I SAB/Sz 139/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 19 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Szczecinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej R. S. kwotę 100 (sto) złotych uiszczonych tytułem wpisu sądowego.

R. S. (dalej: "Skarżący"), reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego – radcę prawnego R. Z., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została złożona w formie elektronicznej w dniu 26 marca 2026 r. Pismo podpisał elektronicznie aplikant radcowski B. W., natomiast w nagłówku wskazana została jako pełnomocnik reprezentujący stronę skarżącą – r. pr. R. Z.. Do skargi dołączone zostały kopie pełnomocnictwa udzielonego przez stronę skarżącą ww. pełnomocnikowi profesjonalnemu oraz upoważnienia dla aplikanta radcowskiego udzielonego przez tego pełnomocnika. Oba dokumenty sporządzone zostały w dniu 19 marca 2026 r. Z treści przywołanego dokumentu pełnomocnictwa wynika, że określony w nim zakres przedmiotowy reprezentacji obejmował działanie w sprawie skargi na przewlekłość /bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego przed sądami powszechnymi i innymi organami, osobami fizycznymi oraz prawnymi oraz w postępowaniach egzekucyjnych z prawem substytucji. Natomiast z treści upoważnienia wynika, umocowanie do zastępowania pełnomocnika profesjonalnego w sprawie skargi na przewlekłość /bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego. Podstawą upoważnienia był wskazany w nim przepis art. 351 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych. Skarga została opłacona wpisem w wysokości [...] zł w dniu 26 marca 2026 r. Wezwaniem z dnia 20 kwietnia 2026 r. pełnomocnik strony skarżącej został zobowiązany m.in. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie do akt sądowych oryginałów albo uwierzytelnionych w sposób zgodny z przepisami: pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej oraz upoważnienia dla aplikanta radcowskiego. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik strony skarżącej nadesłał skargę podpisaną własnoręcznie przez aplikanta radcowskiego oraz uwierzytelnione kopie pełnomocnictwa z dnia 19 marca 2026 r. oraz upoważnienia dla aplikanta radcowskiego z tej samej daty. Treść dokumentów jest tożsama z treścią złożonych już wcześniej, jako załączniki do skargi. W wyniku przeprowadzenia analizą wcześniejszego zobowiązania do uzupełnienia braku formalnego skargi, Sąd zobowiązał kolejny raz pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie oryginałów bądź poświadczonych za zgodność z oryginałami kserokopii pełnomocnictwa oraz upoważnienia dla aplikanta radcowskiego. W wezwaniu Sąd jednoznacznie wyjaśnił, że złożone dotychczas dokumenty nie potwierdzały uprawnienia do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, a dodatkowo w upoważnieniu nie wskazano wyraźnie jego zakresu, o którym mowa w art. 351 ust. 4 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 499 ze zm.; dalej: "u.r.p."). Zobowiązanie skierowano do pełnomocnika strony skarżącej, jako dokument elektroniczny i doręczono poprzez platformę e-PUAP. Doręczenie zgodnie z UPD nastąpiło w trybie doręczenia zastępczego na potwierdzony w toku postępowania adres do doręczeń, tj. aplikanta radcowskiego. Z danych zamieszczonych na UPD wynika, że pierwsze UPD utworzono w dniu 19 maja 2026 r., powtórne UPD w dniu 27 maja 2026 r. W konsekwencji doręczenie nastąpiło na zasadzie fikcji doręczeń w dniu 2 czerwca 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania rozpoczął swój bieg w dniu 3 czerwca 2026 r., a zakończył w dniu 9 czerwca 2026 r. (tj. wtorek). A zatem ani w zakreślonym przez Sąd terminie, ani dotychczas pełnomocnik strony skarżącej nie usunął braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Natomiast w art. 351 u.r.p. ustawodawca przewidział regulacje dotyczące uprawnień aplikanta radcowskiego do zastępstwa radcy prawnego. Stosownie do 351 ust. 4 u.r.p. aplikant radcowski może sporządzać i podpisywać pisma procesowe związane z występowaniem radcy prawnego przed sądami, organami ścigania i organami państwowymi, samorządowymi i innymi instytucjami - z wyraźnego upoważnienia radcy prawnego, z wyłączeniem apelacji, skargi kasacyjnej i skargi konstytucyjnej. Ponadto jak wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo kierowane do sądu administracyjnego powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku składania pisma przez pełnomocnika, zgodnie z art. 46 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, pełnomocnik obowiązany jest złożyć do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej (art. 37 § 1 P.p.s.a.). Niemniej jednak braki w zakresie pisemnego dokumentu potwierdzającego istnienie pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlegają uzupełnieniu na wezwanie, w trybie art. 49 p.p.s.a. Przywołana regulacja przewiduje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 1). W odniesieniu do skargi przepisy przewidują rygor jej odrzucenia w razie nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Natomiast skarga poprawiona lub uzupełniona w terminie wywołuje skutki od dnia jej wniesienia (art. 49 § 3 p.p.s.a.). Przechodząc do badania zasadności przedmiotowej skargi w związku z wystąpieniem w sprawie usuwalnych braków oraz ich nie usunięciem w terminie, Sąd wskazuje na najistotniejsze kwestie faktyczne sprawy. W rozpoznawanej sprawie skargę podpisał aplikant radcowski działający z upoważnienia radcy prawnego R. Z.. Z akt sprawy wynika, że umocowanie pełnomocnika profesjonalnego oraz aplikanta radcowskiego zostało potwierdzone dokumentami pełnomocnictwa oraz upoważnienia dla aplikanta radcowskiego. Sąd dostrzegł, że przedłożone dokumenty, które miały potwierdzić umocowanie ww. osób do działania za stronę skarżącą zostały złożone za skargą, jednakże były to nieuwierzytelnione kopie. Jak już opisywano w części historycznej rozstrzygnięcia, na skutek wezwania pełnomocnik nadesłał do Sądu tożsame dokumenty, tym razem uwierzytelnione przez r. pr. R. Z.. Sąd jednak przypomina, że po analizie wezwania oraz nadesłanych dokumentów, zdecydował się doprecyzować wezwanie i wskazał jednoznacznie, że zakres umocowania zarówno pełnomocnika, jak i aplikanta powinien obejmować prawo prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi. W związku ze skutecznym doręczeniem wezwania z dnia 19 maja 2026 r., pełnomocnik strony skarżącej został zobowiązany do usunięcia braku formalnego skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Brak nie został usunięty ani w wyznaczonym terminie, ani dotychczas. Termin do dokonania tej czynności rozpoczął bieg 3 czerwca 2026 r., a upłynął w dniu 9 czerwca 2026 r. (tj. we wtorek). W związku z tym, że nie uzupełniono braku formalnego skargi, skarga jest niedopuszczalna. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Natomiast w przedmiocie zwrotu wpisu zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 2 postanowienia.