I SAB/Wa 1468/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie wybranych członków Kolegium od udziału w orzekaniu w sprawie nr [...] postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 24 kwietnia 2015 r. P. S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wniosku o wyłączenie wybranych członków Kolegium od udziału w orzekaniu w sprawie nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "ppsa") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu (art. 3 § 2 pkt 8 ppsa). Powołany przepis wymienia zatem akty i czynności związane z bezczynnością w sposób wyczerpujący, tym samym skarga wniesiona na bezczynność organu administracji publicznej wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Kolegium polegająca na nierozpoznaniu wniosku skarżącego o wyłącznie wybranych członków Kolegium od udziału w orzekaniu w sprawie. Zgodnie z art. 27 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej jako "kpa"), członek organu kolegialnego podlega wyłączeniu w przypadkach określonych w art. 24 § 1 kpa. O wyłączeniu tego członka w przypadkach określonych w art. 24 § 3 kpa postanawia przewodniczący organu kolegialnego lub organu wyższego stopnia na wniosek strony, członka organu kolegialnego albo z urzędu. Aby skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wyłączenie członka organu kolegialnego była dopuszczalna, postanowienie rozstrzygające wniosek o wyłączenie członka organu kolegialnego musiałoby być postanowieniem, na które służy zażalenie albo postanowieniem kończącym postępowanie albo rozstrzygającym sprawę co do istoty, a więc postanowieniem o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ppsa. Postanowienie takie nie jest jednak postanowieniem, na które służy zażalenie, ponieważ zgodnie z art. 141 § 1 kpa zażalenie przysługuje na postanowienia wydane w toku postępowania, gdy kodeks tak stanowi. Żaden z przepisów kpa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego typu postanowienie. Nie jest to również postanowienie, które kończy postępowanie, ani też postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie to rozstrzyga wyłącznie kwestię wpadkową w prowadzonym postępowaniu. Z tego względu skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.