendens) lub nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata), w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami. Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy należy zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 10 listopada 2021 r. sygn. akt I SAB/Wa 31/21 po rozpoznaniu skargi A. M. i M. F. na bezczynność Prezydenta [...], zobowiązał ten organ do rozpoznania wniosku z [...] stycznia 1949 r. o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości położonej w [...], przy ul. [...], ozn. hip. [...] w terminie czterech miesięcy od daty zwrotu akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z treści przedmiotowej skargi wynika zatem, że zachodzi zarówno podmiotowa jak i przedmiotowa tożsamość niniejszej sprawy ze sprawą zakończoną wyrokiem z 10 listopada 2021 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa. orzekł jak w postanowieniu.