I SAB/Sz 175/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Sędziowie Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 20 sierpnia 2026 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w Ł. na bezczynność Prezesa Zarządu Koła Łowieckiego "P." w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Prezes Zarządu Koła Łowieckiego "P." w B. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku S. z siedzibą Ł. z dnia 11 lutego 2025 r.,która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, II. zobowiązuje Prezesa Zarządu Koła Łowieckiego "P." w B. do rozpoznania wniosku, opisanego w pkt I wyroku w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku, III. zasądza od Prezesa Zarządu Koła Łowieckiego "P." w B. na rzecz skarżącego S. z siedzibą w Ł. 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

Stowarzyszenie O. w Ł., dalej jako "skarżące Stowarzyszenie", wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność Koła Łowieckiego "P. w B., dalej jako "organ". W skardze skarżące Stowarzyszenie wyjaśniło, że wnioskiem z 11 lutego 2025 r., zwróciło się do organu o udzielenie informacji publicznej, to jest udostępnienie rocznego sprawozdania z działalności koła łowieckiego ŁOW-1 za sezon 2022/23, w zakresie obejmującym "Dział 3. Przychody i koszty" (pozycje od 01 do 35), po ewentualnym usunięciu danych osobowych. List polecony, zawierający wniosek został organowi doręczony 13 lutego 2025 r. Do dnia sporządzenia skargi organ nie przesłał żądanej informacji, ani nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienie, w istocie ignorując wniosek. Skarżące Stowarzyszenie domagało się zobowiązania organu do wykonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z 11 lutego 2025 r. i zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Koło Łowieckie ""P. " w B., nadesłało pismo z 9 października 2025 r., zatytułowane "Stanowisko organu", w którym: 1. odmówiło udostępnienia treści rocznego sprawozdania z działalności koła łowieckiego ŁOW-1, za sezon 2022/2023, w zakresie obejmującym Dział 3. Przychody i koszty" (pozycje od 01 do 35), po usunięciu danych osobowych; 2. wniosło o oddalenie skargi; 3. wniosło o obciążenie strony skarżącej kosztami wywołanego przez nią postepowania przed WSA w Szczecinie. W uzasadnieniu pisma, powołując się na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 – j.t.), dalej jako "u.d.i.p.", organ podniósł, że ze względu na status związku łowieckiego, nie każda informacja będąca w dyspozycji Polskiego Związku Łowieckiego (PZŁ) jest informacją publiczną. Walor taki posiadają jedynie informacje odnoszące się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym. Powołując się na przepisy ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz. U. z 2025 r. poz. 539 – j.t.), dalej jako "p.ł", organ wyjaśnił, że – zgodnie z art. 35 ust. 1 i 2 tej ustawy, działalność PZŁ jest finansowana z funduszy własnych, wpisowego, składek członkowskich, zapisów i darowizn oraz dochodów z działalności gospodarczej, zaś ten ostatni służy wyłącznie do realizacji celów statutowych u nie może być przeznaczany do podziału pomiędzy członków. Również mienie PZŁ i kół łowieckich nie podlega podziałowi pomiędzy członków. W ocenie organu informacje objęte wnioskiem nie stanowią informacji publicznej, gdyż nie odnoszą się bezpośrednio do wykonywania zadań publicznych wskazanych w przepisach prawa, ani do gospodarowania mieniem publicznym. Organ zaznaczył dodatkowo, że żądanie ujawnienia danych przez podmiot niewiadomego pochodzenia, nie wiadomo jakimi intencjami się kierujący, może naruszyć obowiązujące przepisy ustawy o ochronie danych osobowych. Do pisma załączono zaświadczenie o składzie Zarządu Koła Łowieckiego oraz kopię rocznego sprawozdania z działalności koła łowieckiego ŁOW-1 za sezon 2022/23, w zakresie obejmującym "Dział 3. Przychody i koszty" (pozycje od 01 do 35), po usunięciu danych osobowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Na podstawie art. 199 pkt 4 w związku z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 – j.t.), dalej jako "p.p.s.a.", sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym. Skarga jest zasadna. Na wstępie rozważań należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Podmiotami obowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są w myśl art. 4 ust. 1 u.d.i.p.: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Katalog informacji, które stanowią informację publiczną i podlegają w związku z tym udostępnieniu na podstawie u.d.i.p. zawiera art. 6 stanowiąc m.in. w ust. 1 pkt 2, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: a) statusie prawnym lub formie prawnej, b) organizacji, c) przedmiocie działalności i kompetencjach, d) organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, e) strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5, f) majątku, którym dysponują. W sytuacji, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, wystarczające będzie poinformowanie o tym wnioskodawcy zwykłym pismem. Natomiast, gdy żądanie dotyczy informacji publicznej, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, organ winien ją bez zbędnej zwłoki udostępnić, z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 13 u.d.i.p. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku ma miejsce wówczas, gdy organ – będąc w posiadaniu żądanej informacji nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), bądź też, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., lub, że nie jest w posiadaniu żądanych informacji. Kwestią kluczową w sytuacji złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej pozostaje zatem ustalenie, czy podmiot, do którego skierowano wniosek jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., a następnie, czy żądana informacja ma walor informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy. W zależności od poczynionych ustaleń organ, do którego został skierowany wniosek powinien podjąć odpowiednie działania, celem załatwienia wniosku. Podkreślenia wymaga przy tym, że załatwienie wniosku w przypadku odmowy udzielenia informacji zakwalifikowanej jako publiczna powinno przybrać postać decyzji, o czym stanowi art. 16 ust. 1 przywołanej ustawy, przy czym do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji (art. 16 ust. 2). W pozostałych wypadkach, to jest, gdy informacja nie jest informacją publiczną, organ nie posiada żądanych informacji, czy też przepisy przewidują odrębny tryb dostępu do informacji, wystarczającym jest poinformowanie wnioskodawcy zwykłym pismem. W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że Koło Łowickie "Ponowa", posiadające na podstawie art. 33 ust. 2 p.ł. osobowość prawną i gospodarujące majątkiem publicznym, jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Niewątpliwie zatem organ ten miał obowiązek rozpoznania złożonego wniosku w sposób wyżej opisany, czego nie uczynił, bowiem do dnia wniesienia skargi, skarżące Stowarzyszenie nie otrzymało żądanych informacji, organ nie wydał decyzji odmawiającej jej udzielenia, nie przekazał również skarżącemu żadnych pisemnych wyjaśnień w przedmiocie powodów, dla których jego wniosek nie może zostać rozpoznany. Oznacza to, że organ pozostaje w bezczynności, bowiem sformułowanie odmowy udzielenia informacji publicznej w piśmie skierowanym do Sądu z jednoczesnym załączeniem zanonimizowanej kopii sprawozdania, stanowiącym odpowiedź na wniesioną skargę nie stanowi rozpoznania wniosku. Stąd też Sąd, na podstawie art.. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z 11 lutego 2025 r. Jednocześnie obowiązkiem Sądu było stwierdzenie, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a. W ocenie Sądu bezczynność nie miała charakteru rażącego, bowiem od dnia złożenia wniosku (11 lutego 2025 r.) do dnia wniesienia skargi (4 marca 2025 r.) upłynął niewielki okres czasu. Podmiot zobowiązany nie jest organem administracji publicznej i, co do zasady, nie prowadzi postępowań administracyjnych, nie posiada wyspecjalizowanych komórek zajmujących się obsługą takich postępowań i obsługą wniosków o udzielenie informacji publicznej. Stąd zrozumiałym jest brak wypracowanych procedur i trudności w prawidłowym załatwianiu tego typu wniosków. W związku z tym, że wniosek skarżącego Stowarzyszenia nie został w ogóle rozpoznany Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do jego rozpoznania w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku. Orzeczenie o kosztach postępowania znajduje oparcie w art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 118 – j.t.).