I SAB/Kr 10/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi V. sp. z o.o. z siedzibą w K. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków–Prądnik postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 8 września 2025 r. V. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków–Prądnik (dalej: organ egzekucyjny). Skarżąca zarzuciła naruszenie szeregu przepisów u.p.e.a., O.p. i Konstytucji RP. Podniosła, że w sprawie istnieje wyłącznie decyzja o zabezpieczeniu, która nie jest decyzją wymiarową i nie może stanowić podstawy prawnej do tytułów wykonawczych. Organ egzekucyjny doprowadził do przelania środków z rachunku bankowego na swoje konto, pomijając pracowników (wynagrodzenia i ZUS). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 października 2025 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez: - sprecyzowanie skargi, tj. wskazanie w załatwieniu jakich konkretnych wniosków (spraw) organ pozostaje w zwłoce, - wykazanie, że przed wniesieniem skargi do sądu złożono ponaglenie do organu wyższego stopnia oraz przedłożenie dowodu jego złożenia. Z kolei zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 października 2025 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca ww. wezwanie (zarządzenie z dnia 7 października 2025 r.) i odpis zarządzenia z dnia 9 października 2025 r. została skutecznie doręczona Skarżącej dnia 24 października 2025 r. Skarżąca nie uiściła wpisu, nie usunęła też pozostałych braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z trzech niezależnych powodów, z których każdy stanowi samoistną podstawę odrzucenia. Skarżąca bowiem po pierwsze, nie usunęła w terminie braków formalnych skargi, po drugie, nie wykazała wyczerpania przed wniesieniem skargi na bezczynność wniesienia ponaglenia, po trzecie wreszcie, wpis sądowy od skargi nie został uiszczony w stosownym terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. d w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga musi zawierać oznaczenie przedmiotu sprawy. Z kolei zgodnie z art. 52 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Stosownie zaś do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl z kolei art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Przesyłka pocztowa zawierająca ww. wezwanie (zarządzenie z dnia 7 października 2025 r.) i odpis zarządzenia z dnia 9 października 2025 r., została skutecznie doręczona Skarżącej dnia 24 października 2025 r. Zatem termin do zadośćuczynienia wezwaniu upłynął bezskutecznie z dniem 31 października 2025 r. Warto nadmienić, że w niniejszej sprawie z analizy akt sądowych i administracyjnych nie wynika, by Skarżąca poprzedziła wniesienie skargi na bezczynność organu egzekucyjnego ponagleniem. Z kolei opisany w skardze przedmiot sprawy nie został precyzyjnie określony, co wymagało wezwania przez Sąd o doprecyzowanie. Mając na uwadze wskazane okoliczności, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.