I SAB/Wa 1/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie WSA Przemysław Żmich (spr.) WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. B., J. A., R. K., Z. B., C. R. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie przyznania prawa użytkowania wieczystego 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 1948 r. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] 211, ozn. hip. [...] nr [...] , rej. hip [...], w terminie trzech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących A. B., J. A., R. K., Z. B., C. R. solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

A. B., J. A., R. K., Z. B., C. R. - dalej zwani "skarżący" wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] sierpnia 1948 r. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] 211, ozn. hip. [...] nr [...] , rej hip. [...]. W skardze wnieśli o: 1) zobowiązanie Prezydenta [...] do załatwienia sprawy w terminie 3 miesięcy od dnia zwrotu akt sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia; 2) zasądzenie od Prezydenta [...] na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych; 3) stwierdzenie, że niezałatwienie sprawy miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu podnieśli, że złożyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zażalenie na bezczynność Prezydenta [...]. Organ pismem z [...] lipca 2018 r. zawiadomił pełnomocnika skarżących, że przedmiotowa sprawa zostanie załatwiona do 30 grudnia 2018 r. SKO w [...] postanowieniem z [...] sierpnia 2018 r. uznało zażalenie za nieuzasadnione. Pomimo terminu wskazanego przez organ I instancji sprawa nie została załatwiona. Organ nie poinformował też skarżących, w trybie art. 36 kpa, o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie i nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że akta przedmiotowej sprawy zostały przekazane przy piśmie z [...] grudnia 2018 r. do sprawy prowadzonej przez Wojewodę [...] pod nr [...]. Pismem z [...] listopada 2019 r. Prezydent [...] zwrócił się o zwrot akt, jednak nie zostały zwrócone. Mając na uwadze obowiązek wynikający z art. 7 i art. 77 § 1 kpa zachodzi konieczność weryfikacji zgromadzonej dokumentacji, ustalenie jej kompletności, precyzyjnej analizy poszczególnych dokumentów. Utrudnienia w zakończeniu sprawy wynikły z braku akt sprawy i braku możliwości analizy dokumentów dotychczas zgromadzonych w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Nie budzi wątpliwości Sądu, że w niniejszej sprawie Prezydent [...] pozostaje bezczynny w załatwieniu sprawy administracyjnej toczącej się w trybie art. 7 ust. 1 i 2 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279). Za akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 stycznia 2005 r. sygn. akt I SA 2158/03 uchylił decyzję Wojewody [...] z [...] września 2003 r. i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta [...] z [...] czerwca 2002 r., które załatwiały wniosek dekretowy z [...] sierpnia 1948 r. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] 211, ozn. hip. [...] nr [...], rej hip. [...]. Wojewoda [...] decyzją z [...] lipca 2010 r. uchylił decyzję Prezydenta [...] z [...] grudnia 2008 r. odmownie rozstrzygającą wniosek dekretowy z [...] sierpnia 1948 r., w części dotyczącej nieruchomości położonej przy ul. [...] 211, zawierającej się w działce nr [...], i przekazał organowi I instancji sprawę do ponownego rozpoznania. Akta sprawy Prezydent [...] otrzymał [...] września 2010 r. (pismo Wojewody [...] z [...] września 2010 r.). Pomimo pism skarżących z [...] października 2014 r., [...] kwietnia 2015 r. i [...] czerwca 2018 r. (zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie), żądających wydania decyzji w sprawie, wniosek dekretowy nie został rozpoznany, co do powierzchni całej dawnej nieruchomości hipotecznej pn. [...][...] . W piśmie z [...] grudnia 2014 r. Prezydent [...] zwrócił się do Biura Architektury i Planowania Przestrzennego o wydanie opinii urbanistycznej odnośnie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu przedmiotowej nieruchomości, a jeżeli nie, to podanie rozwiązań przewidzianych w przyszłym planie. W pismach z [...] lipca 2018 r. i [...] lipca 2018 r. Prezydent [...] poinformował pełnomocnika stron o przyczynach niezałatwienia sprawy. Organ podał, że zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest spowodowana bardzo dużą ilością prowadzonych postępowań dekretowych, koniecznością rozpoznawania w pierwszej kolejności pism kierowanych przez organy ścigania, pism sądowych, pism Komisji Weryfikacyjnej, a także stopniem skomplikowania tego rodzaju spraw. Organ wyznaczył przewidywany termin na załatwienie sprawy - [...] grudnia 2018 r. Pismem z [...] grudnia 2018 r. Prezydent [...] przekazał akta sprawy Wojewodzie [...] celem rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. [...] listopada 2019 r. Prezydent [...] otrzymał skargę na bezczynność. Pismem z [...] listopada 2019 r. organ I instancji wystąpił do Wojewody [...] o zwrot akt sprawy. Wojewoda [...] postanowieniem z [...] grudnia 2019 r. uznał zażalenie na niezałatwienie sprawy za uzasadnione. Następnie organ wyższego stopnia wraz z pismem z [...] grudnia 2019 r. zwrócił organowi I instancji akta sprawy. Sąd zauważa, że jak dotychczas wniosek dekretowy nie został rozpoznany. Z opisanego wyżej stanu sprawy wynika, że maksymalny termin na załatwienie sprawy jaki przewiduje art. 35 § 3 kpa (termin dwóch miesięcy) został w niniejszej sprawie wielokrotnie przekroczony. Okres zwłoki organu w rozpatrzeniu sprawy dekretowej (uwzględniając okres po otrzymaniu przez organ I instancji decyzji kasacyjnej organu odwoławczego, do chwili orzekania przez Sąd) wynosi ponad 9 lat i 6 miesięcy, jeżeli chodzi o część wniosku dekretowego dotyczącego gruntu zawierającego się w działce nr [...]. W pozostałym zakresie zwłoka organu I instancji wynosi ponad 14 lat, licząc od [...] czerwca 2005 r., tj. od uprawomocnienia się wyroku WSA w Warszawie z 28 stycznia 2005 r. sygn. akt I SA 2158/03. Wobec tego Sąd uznał, że bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu wniosku dekretowego ma charakter rażącego naruszenia prawa, o czym świadczy okres zwłoki organu. Sąd uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie ma podstaw do nałożenia z urzędu na Prezydenta [...] sankcji finansowych, o których mowa w art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej zwanej "ppsa". Sąd miał na uwadze to, że sprawy dekretowe mają skomplikowany charakter, a organ wskazał racjonalne powody zwłoki (dużą ilość spraw dekretowych zalegających w organie). Mając na uwadze stan niniejszej sprawy Sąd uznał za właściwe zobowiązanie Prezydenta m.st. Warszawy do rozpoznania wniosku dekretowego w terminie 3 miesięcy, od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 i § 1a w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ppsa orzekł, jak w sentencji. W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).