I SAB/Op 41/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr 1 w Strzelcach Opolskich w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

M. L. (zwany dalej "skarżącym") wniósł w piśmie z 19 maja 2025 r., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr 1 w Strzelcach Opolskich w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Pismem z 17 czerwca 2025 r., na skutek zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I tut. Sądu z 13 czerwca 2025 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numer PESEL. Jednocześnie Sąd pouczył skarżącego, że niezastosowanie się do treści wezwania w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu 25 czerwca 2025 r., co dokumentuje zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 20 akt). Ponadto skarżący został jednocześnie wezwany pismem z 17 czerwca 2025 r., na skutek zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I tut. Sądu z 13 czerwca 2025 r. do jednoznacznego oznaczenia przedmiotu zaskarżenia i w tym zakresie wskazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy pismem z 19 maja 2025 r. wnosi skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr 1 w Strzelcach Opolskich w przedmiocie załączonych do tej skargi pism (wymienionych szczegółowo w wezwaniu) składanych przez niego do Dyrektora Zakładu Karnego nr 1 w Strzelcach Opolskich. Jednocześnie Sąd pouczył skarżącego, że brak odpowiedzi na powyższe wezwanie w wyznaczonym terminie będzie skutkował przyjęciem, że skarga została wniesiona na bezczynności Dyrektora Zakładu Karnego nr 1 w Strzelcach Opolskich w przedmiocie rozpoznania załączonych do ww. skargi pism skarżącego. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie odpowiedział na wezwania Sądu, co za tym idzie nie wskazał swojego numeru PESEL, ani nie oznaczył jednoznacznie przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, weryfikując czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pierwsze pismo wnoszone do sądu (w tym skarga) powinno zawierać w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie jest jej odrzucenie. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi, odnotować trzeba, że była ona obarczona brakiem formalnym, polegającym na niepodaniu numeru PESEL skarżącego. Z tych względów wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez podanie tego numeru. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 czerwca 2025 r. Wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin dokonania żądanej czynności rozpoczął, zatem bieg w dniu 26 czerwca 2025 r. i upłynął wraz z końcem dnia 2 lipca 2025 r. (środa). Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie zastosował się do wezwania i nie przesłał swojego numeru PESEL, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.