I SAB/Gl 13/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk po rozpoznaniu w dniu 23 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w likwidacji w R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za marzec 2016 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 24 czerwca 2019 r. A sp. z o.o. w likwidacji (dalej jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w R. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za marzec 2016 r. Pismem z dnia 6 sierpnia 2019 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi do sądu, złożono ponaglenie - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 26 sierpnia 2019 r. skarżąca przesłała dwa egzemplarze ponaglenia datowanego na dzień 26 sierpnia 2019 r. sierpnia 2019 r. wraz z kserokopiami potwierdzenia nadania, opatrzone tą samą datą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) dalej jako: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a. Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm.) – dalej jako "k.p.a.", stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Z kolei zgodnie z § 3 art. 37 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Ponaglenie, o którym mowa, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. i art. 128, art. 129 w zw. z art. 144 k.p.a. powinno być skierowane do organu wyższego stopnia nad organem, który nie załatwił sprawy w terminie – za pośrednictwem organu, którego bezczynności ponaglenie dotyczy – i winno z niego wynikać co najmniej niezadowolenie ze stanu bezczynności. Z kolei, w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wyczerpanie przez skarżącą trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a., poprzez uprzednie złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, warunkowało zatem złożenie do sądu skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby skarżąca złożyła takie wezwanie przed wniesieniem skargi do Sądu. Pismo skarżącej z dnia 26 sierpnia 2019 r. nie mogło zostać uznane za ponaglenie złożone w trybie art. 53 § 2b p.p.s.a. bowiem zostało złożone po wniesieniu skargi do sądu, zatem z uchybieniem wskazanego przepisu. W tej sytuacji uznać należało, że w niniejszej sprawie nie został wyczerpany tryb przewidziany we wskazanym wcześniej art. 37 k.p.a. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.