I SAB/Sz 196/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel, Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (spr.),, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 5 sierpnia 2026 r. sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Szczecinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Dyrektor Samodzielnego Publicznego Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Szczecinie dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącej J. K. z dnia 6 maja 2026 r.; II. stwierdza, że bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Szczecinie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zobowiązuje Dyrektora Samodzielnego Publicznego Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Szczecinie do rozpatrzenia wniosku skarżącej J. K. z dnia 6 maja 2026 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; IV. oddala skargę w pozostałym zakresie; V. zasądza od Dyrektora Samodzielnego Publicznego Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Szczecinie na rzecz skarżącej J. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Stan sprawy przedstawia się następująco: J. K. [...] maja 2026 r. wystąpiła do Dyrektora Samodzielnego Publicznego Wojewódzkiego Szpitala Z. w S. (organ) o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej organizacji udzielania świadczeń zdrowotnych, zasad funkcjonowania, standardów bezpieczeństwa pacjenta, praw pacjenta, systemu jakości, zasad dokumentowania oraz zasad postępowania w Samodzielnym Publicznym Wojewódzkim Szpitalu Z. w S., w szczególności w lokalizacji Z. ul. [...] w S.. J. K. zaznaczyła, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczy okresu od 9 grudnia 2023 r. do 26 marca 2024 r. Przez oczekiwane od organu dokumenty rozumie: dokumenty, procedury, instrukcje, regulaminy, standardy, algorytmy, checklisty, formularze, karty, wzory, wykazy, zasady organizacyjne oraz dokumenty systemu jakości - niezależnie od ich formalnej nazwy, równoważne funkcjonalnie. Z kolei przez procedury rozumie: instrukcje, standardy, algorytmy, wytyczne, checklisty, formularze, karty, regulaminy, zarządzenia, dokumenty systemu jakości, dokumenty ISO, dokumenty akredytacyjne CMJ, dokumenty komórek organizacyjnych oraz dokumenty równoważne funkcjonalnie - niezależnie od ich nazwy. Złożony wniosek obejmuje w szczególności Szpitalny Oddział Ratunkowy w lokalizacji Z. , oddziały i komórki uczestniczące w diagnostyce, leczeniu, kwalifikacji do zabiegu, podejmowaniu decyzji medycznych, zapobieganiu zakażeniom, dokumentowaniu świadczeń, przekazywaniu pacjenta oraz wypisie pacjenta, a także komórki odpowiedzialne za jakość, epidemiologię, dokumentację medyczną i systemy informatyczne. Wniosek nie dotyczy konkretnego pacjenta, ale zasad organizacyjnych, procedur, standardów, dokumentów systemowych i sposobu wykonywania zadań publicznych przez podmiot leczniczy, udzielający świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych. J. K. w kontekście zakresu wniosku o udostępnienie informacji publicznej wymieniła: - ustawę o działalności leczniczej (Dz.U.2026.156, ze zm.), - ustawę o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz.U.2024.581 ze zm.), - ustawę o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U.2025.1675), - ustawę o jakości w opiece zdrowotnej i bezpieczeństwie pacjenta (Dz.U.2023.1692 ze zm.), - rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego (Dz.U.2023.1225 ze zm.). - rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie listy czynników alarmowych, rejestrów zakażeń szpitalnych i czynników alarmowych oraz raportów o bieżącej sytuacji epidemiologicznej szpitala (Dz.U.2024.335), - rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania (Dz.U.2022.1304 ze zm.). Następnie J. K. w punktach od I do XII, w kilkudziesięciu pozycjach, opisała przedmiot dokumentów i informacji oczekiwanych od organu w odpowiedzi na niniejszy wniosek, które powinny zostać przesłane w formie elektronicznej na podany adres. Organ [...] maja 2026 r. drogą elektroniczną odpowiedział J. K., że "w nocy z dnia [...] marca 2026 r. na 8 marca 2026 r. w wyniku nieautoryzowanej ingerencji w infrastrukturę informatyczną Samodzielnego Publicznego Wojewódzkiego Szpitala Z. w S. (dalej: "Szpital") doszło do uzyskania nieuprawnionego dostępu do części systemów informatycznych wykorzystywanych w działalności medycznej oraz administracyjnej, a w konsekwencji zostały zablokowane kluczowe systemy informatyczne. Służby informatyczne pracują nad przywróceniem funkcjonalności systemów informatycznych Szpitala jednak termin, kiedy to nastąpi nie jest obecnie znany. W związku z powyższym czas realizacji wniosków jest wydłużony. Jednocześnie deklarujemy, że udzielimy odpowiedzi bezzwłocznie po przywróceniu technicznej możliwości." J. K. (skarżąca) 22 maja 2026 r. złożyła skargę na bezczynność organu w związku z nierozpoznaniem jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 6 maja 2026 r. Skarżąca żądała: - stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa; - zobowiązania organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 6 maja 2026 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, ewentualnie w innym terminie wyznaczonym przez sąd; - zasądzenia od organu kosztów postępowania sądowego. - rozważenia przez sąd wymierzenia organowi grzywny, przyznania na jej rzecz sumy pieniężnej. Skarżąca tłumaczyła, że do dnia sporządzenia skargi organ nie udostępnił żądanej informacji publicznej, nie wydał decyzji odmownej, nie powiadomił skutecznie o wysokości opłaty, nie wskazał informacji dostępnej w Biuletynie Informacji Publicznej. Zdaniem skarżącej, informacja przesłana 21 maja 2026 r. przez organ drogą elektroniczną nie spełniła warunków z art. 13 ust. 2 oraz z art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2022.902 ze zm. - u.d.i.p.). Skarżąca zwróciła uwagę, że wniosek obejmował między innymi informacje organizacyjne, regulaminy, certyfikaty, procedury, wykazy dokumentów, dokumenty systemu jakości, formularze, informacje opisowe w części dostępne lub możliwe do udostępnienia poza systemem dokumentacji medycznej. Skarżąca podkreśliła, że nie ma obowiązku wykazywania interesu prawnego ani faktycznego w uzyskaniu informacji publicznej, zgodnie z art. 2 ust. 2 u.d.i.p. W dalszej kolejności skarżąca argumentowała, że "Jednocześnie, z ostrożności procesowej, na wypadek, gdyby SPWSZ próbował kwalifikować jakąkolwiek część mojego wniosku jako żądanie informacji przetworzonej, wskazuję, że w sprawie występuje szczególnie istotny interes publiczny w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wniosek dotyczy bowiem zasad funkcjonowania publicznego podmiotu leczniczego, finansowanego ze środków publicznych, w zakresie bezpośrednio związanym z bezpieczeństwem pacjentów, funkcjonowaniem Szpitalnego Oddziału Ratunkowego, zakażeniami szpitalnymi i czynnikami alarmowymi, świadomą zgodą pacjenta, dokumentacją medyczną, systemem jakości, akredytacją, ISO, audytami, zdarzeniami niepożądanymi oraz procedurami wypisu pacjenta. Są to informacje dotyczące nie indywidualnego interesu prywatnego, lecz sposobu wykonywania zadań publicznych przez publiczny szpital, organizacji świadczeń zdrowotnych oraz standardów bezpieczeństwa pacjentów. Jawność tego rodzaju informacji służy społecznej kontroli działania podmiotu leczniczego, ochronie praw pacjentów oraz ocenie, czy świadczenia zdrowotne są udzielane zgodnie z obowiązującymi procedurami, standardami jakości i zasadami bezpieczeństwa. Znaczenie publiczne tych informacji wzmacnia również fakt, że Najwyższa Izba Kontroli w wystąpieniu pokontrolnym [...] dotyczącym SPWSZ w S. oceniła negatywnie działalność kontrolowanej jednostki w badanym zakresie, wskazując m.in. na nieprawidłowości organizacyjne, brak zapewnienia przejrzystej procedury ustalającej kolejność dostępu do świadczeń oraz nierzetelne ewidencjonowanie czasu udzielania świadczeń." Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o: - umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2026.143 ze zm. - P.p.s.a.) w razie wcześniejszego zrealizowania wniosku w toku postępowania sądowego; - ewentualnie o oddalenie skargi w zakresie: - stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; - wymierzenia organowi grzywny; - przyznania skarżącej sumy pieniężnej; - rozważenie wyznaczenia organowi terminu nie krótszego niż 2 miesiące od dnia uprawomocnienia się wyroku na rozpoznanie wniosku ze względu na obszerny zakres przedmiotowy wniosku oraz konieczność odtworzenia środowiska informatycznego po incydencie z 7/8 marca 2026 r.; - nieobciążanie organu kosztami postępowania na podstawie art. 207 § 2 P.p.s.a. Organ motywował, że wniosek skarżącej złożony 6 maja 2026 r. obejmuje dziesięć obszernych zakresów tematycznych (akredytacja CMJ, ISO, system jakości; regulamin organizacyjny; SOR i triage; zakażenia i czynniki alarmowe; rany i zabiegi; zgoda na zabieg; leki, stan świadomości, leczenie bólu; wypisy; dokumentacja medyczna i systemy informatyczne; audyty i analizy jakości), w ramach których formułuje łącznie 62 zagadnienia. Natomiast w nocy z 7 na 8 marca 2026 r. doszło do nieautoryzowanej ingerencji w infrastrukturę informatyczną SPWSZ - incydentu bezpieczeństwa w postaci cyberataku - w wyniku którego zostały zablokowane kluczowe systemy informatyczne wykorzystywane w działalności medycznej oraz administracyjnej. Skutki organizacyjne i techniczne incydentu utrzymują się do chwili sporządzenia niniejszej odpowiedzi na skargę. Polegają między innymi na: - ograniczeniu dostępu do infrastruktury informatycznej szpitala, - czasowym braku dostępu do części usług sieciowych, - konieczności etapowego odtwarzania środowiska pracy i danych w warunkach ograniczonej funkcjonalności infrastruktury IT, - ograniczonej możliwości skanowania dokumentów oraz wytwarzania zestawień z systemów elektronicznych, - nawracających zakłóceniach w funkcjonowaniu poczty elektronicznej (od 5 maja 2026 r. skrzynka zapełnia się co 2-3 dni i nie zapisuje części wiadomości wysłanych), Organ tłumaczył, że 21 maja 2026 r. poinformował skarżącą o trudnościach technicznych związanych z cyberatakiem. Wskazał, że czas realizacji wniosków jest wydłużony, a odpowiedź zostanie udzielona bezzwłocznie po przywróceniu technicznej możliwości. Pismo to nie zawierało konkretnej daty udostępnienia informacji w rozumieniu art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Formalnie organ nie zachował terminu 14 dni z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Jednak zaistniały nadzwyczajne okoliczności. Cyberatak był bezpośrednim i jedynym powodem niedotrzymania terminu. Szpital w pierwszej kolejności zabiega o zapewnienie ciągłości działalności leczniczej, co jest priorytetem konstytucyjnym i ustawowym. Obszerny i wielowątkowy zakres wniosku skarżącej wymaga znacznego zaangażowania osobowego i czasowego. Organ 21 maja 2025 r. rozpoczął przygotowywanie szczegółowego pisma, informującego o przyczynach przedłużenia terminu rozpoznania wniosku, planowanego do wystosowania w terminie kilku dni roboczych. Pismo to nie zostało jednak wysłane przed wpływem skargi do sądu. W tym stanie sprawy organ nie pozostawał świadomie i celowo w bezczynności. Dążył do rozpoznania wniosku skarżącej z uwzględnieniem ograniczeń infrastrukturalnych. Bezczynność organu objęła zaledwie 2 dni i wynikała z cyberataku na infrastrukturę krytyczną szpitala. Z uwagi na obszerny zakres przedmiotowy wniosku, konieczność zaangażowania wielu komórek organizacyjnych szpitala oraz utrzymujące się ograniczenia w funkcjonowaniu infrastruktury IT po cyberataku, organ będzie w stanie rozpoznać wniosek skarżącej w terminie nie krótszym niż 2 miesiące od dnia uprawomocnienia się wyroku. W ramach etapowej realizacji wniosku skarżącej do 18 czerwca 2026 r. organ udostępnił 110 procedur/instrukcji/standardów itp. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga w części zasługuje na uwzględnienie. Według art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Stosownie zaś do art. 3 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: 1) uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego; 2) wglądu do dokumentów urzędowych; 3) dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów (art. 3 ust. 1). Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych (art. 3 ust. 2). Na gruncie art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 u.d.i.p. jednolicie przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. szerzej M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, wyd. TNOiK 2002, s. 28-29). Oznacza to, że organ miał obowiązek załatwić wniosek skarżącej z 6 maja 2026 r. przy prawidłowym zastosowaniu u.d.i.p. bez zbędnej zwłoki na zasadach art. 10 ust. 1, ust. 2 - art. 14 ust. 1, ust. 2 u.d.i.p. Trzeba podkreślić, że na organie spoczywa obowiązek zapewnienia technicznej sprawności działania systemów elektronicznych, służących do kontaktów, wymiany informacji z obywatelami, także w zakresie realizowania dostępu do informacji publicznej. W związku z tym wyłącznie argumenty organu, nawiązujące do nieautoryzowanej ingerencji w infrastrukturę informatyczną szpitala - incydentu bezpieczeństwa w postaci cyberataku - w nocy z 7 na 8 marca 2026 r., nie mogły mieć prawnego znaczenia przy ocenie stanu bezczynności na gruncie u.d.i.p., o czym będzie jeszcze mowa w dalszej części niniejszego uzasadnienia. W myśl art. 10 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, portalu danych, Centralnym Rejestrze Umów Jednostek Sektora Finansów Publicznych - jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1). Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku (art. 10 ust. 2). Zgodnie z art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2). Następnie według art. 14 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2). W analizowanej sprawie prawidłowe załatwienie wniosku skarżącej o udzielenie informacji publicznej wymagało ze strony organu: - w pierwszej kolejności wszechstronnej i wnikliwej analizy, w jakim zakresie informacje i dokumenty wymienione przez skarżącą we wniosku z 6 maja 2026 r. są w posiadaniu organu, zawierają informację publiczną, która podlega udostępnieniu na wniosek; - rozważenia, jakie dokumenty objęte wnioskiem skarżącej zostały już udostępnione w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych stosownie do art. 10 ust. 1 u.d.i.p. i poinformowania skarżącej, które dokumenty i gdzie zostały udostępnione bez wniosku, z mocy prawa; - następnie ustalenia, w jakim zakresie oczekiwane przez skarżącą informacje, dokumenty mają charakter informacji publicznej prostej bądź przetworzonej i jedynie w odniesieniu do informacji publicznej przetworzonej wezwać skarżącą do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w zgodzie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Skarżąca wystąpiła do organu drogą elektroniczną. Wnioskowała o przesłanie informacji i dokumentów na jej pocztę elektroniczną. Jest to jedna z form wnioskowania o udzielenie informacji publicznej i udostępnienia informacji publicznej. Ustawodawca nie wykluczył ani złożenia drogą elektroniczną wniosku o udostępnienie informacji publicznej, ani udostępnienia informacji publicznej przez przesłanie wnioskodawcy zeskanowanych dokumentów drogą elektroniczną, w tym przy wykorzystaniu adresów e-mail. Analizowana relacja wnioskodawcy z organem na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej została istotnie odformalizowana, aby jak najszerzej realizować zasadę ustanowioną w art. 61 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.1997.78.483 ze zm.). Zgodnie z art. 61 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3). Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu ich regulaminy (art. 61 ust. 4). Zupełnie inną kwestią jest: - które dokumenty i informacje spośród objętych wnioskiem skarżącej o udostępnienie informacji publicznej pozostają w dyspozycji organu; - w jakim zakresie - ze względu na ich treść - zawierają informację publiczną i podlegają udostępnieniu na wniosek w trybie u.d.i.p.; - na ile konkretna informacja publiczna stanowi informację publiczną przetworzoną, a tym samym podlega dodatkowym rygorom z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i czy zostały one spełnione w realiach rozpatrywanej sprawy; czym organ dotąd się nie zajął. W rezultacie organ pozostał bezczynny w odniesieniu do zagadnień kluczowych dla rozpatrzenia wniosku skarżącej z 6 maja 2026 r. według wymagań przewidzianych w u.d.i.p., w sposób odpowiadający prawu. W tym stanie sprawy, co do zasady, należy zgodzić się ze skarżącą w tej mierze, że organ nie rozpoznał wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 6 maja 2026 r. na warunkach u.d.i.p., pozostając tym samym w bezczynności. Trzeba przy tym zaznaczyć, że bezczynność organu ma charakter obiektywny w tym znaczeniu, że nie są istotne motywy, jakimi kierował się organ przy niedochowaniu ustawowego terminu załatwienia sprawy. W konsekwencji także problemy natury organizacyjnej, czy technicznej nie mają wpływu na stan bezczynności, natomiast podlegają rozwiązaniu przez organ w sposób, który nie zakłóci prawidłowego funkcjonowania, w tym stosowania u.d.i.p. W tym kontekście - po pierwsze - wymaga odnotowania upływ czasu od 7 marca 2026 r. do 6 maja 2026 r. Po drugie zaś - jeśli organ nie był w stanie dochować terminu 14 dni przewidzianego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., wówczas miał obowiązek zastosować art. 13 ust. 2 tej ustawy i powiadomić wnioskodawczynię w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Wiadomość organu skierowana do wnioskodawczyni 21 maja 2026 r. nie spełniła wymagań art. 13 ust. 2 u.d.i.p., co wprost wynika z jej treści. Jednocześnie - wbrew oczekiwaniom organu - ustawodawca nie przyznał organowi uprawnienia do innego postępowania, czy do stosowania innego terminu załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W dalszym postępowaniu organ uwzględni stanowisko prawne sądu. Załatwi wniosek skarżącej w sposób zgodny z u.d.i.p., kierując się przy tym konsekwentną argumentacją, wyczerpującym rozważeniem przedmiotu wniosku skarżącej. W świetle powyższego sąd ocenia, że skarga podlegała uwzględnieniu zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w odniesieniu do stwierdzenia bezczynności organu. Wbrew stanowisku skarżącej, bezczynność organu nie nosiła cech rażącego naruszenia prawa, biorąc pod uwagę przede wszystkim okoliczność, że argumenty organu, jakkolwiek pozbawione znaczenia prawnego z punktu widzenia samego stanu bezczynności, to jednak nie świadczą o tym, że swoją postawą organ zmierzał do oczywistego, jawnego naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Dlatego stosownie do art. 149 § 1a P.p.s.a. sąd orzekł, że organ dopuścił się bezczynności przy załatwieniu wniosku skarżącej z 6 maja 2026 r., ale nie w warunkach rażącego naruszenia prawa. Stwierdzenie stanu bezczynności organu zobowiązywało sąd do nałożenia na organ obowiązku rozpatrzenia wniosku skarżącej z 6 maja 2026 r. w terminie 14 dni od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Natomiast sąd oddalił skargę w zakresie, w jakim skarżąca wnioskowała o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 P.p.s.a. Jakkolwiek interes prawny skarżącej został naruszony przez bezczynność organu, to jednak nie w takim stopniu i nie z takimi następstwami, które wymagałyby obciążenia organu finansową sankcją. Te same argumenty, zdaniem sądu, wykluczyły zasadność przyznania skarżącej od organu sumy pieniężnej na warunkach art. 149 § 2 P.p.s.a. Podsumowując, treść wniosku skarżącej z 6 maja 2026 r. wymaga rzetelnej analizy przez organ, a przede wszystkim: - jakie informacje, dokumenty i w jakim zakresie wchodzą w zakres informacji publicznej podlegającej udostępnieniu w trybie u.d.i.p. w odpowiedzi na wniosek skarżącej; - które z nich mają charakter informacji publicznej prostej bądź przetworzonej w rozumieniu u.d.i.p. Dotychczas organ nie podjął takich podstawowych czynności niezbędnych do prawidłowego zastosowania u.d.i.p., w efekcie nie załatwił wniosku skarżącej z 6 maja 2026 r., co przesądziło o obiektywnym stanie bezczynności organu. Jeśli natomiast organ, po rzetelnej i wyczerpującej analizie, dostrzeże w analizowanej sprawie nadużycie prawa do informacji publicznej, powinien załatwić wniosek skarżącej w sposób przewidziany przez u.d.i.p. dla takich sytuacji z adekwatną argumentacją. Na zakończenie należy podkreślić, że poza granicami niniejszej sądowej kontroli legalności, zainicjowanej skargą na bezczynność organu, pozostaje zagadnienie, w jakim zakresie wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej podlega uwzględnieniu, z jakim uzasadnieniem faktycznym i prawnym. Rozpatrzenie i rozstrzygnięcie omawianego wniosku skarżącej należy bowiem wyłącznie do organu. Sąd nie jest uprawniony do zastępowania organu w realizacji obowiązków wynikających z u.d.i.p. Z tych powodów na podstawie art. 149 § 1 pkt 1, pkt 3, § 1a P.p.s.a. sąd orzekł, że organ dopuścił się bezczynności przy załatwieniu wniosku skarżącej z 6 maja 2026 r., przy czym bezczynność organu nie stanowiła rażącego naruszenia prawa. Jednocześnie sąd zobowiązał organ do rozpoznania omawianego wniosku skarżącego w terminie 14 dni od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Natomiast sąd oddalił niezasadną skargę w zakresie dotyczącym wymierzenia organowi grzywny i przyznania skarżącej od organu sumy pieniężnej przy zastosowaniu art. 151 P.p.s.a. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 200, art. 209 P.p.s.a. Obejmują one wpis od skargi (100 zł).