I SAB/Lu 3/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wniosku o odstąpienie od żądania zwrotu nienależnie pobranych świadczeń p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 26 maja 2023 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie (ponieważ skarga została wniesiona drogą elektroniczną, wyjaśniono jednocześnie, jak powinien zostać podpisany dokument wnoszony w ten sposób) oraz wykazanie, że został wyczerpany tryb, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., tzn. że zostało złożone ponaglenie. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 9 czerwca 2023 r. (k. 65 akt sądowych). Odpowiedź na wezwanie nie została udzielona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jak stanowi art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Skarga, której nie poprzedziło wyczerpanie dostępnych środków zaskarżenia, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). W przypadku zarzucania organowi bezczynności, wyczerpanie środków zaskarżenia polega na złożeniu ponaglenia na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Nadto zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Tym samym brak podpisu na skardze stanowi brak formalny, w wyniku którego skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu. Niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. wezwaniem strony skarżącej do usunięcia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie natomiast ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarga, złożona w niniejszej sprawie wpłynęła drogą elektroniczną, ale nie została podpisana podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a, § 2b p.p.s.a.). W niniejszej sprawie z akt, przedłożonych przez organ nie wynika, aby wniesienie skargi zostało poprzedzone złożeniem ponaglenia. Mimo wezwania skarżąca nie wykazała, aby składała takie ponaglenie. Skarga zatem nie została poprzedzona wyczerpaniem środków zaskarżenia, co czyni ją niedopuszczalną. Nadto brak formalny skargi w postaci jej niepodpisania nie został usunięty w wyznaczonym terminie. Skarga podlegała zatem odrzuceniu, wobec czego Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.