I SAB/Go 6/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 lipca 2025 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] w przedmiocie pomocy dla rolników szczególnie dotkniętych kryzysem COVID -19 postanawia: odrzucić skargę.

J. P. (skarżący, strona) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na bezczynność Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] (Dyrektor OR ARiMR). W uzasadnieniu wskazał "na bezpodstawne zwlekanie, niczym nie uzasadnione, wypłaty należnej mi pomocy unijnej w zgodzie ze złożonym moim wnioskiem o te pomoc w dniu [...] września 2020 r. w oparciu o Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 sierpnia 2020 r." W odpowiedzi na skargę z dnia [...] czerwca 2025 r. organ wskazał, że zarzut bezczynności Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] jest bezzasadny. Sprawa skarżącego po prawomocnym uchyleniu przez WSA w Gorzowie Wlkp. w wyroku z dnia 5 października, sygn. akt I SA/Go 127/23, zarówno decyzji organu II jak i I instancji znajduje się obecnie na etapie rozpatrzenia przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...]. Dyrektor OR ARiMR podkreślił, że nie prowadzi w tej chwili postępowania administracyjnego dotyczącego przyznania Skarżącemu pomocy dla rolników poszkodowanych przez kryzys COVID-19. Ponadto organ podał, że ARiMR wystąpił wobec Skarżącego z propozycją polubownego załatwienia sprawy, poprzez zawarcie ugody. W okresie od dnia 13 grudnia 2024 r. do dnia wniesienia skargi między ARiMR a Skarżącym toczyły się rozmowy dotyczące kształtu ugody. Obecnie sprawa zawarcia ugody znajduje się na etapie zatwierdzenia propozycji ugody przez Prezesa ARiMR. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, co oznacza, że ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.). Stosownie do treści tego przepisu, Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Jak stanowi art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie przez nich postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Sąd kontroluje postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a. do kognicji sądu administracyjnego należą także sprawy bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie zaś z art. 53 § 2b P.p.s.a skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Powyższe unormowania wskazują, że aby wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność organu postępowania takie postępowanie musi toczyć się przed organem administracji, zaś skarżący musi poprzedzić złożenie skargi wniesieniem ponaglenia. W przeciwnym wypadku skarga jest niedopuszczalna. Z analizy akt sprawy wynika, że na dzień wniesienia skargi do sądu przed Dyrektorem OR ARiMR nie toczyło się żadne postępowanie administracyjne zainicjowane wnioskiem złożonym przez J. P. w przedmiocie przyznania pomocy rolnikom poszkodowanym w związku z kryzysem wywołanym pandemią COVID-19. Z wyjaśnień organu wynika, że postępowanie z wniosku Strony w przedmiocie przyznania pomocy rolnikom poszkodowanym w związku z kryzysem wywołanym pandemią COVID-19 toczy się obecnie przed organem I instancji, który dotychczas nie wydał żadnej decyzji, od której strona mogłaby wnieść odwołanie zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Tym samym skarga na bezczynność Dyrektora OR ARiMR jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z powyższych względów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.