I SAB/Go 6/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 stycznia 2021 r. wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2 grudnia 2020 r. sygn. akt I SAB/Go 6/20 w sprawie ze skargi M.T. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Gminy i Miasta w przedmiocie wznowienia postępowania w podatku od nieruchomości za 2015 rok postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia zażalenia.

Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2020 r. sygn. akt I SAB/Go 6/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu wniosku skarżącej o uzupełnienie wyroku z dnia 23 września 2020 r. sygn. akt I SAB/Go 6/20 w zakresie dotyczącym przyznania skarżącej sumy pieniężnej, na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", odmówił uzupełnienia wyroku. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej 4 grudnia 2020 r. (UPD k. 183 akt sądowych). Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2020 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na ww. postanowienie z dnia 2 grudnia 2020 r. Uzasadniając wniosek wskazał, że termin do wniesienia zażalenia upływał stronie 11 grudnia 2020 r. Jednakże wniesienie zażalenia za pośrednictwem ePUAP nie było możliwe z uwagi na prace serwisowe tej platformy trwające od godzin wieczornych 11 grudnia 2020 r. do godzin popołudniowych 12 grudnia 2020 r. Zaznaczył też, że wybrał komunikację elektroniczną z Sądem za pośrednictwem ePUAP, co oznacza, że jest zobowiązany do komunikowania się w tej formie. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych ww. wniosku pełnomocnik skarżącej złożył zażalenie na postanowienie z dnia 2 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały sprecyzowane w art. 87 P.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Mając na uwadze treść ww. przepisu w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia został wniesiony przez stronę w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Przyjmując bowiem najbardziej korzystną dla strony interpretację stwierdzić należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 12 grudnia 2020 r., tę bowiem datę pełnomocnik skarżącej wskazuje jako dzień, w którym zakończono prace serwisowe platformy ePUAP. Wniosek został złożony 21 grudnia 2020 r. Niemniej jednak mając na uwadze, że siódmy dzień na złożenie wniosku o przywrócenie terminu przypadał na sobotę 19 grudnia 2020 r. przyjąć należy, że strona złożyła wniosek w terminie. Pełnomocnik skarżącej złożył zażalenie na postanowienie z dnia 2 grudnia 2020 r. zatem dokonał też czynności, której nie dokonano w terminie. Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu wyjaśnić należy, że o niezawinionym uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona lub jej pełnomocnik nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Strona musi uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. To z treści przepisu art. 87 § 2 P.p.s.a. wynika, ciążący na wnioskodawcy, obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ocena braku winy w uchybieniu terminu należy wyłącznie do sądu, który powinien uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy. Co więcej, w przypadku, gdy strona reprezentowana jest profesjonalnego pełnomocnika, jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez Sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych (por. postanowienia NSA: z 31 marca 2009 r., sygn. akt I FZ 69/09 oraz 11 stycznia 2012r., sygn. akt I GZ 231/11). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej jako przyczynę uchybienia terminu wskazał prace serwisowe platformy ePUAP trwające od godzin wieczornych 11 grudnia 2020 r. do godzin popołudniowych 12 grudnia 2020 r. Jednakże nie przedłożył żadnych dokumentów (chociażby wydruków wskazujących na próbę wysłania zażalenia za pośrednictwem e-PUAP w tym czasie czy też komunikatu o trwających pracach serwisowych) potwierdzających podnoszone przez niego okoliczności. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej nie wykazał zatem w sposób przekonujący, jak tego wymaga art. 87 § 2 P.p.s.a., że bez swojej winy uchybił terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 2 grudnia 2020 r. Na marginesie zaznaczyć należy, że wybór elektronicznej formy komunikacji z Sądem nie powoduje, że strona, w sytuacji gdy nie może z przyczyn technicznych wnieść pisma w tej formie, nie może złożyć pisma za pośrednictwem operatora pocztowego. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na postawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.