I SAB/Łd 2/21

Dnia 28 kwietnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bożena Kasprzak, Sędzia WSA Paweł Kowalski, , po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2021 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na przewlekłe postępowanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie wydania kopii dokumentu oddala skargę.

A. Sp. z o.o. w K. została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu 16 listopada 2015 r. Rejestracji Spółki w rejestrze podatników podatku od towarów i usług z dniem 6 października 2015 r. dokonał Naczelnik Urzędu Skarbowego w P., we właściwości którego Spółka pozostawała do dnia 14 listopada 2017 r. Od dnia 15 listopada 2017 r. organem właściwym dla Spółki stał się Naczelnik Urzędu Skarbowego w K.. Dnia 1 czerwca 2020 r., na podstawie art. 119zv § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm. – dalej jako "o.p."), Szef Krajowej Administracji Skarbowej dokonał blokady rachunków bankowych A. Sp. z o.o., jako podmiotu kwalifikowanego, na okres 72 godzin. Z dokonanej przez Szefa KAS analizy ryzyka oraz z posiadanych informacji wynikało, że A. Sp. z o.o. może wykorzystywać działalność banków do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi, o których mowa w art. 119zg pkt 9 lit. a) i b) o.p. W ocenie organu zachodziło uzasadnione podejrzenie popełnienia przez osoby działające w imieniu A. przestępstw spenalizowanych: w art. 56 § 1 i art. 62 § 2 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks kamy skarbowy (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 1958 ze zm.) polegających na podaniu nieprawdy w deklaracjach dla podatku od towarów i usług VAT-7, posługując się fakturami VAT wystawionymi w sposób nierzetelny, w art. 271 a § 1 w zw. z art. 277a § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks kamy (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 1600 ze zm.) polegających na używaniu faktur VAT, poświadczając nieprawdę co do okoliczności faktycznych mogących mieć znaczenie dla określenia wysokości należności publicznoprawnej lub jej zwrotu albo zwrotu innej należności o charakterze podatkowym. Szef Krajowej Administracji Skarbowej pismem z dnia 5 czerwca 2020 r. zawiadomił Naczelnika Urzędu Skarbowego w K., że postanowieniem z dnia 4 czerwca 2020 r., przedłużył Spółce A. Sp. z o. o. termin blokady czterech rachunków bankowych o numerach: [...]; [...]; [...]; [...], na czas oznaczony nie dłuższy niż trzy miesiące, tj. do dnia 4 września 2020 r., do kwoty 11.285.653 zł. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazał informację celem rozważenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. zastosowania art. 96 ust. 9 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Dnia 12 czerwca 2020 r. do Ministerstwa Finansów wpłynęło zażalenie na ww. postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2020 r. Po jego rozpatrzeniu postanowieniem z dnia [...] czerwca 2020 r. Szef KAS utrzymał w mocy postanowienie z dnia[...] czerwca 2020 r. Zgodnie z treścią art. 96 ust. 9 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm. – dalej jako "ustawa o VAT"), naczelnik urzędu skarbowego wykreśla z urzędu podatnika z rejestru jako podatnika VAT bez konieczności zawiadamiania go o tym, jeżeli posiadane informacje wskazują na prowadzenie przez podatnika działań z zamiarem wykorzystania działalności banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1 o.p. lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi w rozumieniu art. 119zg pkt 9 cytowanej ustawy. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. z dniem 5 czerwca 2020 r. wykreślił z urzędu A. Sp. z o. o. z rejestru jako podatnika VAT. Pismem z dnia 14 czerwca 2020 r. Spółka wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z wnioskiem o przywrócenie A. Sp. z o. o. do rejestru VAT. Po rozpoznaniu przedmiotowego wniosku w oparciu o poczynione ustalenia oraz mając na uwadze dotychczasowy przebieg postępowania Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. odmówił przywrócenia zarejestrowania spółki A. Sp. z o. o. jako podatnika podatku VAT czynnego. Spółka złożyła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przywrócenie spółki A. Sp. z o.o. do rejestru czynnych podatników VAT. Organ odwoławczy, decyzją z dnia [...] listopada 2020 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] sierpnia 2020 r. Ponieważ strona nadal nie zgadzała się ze stanowiskiem organu, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. (I SA/Łd 633/20). Dnia 28 listopada 2020 r. Spółka wystąpiła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. o wydanie elektronicznej kopii dokumentu z akt sprawy, powołując się na przepisy art. 178 § 3 o.p. - tzw. analizy ryzyka dokonanej przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Wniosek ten został przesłany, zgodnie z art. 170 § 1 o.p., do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej Departamentu Nadzoru nad Kontrolami w Ministerstwie Finansów. Organ przesłał pismo pełnomocnikowi Spółki na elektroniczną skrzynkę podawczą (ePUAP:/KDPMKB/skrytka) w pojedynczym pliku o rozszerzeniu .xades (1001 _20_127644.pdf.xades), który to plik zawierał zarówno pismo jak i jego podpis. Wskazany plik pdf w całości został podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym Zastępcy Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.- formatem xades, gdzie struktura pliku pdf zawarta jest w kodzie samego podpisu elektronicznego. Pismem z dnia 6 stycznia 2021 r. M. K.-B. wystąpił z wnioskiem o doręczenie opisanego pisma w prawidłowym formacie danych. W odpowiedzi Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. w piśmie z dnia 18 stycznia 2021 r. wskazał, że korespondencja zawierająca plik 1001 _20_127644.pdf.xades została doręczona prawidłowo. Dodatkowo pełnomocnik został poinformowany m.in., że plik o rozszerzeniu xades można otworzyć przy użyciu programu Szafir, używając opcji "weryfikuj", wybierając uprzednio zapisany plik na dysku, następnie używając opcji "otwórz za pomocą" i wybierając program Adobe Acrobat Reader DC. Do przeprowadzenia powyższej operacji trzeba posiadać stosowne oprogramowanie, tj. Szafir - program obsługujący format xades, Adobe Acrobat Reader DC - program obsługujący format .pdf. Organ wskazał, że program Szafir można pobrać ze strony https://www.elektronicznypodpis.pl/informacje/aplikacie/. W skardze, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, na przewlekłe załatwienie sprawy pełnomocnik Spółki wniósł o zobowiązanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. do doręczenia pisma stanowiącego załącznik do wiadomości organu z dnia 24 grudnia 2020 r. przesłanej za pośrednictwem platformy ePUAP w formie przewidzianej przepisami prawa w terminie zakreślonym przez sąd. W uzasadnieniu stanowiska zarzucono organowi podatkowemu m.in., iż jego obowiązkiem było załatwienie sprawy niezwłocznie, zgodnie z art. 139 § 2 o.p. W ocenie strony reakcja organu na złożony wniosek dopiero w dniu 24 grudnia 2020 r. była pierwszym przejawem niezrozumiałej opieszałości i przewlekłości postępowania, gdyż realizacja wniosku nie wymagała przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego, a stan sprawy był znany organowi z urzędu. W ocenie Spółki kolejnym przejawem przewlekłości postępowania w sprawie wydania kopii dokumentu było przesłanie pisma w formacie niezgodnym z Krajowymi Ramami Interoperacyjności. Organ nie respektując zasady budzenia zaufania do organów podatkowych wyrażonej w art. 121 § 1 o.p. obarczył Spółkę obowiązkiem poszukiwania nieznanej jej "aplikacji do weryfikacji podpisu elektronicznego", co przeczyło bezspornie zasadzie powszechnej dostępności usług na platformie ePUAP oraz obowiązkom organu w zakresie dostosowania systemów teleinformatycznych do przesyłania danych w ściśle określonych formatach elektronicznych, zgodnych z Krajowymi Ramami Interoperacyjności. Strona zarzuciła organowi także promowanie oprogramowania komercyjnego, gdyż, w jej ocenie, narusza to w sposób oczywisty zasady równego dostępu do rynku informatycznego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowe w Ł. korespondencja zawierająca plik 1001 _20 127 644.pdf.xades została prawidłowo doręczona. Złożenie podpisu na pliku skutkuje wygenerowaniem pliku podpisu z rozszerzeniem xades i umieszczeniem w nim podpisanego pliku. Tworzony jest jeden plik zawierający podpis elektroniczny i dokument właściwy. Do adresata przesyłany jest jeden, utworzony w powyższy sposób plik (tzw. podpis otaczający - wewnętrzny). Odczytanie zawartości dokumentu wymaga użycia aplikacji weryfikującej podpisy elektroniczne, w której odbiorca ma możliwość dokonania weryfikacji podpisu oraz ewentualnego zapisania (wyodrębnienia) lub podglądu przesłanego w pliku dokumentu. Ponieważ dokument i podpis połączone są w jeden plik, nie ma możliwości modyfikacji dokumentu bez konieczności wygenerowania nowego podpisu otaczającego. Organ, mając na uwadze m.in. art. 121 o.p., w piśmie z dnia 18 stycznia 2021 r. zawarł instrukcję umożliwiającą otwarcie pliku o rozszerzeniu xades aplikacją Szafir. Producentem aplikacji Szafir jest Krajowa Izba Rozliczeniowa. Organ dodatkowo podkreślił, że instrukcja dotycząca otwarcia pliku xades była podyktowana chęcią pomocy, a nie reklamowania danego producenta oprogramowania a oprócz aplikacji Szafir organ wskazał również aplikację Adobe Acrobat Reader DC służącą do otwierania plików pdf. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia dwóch kwestii: 1. występowania przewlekłości postępowania, 2. oraz niewłaściwego formatu (pdf.xades) w jakim przesłano pełnomocnikowi strony plik, który zdaniem strony był niezgodny z Krajowymi Ramami Interoperacyjności, a do jego odczytu konieczne było posłużenie się dodatkowymi aplikacjami (wskazanymi w piśmie przez organ). W rozpatrywanej sprawie Spółka wystąpiła w dniu 28 listopada 2020 r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł, o wydanie kopii dokumentu z akt sprawy, powołując się na przepisy art. 178 § 3 o.p. Dnia 6 stycznia 2021 r. otrzymała pismo przewodnie organu zatytułowane "WNIOSEK Pismo", do którego załączono plik o nazwie 1001_20_127644.pdf.xades stanowiący dokument elektroniczny w formacie xades. W piśmie przewodnim organ wskazał: "Dokument podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Do odczytu dokumentu, należy użyć aplikacji do weryfikacji podpisu elektronicznego. Bezpłatne aplikacje są ogólnodostępne na stronach internetowych". Strona tego samego dnia złożyła do organu wniosek o doręczenie pisma w formie przewidzianej przepisami prawa. Wskazała przy tym, że zgodnie z Krajowymi Ramami Interoperacyjności pliki xades nie stanowią dopuszczalnej formy przesyłania danych zawierających dokumenty tekstowe, gdyż żaden przepis Ordynacji podatkowej nie zawiera obowiązku szukania i pobierania programów z internetu celem odczytania pism w nieznanych formatach danych. W dniu 18 stycznia 2021 r. organ pisemnie odmówił doręczenia pisma stanowiącego odpowiedź organu na wniosek w sprawie wydania kopii dokumentu z akt sprawy w innej formie, niż plik w formacie xades, twierdząc, że format xades jest prawidłową formą komunikacji organu ze spółką MARKO-BIS, której sprawa dotyczy. Wskazał, że korespondencja zawierająca plik 1001 _20 127 644.pdf.xades została prawidłowo doręczona. W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowe w Ł. złożenie podpisu na pliku skutkuje wygenerowaniem pliku podpisu z rozszerzeniem xades i umieszczeniem w nim podpisanego pliku. Tworzony jest jeden plik zawierający podpis elektroniczny i dokument właściwy. Do adresata przesyłany jest jeden, utworzony w powyższy sposób plik (tzw. podpis otaczający - wewnętrzny). Odczytanie zawartości dokumentu wymaga użycia aplikacji weryfikującej podpisy elektroniczne, w której odbiorca ma możliwość dokonania weryfikacji podpisu oraz ewentualnego zapisania (wyodrębnienia) lub podglądu przesłanego w pliku dokumentu. Ponieważ dokument i podpis połączone są w jeden plik, nie ma możliwości modyfikacji dokumentu bez konieczności wygenerowania nowego podpisu otaczającego. Organ w piśmie z dnia 18 stycznia 2021 r. zawarł instrukcję umożliwiającą otwarcie pliku o rozszerzeniu xades aplikacją Szafir, której producentem jest Krajowa Izba Rozliczeniowa bądź aplikacją Adobe Acrobat Reader DC służącą do otwierania plików pdf. Dnia 2 lutego 2021 r. strona wniosła ponaglenie do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na przewlekłe załatwienie sprawy w postępowaniu podatkowym przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.(dowód wniesienia ponaglenia w załączeniu), co, w jej ocenie, wypełniło przesłankę z art. 53 § 2b p.p.s.a. W ocenie sądu, w analizowanej sprawie nie doszło do przewlekłości postępowania. Przewlekłość postępowania to stan, w którym postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Przewlekłość występuje w postępowaniu prowadzonym w sposób, który przez czas dłuższy niż wymagany do jego zakończenia i bez uzasadnionej i ważnej przyczyny nie zmierza do bezpośredniego załatwienia sprawy. Z przewlekłością postępowania mamy do czynienia w sytuacji nieefektywnego działania organu, dokonywania czynności w dużym odstępie czasu, wykonywania czynności pozornych, maskujących bezczynność w sposób formalny, gdy dochodzi do mnożenia czynności i dokonywania czynności niepotrzebnych, zbędnych, co prowadzi do przedłużenia postępowania. Przewlekłość oznacza opieszałe, niesprawne i nieskuteczne lub nieporadne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 1903/15, z 2 czerwca 2016 r., sygn. akt II OSK 1156/16, z 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze stan faktyczny rozpatrywanej sprawy, sąd podziela stanowisko organu, iż w analizowanej sprawie nie doszło do naruszenia art. 125, art. 139 oraz art. 140 o.p., gdyż sprawa została załatwiona przez organ bez zbędnej zwłoki. Pismem z dnia 28 listopada 2020 r., strona zwróciła się o wydanie elektronicznej kopii dokumentu z akt sprawy w postaci tzw. analizy ryzyka dokonanej przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej a następnego dnia (29 listopada 2020 r.) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] listopada 2020 r. Mając na uwadze, że tzw. analiza ryzyka nie stanowiła akt sprawy będącej przedmiotem toczącego się przed organem postępowania odwoławczego dotyczącego odmowy przywrócenia zarejestrowania A. jako podatnika podatku VAT czynnego, zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] listopada 2020 r., organ pismem z dnia 24 grudnia 2020 r. przesłał wniosek, w oparciu o dyspozycję art. 170 § 1 o.p., do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej Departamentu Nadzoru nad Kontrolami w Ministerstwie Finansów. Pismo przekazujące wniosek pełnomocnika o wydanie tzw. analizy ryzyka, w dniu 24 grudnia 2020 r. zostało przesłane do wiadomości pełnomocnikowi A. Sp. z o.o. w pojedynczym pliku o rozszerzeniu xades (7001 _20_127644.pdfxades). Jak słusznie zauważył Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., złożenie podpisu na pliku skutkuje wygenerowaniem pliku z rozszerzeniem xades i umieszczeniem w nim podpisanego pliku. Tworzony jest jeden plik zawierający podpis elektroniczny i dokument właściwy. Do adresata przesyłany jest jeden, utworzony w powyższy sposób plik (tzw. podpis otaczający - wewnętrzny). Odczytanie zawartości dokumentu wymaga użycia aplikacji weryfikującej podpisy elektroniczne, w której odbiorca ma możliwość dokonania weryfikacji podpisu oraz ewentualnego zapisania (wyodrębnienia) lub podglądu przesłanego w pliku dokumentu. Ponieważ dokument i podpis połączone są w jeden plik, nie ma możliwości modyfikacji dokumentu bez konieczności wygenerowania nowego podpisu otaczającego. Organ poinformował pełnomocnika reprezentującego stronę w jaki sposób może on otworzyć plik o rozszerzeniu xades. Całkowicie bezzasadny, w ocenie sądu, jest zarzut sformułowany w skardze, iż wskazując aplikacje (Szafir oraz Adobe Acrobat Reader DC) które umożliwiałyby otworzenie przesłanego dokumentu, organ promował oprogramowanie komercyjne. Było to jedynie wskazanie informacyjne a nie reklama firmy komercyjnej. Zgodnie z treścią § 18 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności, minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej oraz minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 2247), na które powołuje się pełnomocnik strony, systemy teleinformatyczne podmiotów realizujących zadania publiczne udostępniają zasoby informacyjne co najmniej w jednym z formatów danych określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia. W celu wymiany zasobów informacyjnych przez podmioty realizujące zadania publiczne stosuje się do danych zawierających dokumenty tekstowe, tekstowo - graficzne lub multimedialne m.in. format PDF (załącznik nr 2 część A pkt 1.3). Również z załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 180) wynikają podobne wnioski co do dopuszczalności użycia formatu pdf. Natomiast do elektronicznego podpisywania, weryfikacji podpisu, opatrywania pieczęcią elektroniczną i szyfrowania dokumentów elektronicznych stosuje się m.in. xades (załącznik nr 2 do rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2012 r. część B pkt 3.3). Podpis elektroniczny, zgodnie ze standardami przyjętymi przez Ministerstwo Cyfryzacji, może przybrać dwojaką formę. Po pierwsze, formę odrębnego pliku wobec dokumentu w postaci pliku źródłowego (np. może to być format xades) i jest to tzw. podpis zewnętrzny. Strona otrzymuje wówczas w korespondencji elektronicznej dwa pliki. Po drugie, podpis elektroniczny może być zawarty również w jednym pliku wraz z dokumentem źródłowym i jest to tzw. podpis wewnętrzny (lub "otoczony" albo "otaczający"). Strona otrzymuje wówczas tylko jeden plik w korespondencji elektronicznej, taj jak miało to miejsce w rozpatrywanej sprawie. Bezzasadnie strona upatruje przewlekłości postępowania, odmową organu w zakresie ponownego doręczenia pisma w innym formacie, przewidzianym przepisami prawa. Spółka skarżąca upatruje bowiem przewlekłości postępowania organu w niezrealizowaniu jej żądania wydania kopii dokumentów z akt sprawy. Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności i regulacje prawne, sąd doszedł do przekonania, że w przedmiotowej sprawie organ w sposób prawidłowy przesłał pełnomocnikowi strony pismo, i uczynił to w dozwolonym przez obowiązujące normy prawne formacie. Nadto sąd nie dopatrzył się przewlekłości postępowania w niniejszym sporze. Korespondencja została przesłana prawidłowo umocowanemu pełnomocnikowi strony, na wskazany przez niego, jako właściwy do doręczeń, adres ePUAP, w pliku o rozszerzeniu xades. Plik ten został prawidłowo doręczony (co zostało odnotowane w systemie a czego dowodem jest urzędowe poświadczenie odbioru). Przyczyny podnoszonych przez pełnomocnika problemów z otwarciem przedmiotowego pliku leżą po stronie pełnomocnika, a nie organu. Zgodnie z treścią art. 138c § 1 o.p. obowiązek wskazania w treści pełnomocnictwa adresu elektronicznego jest skorelowany z obowiązkiem organu podatkowego do doręczania pism na taki adres profesjonalnym pełnomocnikom. Przepis art. 144 § 5 o.p. stanowi bowiem, że doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym oraz organom administracji publicznej następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego. W rozpatrywanej sprawie wskazano adres elektroniczny, który oznacza adres do korespondencji w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez organy podatkowe (platforma ePUAP). Zgodnie zaś z normą przepisu art. 152a § 1 o.p. w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego organ podatkowy przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego (pkt 1), wskazanie adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać pismo i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia pisma (pkt 2), oraz pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym organu podatkowego, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru w określony sposób (pkt 3). W świetle powyższego, mając na uwadze ustalenia organu odwoławczego, zdaniem sądu, nie ma wątpliwości co do skuteczności doręczenia żądanego przez stronę pisma na adres elektroniczny pełnomocnika strony. Jak wynika z akt, organ przesłał pismo opatrzono kwalifikowanym podpisem elektronicznym na wskazany przez pełnomocnika adres elektroniczny. W ocenie sądu, w ustalonych okolicznościach faktycznych nie sposób uwzględnić argumentów pełnomocnika co do nieskuteczności doręczenia wobec braku możliwości wizualizacji dokumentu. Postępowanie organu w zakresie zastosowania podpisu i poinformowania adresata było właściwe. Jednocześnie zdaniem sądu, profesjonalny pełnomocnik, który reprezentując stronę wskazuje jako adres do doręczeń skrzynkę ePUAP, niewątpliwie powinien posiadać elementarną wiedzę o sposobie użytkowania platformy ePUAP, co obejmuje wiedzę o tym, jak otwierać przesyłane przez organ drogą elektroniczną pisma (vide. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 433/17 - dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://cbosa.nsa.gov.pl). Nadmienić w tym miejscu należy, że pełnomocnik nie kwestionował prawidłowości formatu postanowienia o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego z dnia 14 października 2020 r., w postępowaniu dotyczącym odmowy przywrócenia zarejestrowania Spółki jako podatnika VAT czynnego, w sprawie kontrolowanej wyrokiem z dnia 17 marca 2021 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt I SA/Łd 633/20. W ocenie sądu, argumentacja pełnomocnika strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Nie wystąpił bowiem żaden problem techniczny w rozumieniu art. 144 § 3 o.p. uniemożliwiający organowi podatkowemu doręczenie pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej, co za tym nie był obowiązany do doręczenia pisma za pokwitowaniem, za pośrednictwem operatora pocztowego, pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego, lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów (art. 144 § 1 o.p.). Podnoszona przez pełnomocnika strony okoliczność braku możliwości otwarcia pliku zawierającego pismo organu nie zmienia powyższej oceny sądu, jako że przyczyna takiego stanu rzeczy leżała po stronie skarżącej, a przynajmniej strona w tej sprawie nie uprawdopodobniła chociażby innego stanu rzeczy. Z tych wszystkich względów nie budzi wątpliwości sądu, iż przedmiotowe pismo zostało doręczone stronie w sposób prawidłowy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę jako bezzasadną należało oddalić. AKE.