I SAB/Wa 1330/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy postanawia : odrzucić skargę.

P.S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2015 r. o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy o numerze [...]. Skarżący w treści skargi wskazał, że niniejsza skarga nie była wprawdzie poprzedzona wezwaniem do usunięcia i zaprzestania naruszeń prawa, ale w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wypowiadany pogląd o dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność organu bez uprzedniego wezwania do usunięcia naruszeń prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej jako "ppsa" skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) – dalej "kpa". Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby skarżący złożył takie wezwanie przed wniesieniem skargi do Sądu. Ponadto sam skarżący w treści skargi zaznaczył, że wniesienie niniejszej skargi nie zostało poprzedzone złożeniem przez niego takiego wezwania. W tej sytuacji uznać należało, że skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego we wskazanym wcześniej art. 37 kpa. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.