I SAB/Wa 1317/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy nr [...] postanawia: odrzucić skargę.

P. S. pismem z dnia 24 kwietnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 24 marca 2015 r. o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy nr [...]. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i wskazało, iż wbrew twierdzeniom skarżącego tzw. "sprawa" nie jest sprawą z zakresu pomocy społecznej. Organ wskazał, iż jest to wyłącznie forma skrajnego pieniactwa, stanowiącego nadużycie prawa. Ponadto działania skarżącego są próbą sparaliżowania organu i nie mają nic wspólnego z merytorycznym żądaniem z zakresu pomocy społecznej. W związku z brakiem w nadesłanych przez organ aktach administracyjnych wezwania do usunięcia naruszenia prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 29 listopada 2016 r. wezwał skarżącego do nadesłania, w terminie 7 dni, informacji czy przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie składał wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli tak, do nadesłania jego odpisu (kserokopii) wraz z dowodem jego złożenia w organie. Pismo niniejsze zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 grudnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru karta 17 akt sądowych), natomiast w aktach brak jest odpowiedzi skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej jako "ppsa" skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23) – dalej "kpa". Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego nie wynika aby skarżący złożył takie wezwanie przed wniesieniem skargi do Sądu. Brakuje go w nadesłanych przez organ aktach administracyjnych a wystosowane do skarżącego przez Sąd pismo, wzywające do nadesłania odpisu tego pismo pozostało bez odpowiedzi. W tej sytuacji uznać należało, że skarżący w żaden sposób nie udowodnił aby przed złożeniem skargi do Sądu na przewlekle prowadzenie przez SKO postępowania w niniejszej sprawie, wyczerpał tryb przewidziany we wskazanym wcześniej art. 37 kpa. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.