I SAB/Wa 139/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart (spr.) WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [....] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komisję do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę

Pismem z dnia 5 marca 2018 r. (data pierwszej prezentaty) [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na: "bezczynność Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa z siedzibą w Warszawie (dalej jako Komisja) i przewlekłe prowadzenie postępowania rozpoznawczego o sygn. [...] - dotyczącego postępowania o ponowne rozpatrzenie sprawy odnośnie decyzji Komisji z dnia [...] listopada 2017 r. uchylającej w całości decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] i odmawiającej ustanowienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości przy ul. [...]". Powyższa skarga została zarejestrowana jako skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komisję do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa. Przedmiotowa nieruchomość przy ul. [...] objęta była działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), dalej jako "dekret warszawski". Z dniem wejścia w życie dekretu, tj. z dniem 21 listopada 1945 r., grunty nieruchomości warszawskich - w tym grunt przedmiotowej nieruchomości - przeszły na własność gminy m. st. Warszawy, a od 1950 r. - na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z 20 marca 1950 r. o terenowych organach jednolitej władzy państwowej (Dz. U. Nr 14, poz. 130) - na własność Skarbu Państwa. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], ustanowił na 99 lat prawo użytkowania wieczystego do zabudowanego gruntu o powierzchni [...] m2, położonego w [...] przy ul. [...], w łącznym udziale wynoszącym [...] części na rzecz następców prawnych byłych właścicieli tej nieruchomości Następnie ww. udziały w prawie współużytkowania wieczystego gruntu oraz w prawie współwłasności posadowionego na nim budynku - na podstawie aktów notarialnych z dnia [...] czerwca 2013 r. - nabyła [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w [...]. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. sygn. akt [...] Komisja do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa wszczęła postępowanie rozpoznawcze w sprawie decyzji Prezydenta [...] z [...] lipca 2009 r., nr [...]. Zaś decyzją nr [...] Komisja uchyliła w całości decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] i odmówiła ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem i jego uzasadnieniem strony tego postępowania rozpoznawczego złożyły następujące wnioski: – I. R. pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. (data prezentaty) złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy; – Miasto [...] pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. złożyło skargę na uzasadnienie decyzji; – [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] pismem z dnia [....] grudnia 2017 r. (data prezentaty) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie; – K. S., W. K., J. K., Z. K., J. S. i Z. P. pismem z dnia 15 stycznia 2018 r. (data prezentaty) złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Komisja pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. poinformowała [...] Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...], że jej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostanie rozpoznana jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy - gdyż taki wniosek złożyła I. R. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. (data prezentaty) złożyła wniosek do Komisji o uchylenie zabezpieczenia w postaci wpisu ostrzeżenia w księdze wieczystej o toczącym się postępowaniu rozpoznawczym. Następnie kolejnym pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. (data prezentaty) złożyła ponownie wniosek o uchylenie zabezpieczenia w postaci wpisu ostrzeżenia w księdze wieczystej o toczącym się postępowaniu rozpoznawczym oraz o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności. Natomiast Przewodniczący Komisji: – zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. (ogłoszonym w Biuletynie Informacji Publicznej w dniu [...] stycznia 2018 r.) poinformował strony, że postępowanie z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie decyzji Prezydenta [...] z [...] lipca 2009 r., nr [...] - z uwagi na szczególnie skomplikowany stan sprawy, obszerny materiał dowodowy oraz konieczność zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu - ulega przedłużeniu do dnia [...] marca 2018 r.; – zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2018 r. poinformował o wyznaczeniu terminu rozprawy przed Komisją do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa na dzień [...] lutego 2018 r. W dniu [...] stycznia 2018 r. Komisja przeprowadziła "sprawdzenie faktu życia lub śmierci beneficjentów decyzji reprywatyzacyjnej lub innych stron postępowania" - w wyniku czego ustaliła fakt śmierci, przed dniem wszczęcia postępowania, H. L., A. R. oraz J. S.. W związku z powyższym zwróciła się: – pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. do Sądu Rejonowego dla [...] we [...] z prośbą o przesłanie akt dotyczących postępowania w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po J. S., – pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. do Sądu Rejonowego dla [...] we [...] z prośbą o przesłanie akt dotyczących postępowania w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po H. L., – pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. do Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z prośbą o przesłanie protokołu otwarcia i ogłoszenia testamentu A. R. Następnie zawiadomieniem z dnia [...] lutego 2018 r. Komisja poinformowała następców prawnych ww. zmarłych osób o wszczęciu z urzędu postępowania rozpoznawczego w sprawie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], dotyczącej nieruchomości położonej przy ul. [...]. Zaś postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. Komisja odmówiła uchylenia własnego postanowienia z dnia [...] sierpnia 2017 r. sygn. akt [...] w przedmiocie ustanowienia zabezpieczenia w postaci wpisu ostrzeżenia w księdze wieczystej o toczącym się postępowaniu rozpoznawczym w sprawie nieruchomości położonej przy ul. [...]. W dniu [...] stycznia 2018 r. (data prezentaty) [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] złożyła do Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa ponaglenie z uwagi na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie. Pismem z dnia [...] lutego 2018 r. Komisja zwróciła się do Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z prośbą o przesłanie akt rejestrowych Spółki Komandytowo-Akcyjnej [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. Komisja nie uwzględniła ponaglenia i nie stwierdziła przewlekłości w postępowaniu rozpoznawczym w sprawie sygn. akt [...] przed Komisją do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa. Podniosła, że precyzyjnie określiła nowy termin załatwienia sprawy – co podyktowane było koniecznością zebrania i dokładnej analizy materiału dowodowego sprawy, w celu realizacji zasady prawdy obiektywnej. Ponadto wskazała na znaczną liczbę zgromadzonych dokumentów w aktach sprawy i złożoność zebranego materiału dowodowego, który wymaga dokładnej analizy. W dniu [...] lutego 2018 r. odbyła się rozprawa odwoławcza dotycząca rozpoznania wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej nieruchomości położonej w Warszawie[...] przy ul. [...], sygn. akt [...]. Następnie Przewodniczący Komisji zawiadomieniem z dnia [...] lutego 2018 r. poinformował strony o zakończeniu postępowania o ponowne rozpoznanie przedmiotowej sprawy oraz o możliwości wypowiedzenia się (w terminie 7 dni) co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Pismem z dnia [...] lutego 2018 r. (data prezentaty) [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] zajęła stanowisko po zamknięciu rozprawy odwoławczej. Zaś w dniu [...] marca 2018 r. Komisja wydała decyzję nr [...] w której uchyliła w całości własną decyzję z [...] listopada 2017r. sygn. akt [...] i w tym zakresie uchyliła w całości decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] i w tym zakresie odmówiła ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na rzecz następców prawnych dawnych właścicieli nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] Wcześniej jeszcze pismem z dnia 5 marca 2018 r. (data pierwszej prezentaty) [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komisję do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa - zarzucając Komisji uporczywe naruszanie przepisów postępowania, tj. art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 k.p.a. poprzez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym i celowe prowadzenie postępowania w sposób przewlekły. W skardze wniosła o: a) dokonanie kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga i stwierdzenie, że Komisja dopuściła się rażącej bezczynności i przewlekłego postępowania administracyjnego, b) zobowiązanie Komisji do wydania decyzji w postępowaniu rozpoznawczym o sygn. [...] w terminie 7 dni od daty doręczenia orzeczenia wydanego w niniejszej sprawie do Komisji, c) wymierzenie Komisji grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., d) na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzenie od Komisji na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że w toku postępowania odwoławczego, zainicjowanego środkiem odwoławczym z dnia [...] grudnia 2017 r. - a więc w sytuacji, kiedy ustawa wskazuje miesięczny termin na rozpatrzenie sprawy, termin rozprawy odwoławczej w sprawie o sygn. [...] został wyznaczony przez Komisję na dzień [...] lutego 2018 r. i do dnia dzisiejszego postępowanie to nadal nie zostało zakończone. Na obecnym etapie postępowania - wbrew twierdzeniom Komisji - nie jest gromadzony żaden materiał dowodowy, jak również Komisja nie przesłuchuje żadnych świadków -zatem nie istnieje żadna przeszkoda uniemożliwiająca zakończenie postępowania odwoławczego w ustawowym terminie, tym bardziej, iż postępowanie prowadzone przez Komisję w I instancji, kiedy to gromadzony był obszerny materiał dowodowy, zostało zakończone w terminie około 3 miesięcy. W świetle powyższego nieuzasadnione wydają się być również kierowane do stron zawiadomienia w trybie art. 36 k.p.a. o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, które zmierzają jedynie do przedłużenia postępowania. W dalszej części uzasadnienia skarżąca podniosła, że nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż przedłużające się postępowanie odwoławcze znacznie utrudnienia Spółce prowadzenie działalności gospodarczej - co niewątpliwie naraża Stronę na powstanie szkody w wielkich rozmiarach. Powyższe związane jest z faktem, że w związku z niniejszym postępowaniem w dalszym ciągu ujawnione jest w księdze wieczystej ostrzeżenie o toczącym się postępowaniu. Postępowanie odwoławcze prowadzone przed Komisją zostało zablokowane do [...] marca 2018 r. - co wydaje się być terminem zbyt długim, mając na względzie fakt, iż Komisja w drugiej instancji dysponuje tą samą wiedzą i materiałem dowodowym, co w instancji pierwszej. Jak się wydaje, stosowanie przewlekłości przez Komisję ma na celu wydłużenie czasu rozpoznania sprawy do chwili wejścia w życie nowelizacji ustawy o Komisji, która przyznawać będzie jej nowe uprawnienia, z jednoczesnym naruszeniem zasady nieretroakcji. Podsumowując skarżąca stwierdziła, że wszystkie wyżej wskazane okoliczności jednoznacznie wskazują, iż Komisja w sprawie [...] dopuszcza się bezczynności, a w konsekwencji przewlekłości postępowania administracyjnego, co winno zostać poddane kontroli sądowo-administracyjnej. W odpowiedzi na skargę Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich (aktualna nazwa) wniosła o: 1. odrzucenie skargi, ewentualnie o: 2. umorzenie postępowania sądowego w zakresie zobowiązania organu do wydania decyzji w sprawie o sygn. [...] (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), 3. oddalenie skargi w pozostałym zakresie, 4. zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania. Odnośnie uzasadnienia pkt 1 Komisja podniosła, że skarga na bezczynność mimo tego, iż pochodzi od profesjonalnego pełnomocnika, nie spełnia określonych przepisami prawa warunków formalnych. Została bowiem złożona jedynie w odpisach (podpisy pełnomocnika zostały na obu egzemplarzach skargi powielone w sposób mechaniczny). Zawiera ponadto sprzeczności i jest w swej treści niespójna. Osnowa wniosku jest sprzeczna ze wskazanym przedmiotem zaskarżenia - bowiem skarżąca w osnowie skargi wniosła o zobowiązanie Komisji przez Sąd do wydania decyzji w postępowaniu rozpoznawczym o sygn. [...], podczas gdy przedmiotowa sprawa dotyczy postępowania rozpoznawczego o sygn. [...]. Sprzeczność przedmiotu zaskarżenia z istotą żądania (osnową) wskazuje na brak woli dokonania przez skarżącego czynności w postępowaniu, a tym samym w skarga na decyzję [...] powinna być odrzucona. Ponadto do skargi nie dołączono odpowiedniej liczby odpisów, gdyż skarżąca złożyła skargę jedynie w dwóch odpisach (kserokopiach) – przez co zaniechała obowiązku dołączenia odpisów skargi dla każdego z pozostałych uczestników postępowania. Jako uzasadnienie wniosku o umorzenie postępowania sądowego w zakresie zobowiązania organu do wydania decyzji w sprawie o sygn. [...] - Komisja podniosła fakt wydania w dniu [...] marca 2018 r. przedmiotowej decyzji. Stwierdziła, że rozpoznając sprawę ze skargi na bezczynność Sąd zobowiązany jest uwzględnić stan faktyczny istniejący w chwili orzekania. W niniejszej sprawie - wobec wydania w dniu [...] marca 2018 r. decyzji w postępowaniu o ponowne rozpatrzenie sprawy - zachodzi bezprzedmiotowość postępowania sądowego w zakresie zobowiązania Komisji do wydania decyzji, a tym samym zasadnym jest żądanie umorzenia postępowania w tym zakresie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Natomiast w uzasadnieniu wniosku o oddalenie skargi Komisja powołała się na to, że ostatnia ze skarg na przedmiotową decyzję wpłynęła do niej dopiero w dniu [...] stycznia 2018 r. Ponadto w dniu [...] stycznia 2018 r. Przewodniczący Komisji - mając na względzie to, iż zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa w brzmieniu pierwotnym, Komisja była zobowiązana przed dniem wydania decyzji przeprowadzić rozprawę - wydał zawiadomienie o wyznaczeniu rozprawy na dzień [...] lutego 2018 r. Zaś w dniu [...] lutego 2018 r. zostało wydane zawiadomienie stron o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. W myśl art. 16 ust. 3 zd. 1 ww. ustawy z dnia 9 marca 2017 r. w brzmieniu pierwotnym, tj. obowiązującym w dniu [...] lutego 2018 r., strony mogły być zawiadamiane o wszczęciu postępowania, decyzjach i innych czynnościach Komisji poprzez ogłoszenie w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej urzędu obsługującego Ministra Sprawiedliwości. Zawiadomienie albo doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia (art. 16 ust. 3 zd. 2 tej. ustawy). Termin do wypowiedzenia się upływał dla stron w dniu [...] marca 2018 r. (sobota). Oznacza to, iż w niniejszej sprawie dzień [...] marzec 2018 r. był pierwszym dniem, w którym Komisja mogła wydać decyzję przy jednoczesnym zapewnieniu wszystkim stronom - również tym nie biorącym udziału w rozprawie, która miała miejsce w dniu [...] lutego 2018 r. - możliwość skorzystania z prawa do wypowiedzenia się przed dniem wydania decyzji, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, o którym mowa w art. 10 § 1 k.p.a. Skarga na bezczynność Komisji została złożona w Ministerstwie Sprawiedliwości w dniu [...] lutego 2018 r., czyli przed upływem terminu do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zatem z uwagi na fakt, że wyznaczenie rozprawy nastąpiło bez zbędnej zwłoki (po upewnieniu się, iż wpłynęły do Komisji wszystkie środki zaskarżenia na decyzję z dnia [...] listopada 2017 r.) oraz z uwagi na treść ww. art. 16 ust. 3 zd. 1 ustawy w brzmieniu pierwotnym, należy stwierdzić, że Komisja prowadząc postępowanie w sprawie rozpatrzenia w administracyjnym toku instancji środka zaskarżenia na decyzję z dnia [...] listopada 2018 r. nie dopuściła się ani bezczynności, ani przewlekłości. Tym samym należy stwierdzić, iż skarga spółki [...] na bezczynność organu jest całkowicie nieuzasadniona i jako taka winna być oddalona. Na zakończenie Komisja uzasadniła swój wniosek o zasądzenie od skarżącej Spółki kosztów postępowania - powołując się na art. 208 p.p.s.a., który stanowi, że niezależnie od wyników spraw, o których mowa w art. 200, art. 203, art. 204 i art. 207, sąd może włożyć na stronę obowiązek zwrotu kosztów - w całości lub w części - wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem. Skoro skarga spółki [...] na bezczynność Komisji jest całkowicie nieuzasadniona, a ponadto sama skarga zawiera liczne uchybienia formalne, to działanie spółki przy wnoszeniu niniejszej skargi w sposób oczywisty kwalifikuje się jako niesumienne i oczywiście niewłaściwe – co uzasadnia zastosowanie tej normy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i skutkuje wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a.". W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania - taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Należy również wskazać, że skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Skarżąca bowiem, przed wniesieniem skargi do Sądu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komisję do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa złożyła do tej Komisji ponaglenie - w trybie art. 37 § 1 kpa - z uwagi na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie. Zgodnie z treścią art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Przy czym do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu - § 5 ww. art. Natomiast w myśl art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Podnieść również należy, że zgodnie z art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, jak również zobowiązane są do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia - stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 kpa. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej ma miejsce nie tylko wówczas, gdy w ustawowym ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Zauważyć przy tym należy, iż przewlekłość postępowania występuje w przypadku podejmowania przez organ czynności niezmierzających bezpośrednio do załatwienia sprawy (organ powinien wykonywać czynności celowe, a nie jakiekolwiek), albo co prawda organ podejmuje czynności w sprawie, ale czyni to w znacznych odstępach czasu, a także w przypadku przedłużania przez organ zakończenia postępowania i nieustannego wyznaczania nowych terminów zakończenia sprawy bez podania rzeczywistych i uzasadnionych przyczyn takiego działania - co prowadzi do znacznego przesunięcia w czasie załatwienia sprawy decyzją administracyjną. Instytucja skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania ma bowiem na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym Sąd - badając skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ - bierze pod uwagę stan prawny i akta sprawy istniejące w dniu wyrokowania. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że Komisja do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa (obecnie Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich) nie uchybiła powołanym na wstępie przepisom - bowiem rozpoznała odwołanie skarżącej spółki [...] w najszybszym możliwie terminie. Oceniając postępowanie Komisji od momentu złożenia przez skarżącą odwołania ([...] grudzień 2017 r.) do czasu wydania decyzji ([...] marca 2018 r.) Sąd doszedł do przekonania, iż mimo przekroczenia jednomiesięcznego terminu załatwienia sprawy, postępowaniu Komisji w niniejszej sprawie nie można skutecznie postawić zarzutu przewlekłości postępowania, zaś przyczyny tego stanu rzeczy (podniesione w odpowiedzi na skargę) zasługują na uznanie. W związku z powyższym Sąd wziął pod uwagę szereg czynności podejmowanych przez Komisję bez zbędnej zwłoki oraz wypełnianie przez Komisję obowiązków wynikających z obowiązujących w tym okresie przepisów prawa. Komisja w swoich wyjaśnieniach słusznie podniosła, że z podejmowaniem pierwszych czynności w sprawie musiała poczekać na upływ czasu do złożenia odwołania lub skargi przez wszystkie strony postępowania - a ostatnia skarga wpłynęła w dniu [...] stycznia 2018 r. Następnie Komisja (m.in.) w dniu: – [...] stycznia 2018 r. poinformowała strony, iż postępowanie z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ulega przedłużeniu do dnia [...] marca 2018 r.; – [...] stycznia 2018 r. ustaliła fakt śmierci trzech uczestników postępowania i wszczęła poszukiwania ich następców; – [...] stycznia 2018 r. wydała postanowienie, w którym rozpoznała wniosek skarżącej w przedmiocie ustanowienia zabezpieczenia; – [...] stycznia 2018 r. poinformowała o wyznaczeniu terminu rozprawy przed Komisją na dzień [...] lutego 2018 r.; – [...] lutego 2018 r. wydała postanowienie, w którym nie uwzględniła ponaglenia i nie stwierdziła przewlekłości w niniejszym postępowaniu; – [...] lutego 2018 r. przeprowadziła obowiązkową rozprawę odwoławczą; – [...] lutego 2018 r. poinformowała strony o zakończeniu postępowania o ponowne rozpoznanie sprawy oraz o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; – [...] marca 2018 r. wydała decyzję nr [...]. W tym stanie rzeczy zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania przez Komisję przy rozpoznawaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy odnośnie jej decyzji z dnia [...] listopada 2017 r. Sąd uznał za nieuzasadniony i oddalił skargę. Komisja - prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie - nie uchybiła wskazanym wyżej przepisom procesowym określającym terminy załatwiania spraw administracyjnych, a także nie naruszyła wynikającej z art. 12 kpa zasady szybkości postępowania. Jednocześnie Sąd nie podzielił stanowiska Komisji i jej argumentów co do odrzucenia skargi i zasądzenia na jej rzecz od skarżącej kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.