I SAB/Sz 7/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Bolesław Stachura po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi [...] na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2004 r. p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę [...] zł ([...] złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z dnia 4 maja 2017 r. [...] wniosło skargę na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2004 r. Pismem z dnia 30 czerwca 2017 r. (doręczonym 7 lipca 2017 r.) Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał tryb, o którym mowa w art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), t.j. czy na podstawie art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm. – dalej: "O.p.") wniósł ponaglenie do właściwego organu podatkowego (wraz z dowodem nadania). Skarżącego pouczono w ww. wezwaniu, że nieudzielanie odpowiedzi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 P.p.s.a. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 11 lipca 2017 r. nadesłał pisma z dnia 17 marca 2017 r. oraz 3 kwietnia 2017 r. kierowanymi do Wójta Gminy K., wraz z dowodami nadania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z kolei na mocy art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przed wniesieniem skargi na bezczynność w zakresie w jakim skarga ta dotyczy bezczynności na niewydanie decyzji lub postanowienia w postępowaniu uregulowanym przepisami O.p. (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.) musi zostać wniesione ponaglenie o którym mowa w art. 141 O.p. Ponaglenie to ma na celu spowodowanie by rozstrzygnięcie w postępowaniu zostało podjęte, przysługuje bowiem "na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p.". Mając na uwadze przytoczone przepisy w doktrynie podkreśla się, że naruszenie przepisów o terminach załatwiania spraw jest podstawą wystąpienia do sądu administracyjnego ze skargą na bezczynność lub przewlekłość postępowania. Wskazuje się w związku z tym, że ponaglenie wynikające z art. 141 § 1 jest środkiem zaskarżenia, z którego skorzystanie warunkuje dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego (postanowienie WSA w Łodzi z dnia 16 maja 2006 r., I SAB/Łd 1/06, LEX nr 926485; podobnie zob. wyrok NSA w Łodzi z dnia 17 lutego 2000 r., I SA/Łd 660/98, LEX nr 687481). Jest to środek prawny o szczególnym charakterze, ponieważ nie dotyczy konkretnego rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu podatkowym, tylko jego braku w sytuacji, gdy powinno ono zostać podjęte (por. R.M. Hauser, Komentarz do art. 141 ustawy - Ordynacja podatkowa, LEX wersja elektroniczna – stan prawny 1.06.2015). Zgodnie z art. 141 § 1 O.p. na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. W okolicznościach faktycznych rozpatrywanej sprawy organem takim w odniesieniu do Wójta Gminy K. jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sz. Na podstawie art. 141 § 2 O.p., organ ten, uznając ponaglenie za uzasadnione, winien wyznaczyć dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządzić wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podjąć środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Odnosząc powyższe wyjaśnienia do okoliczności faktycznych sprawy poddanej sądowej kontroli stwierdzić należy, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżący wniósł ponaglenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sz. na niezałatwienie sprawy przez Wójta Gminy K. we właściwym terminie. Za takie ponaglenie nie można uznać pisma z dnia 17 marca 2017 r., bowiem pismo to zostało skierowane do Wójta Gminy K., ani pisma z dnia 3 kwietnia 2017 r. Brak ponaglenia oznacza, że nie zostały w sprawie wyczerpane środki zaskarżenia, co czyni skargę niedopuszczalną. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. art. 58 § 3, orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt P.p.s.a.