I SAB/Po 6/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. w [...] na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie nadpłaty w podatku od towarów i usług za sierpień 2018r. postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] marca 2021 r. "A" sp. z o.o. w [...] wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie nadpłaty w podatku od towarów i usług za sierpień 2018 r. Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie, wyjaśniając że do dnia przekazywania odpowiedzi na skargę do organu nie wpłynęło ponaglenie od skarżącej spółki. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu administracji podatkowej strona powinna przed wniesieniem skargi skorzystać z regulacji przewidzianej w art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa"), zgodnie z którą na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 Ordynacji podatkowej stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przepis art. 58 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skargę odrzuca się postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 141 Ordynacji podatkowej. Uprzednie złożenie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu. Brak wyczerpania dostępnych środków zaskarżenia w sprawie bezczynności organu powoduje, że skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., a to zaś obliguje sąd do jej odrzucenia. Odnosząc powyższe do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że z akt sprawy nie wynika, aby skarga została poprzedzona wniesieniem ponaglenia. Na tę okoliczność nie powołała się również spółka w skardze. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.