I SAB/Wa 108/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie: WSA Dariusz Chaciński WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi C. J. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji 1. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz C. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

C. J. pismem z dnia 1 lutego 2014 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Komunikacji z dnia [...] grudnia 1979 r. Skarżący wniósł o zobowiązanie Ministra do wydania decyzji stwierdzającej nieważność decyzji Ministra Komunikacji z dnia [...] grudnia 1979 r. W uzasadnieniu skargi opisano przebieg postępowań sądowych dotyczących działki nr [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, że postanowieniem z [...] lutego 2014 r. odmówił wszczęcia postępowania z wniosku C. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ppsa), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl natomiast art. 149 § 1 ppsa, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zaznaczyć także trzeba, że zgodnie art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa). W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa). W rozpoznawanej sprawie skarżący zarzucił Ministrowi Infrastruktury i Rozwoju bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Komunikacji z dnia [...] grudnia 1979 r. Zauważyć należy, że z analizy zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, iż Minister Infrastruktury i Rozwoju rozpoznając wniosek skarżącego, przekroczył terminy załatwienia sprawy określone w art. 35 kpa i naruszył zasady postępowania określone w powołanych wyżej przepisach kpa. Z akt sprawy wynika bowiem, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 1979 r. wpłynął do organu 8 lipca 2013 r., zaś postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania zostało wydane [...] lutego 2014 r. Mając jednak na uwadze przebieg postępowania, w szczególności konieczność poszukiwania materiału dokumentacyjnego w różnych instytucjach, w tym kwestionowanej w postępowaniu nadzorczym decyzji Ministra Komunikacji z dnia [...] grudnia 1979 r., Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie wskazać trzeba, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie powołanego wyżej art. 149 § 1 ppsa, sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. W sytuacji wydania zaś przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowe. Jak wyżej wskazano, postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. organ rozpoznał wniosek skarżącego. Bez znaczenia przy tym jest fakt, czy organ rozpoznał wniosek merytorycznie czy też – jak w tym przypadku- przez wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania . Zdaniem Sądu, wydanie przez Ministra postanowienia z dnia [...] lutego 2014 r. wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 1979 r. Oczywiste bowiem jest, że Minister załatwił sprawę i nie pozostaje już w bezczynności w przedmiocie rozpoznania przedmiotowego wniosku. Tym samym w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy 149 § 1 w związku art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.