I SAB/Rz 5/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.N. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postępowaniu wywołanym wniesieniem odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2017r. nr [..] - postanawia - odrzucić skargę

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 lipca 2018r. Skarżący A.N. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w postępowaniu wywołanym wniesieniem odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2017r. nr [...] – poprzez nadesłanie odpisu wniesionej skargi oraz uiszczenie wpisu od skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczone zostały skarżącemu w dniu 27 lipca 2018r. na podany w skardze adres do doręczeń. Pomimo upływu zakreślonego terminu, żądane braki nie zostały uzupełnione. Jednocześnie, pismem z dnia 20 lipca 2017r. skarżący poinformował, że decyzja organu odwoławczego - w związku z brakiem której złożył skargę - została mu doręczona, wobec czego cofa wniesioną skargę. Zgodnie z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a.- skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie został uiszczony należny wpis, a skarga która pomimo wezwania nie została opłacona, podlega odrzuceniu. W związku ze złożonym przez skarżącego oświadczeniem o cofnięciu skargi należy również wyjaśnić, że w sytuacji procesowej, w której istnieją przesłanki do odrzucenia skargi – wniosek taki nie wywołuje skutku prawnego. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.