I SAB/Sz 233/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. na bezczynność Prezesa Koła Łowieckiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

P. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Prezesa Koła Łowieckiego [...] [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek złożony w dniu 12 lipca 2025 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 3 grudnia 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 29 grudnia 2025 r., wskutek podwójnego awizowania, nastąpił skutek prawny w postaci uznania za doręczone odpisu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (k. 39-40 akt sądowych). Powyższy brak fiskalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Stosownie do art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. (tzw. fikcja doręczenia). Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz kopercie zawierającej odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pierwsze zawiadomienie pełnomocnika skarżącego o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej miało miejsce w dniu 15 grudnia 2025 r. Zatem zgodnie z powyższymi przepisami wezwanie należało uznać za doręczone w dniu 29 grudnia 2025 r. Tym samym siedmiodniowy termin do usunięcia braków skargi upłynął w dniu 5 stycznia 2026 r. (poniedziałek). W zakreślonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.