I SAB/Gl 1/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Pyszny po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie zwrotu nadpłaty podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący S. W. (dalej jako strona, skarżący) pismem z 14 lipca 2022 r. złożył do tutejszego Sądu za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej jako organ, DIAS) skargę na bezczynność tego organu w załatwieniu jego pism z 16 czerwca 2021 r., z 2 maja 2022 r., z 7 lipca 2021 r. (ponownie złożone 4 maja 2022 r.), z 12 kwietnia 2022 r., z 4 listopada 2019 r. Skarga wpłynęła do tutejszego Sądu 30 stycznia 2023 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przesłanie jej oryginału wraz z załącznikami ewentualnie podpisanie kopii skargi złożonej w Sądzie. Te braku formalne zostały przez skarżącego uzupełnione. Kolejnym zarządzeniem z 27 marca 2023 r. skarżący został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi na bezczynność wniósł do organu podatkowego wyższego stopnia ponaglenie, zgodnie z art. 141 Ordynacji podatkowej, a wykazanie to miało nastąpić w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącemu doręczono wezwanie 31 marca 2023 r. Z zachowaniem wyznaczonego terminu, 6 kwietnia 2023 r. skarżący nadał do Sądu pismo, w którym wskazał, że wniósł ponaglenie do organu wyższego stopnia 25 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na podstawie art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej jako ppsa), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie zaś z art. 53 § 2b ppsa, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W myśl art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 – dalej jako Ordynacja podatkowa), na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Z uwagi na brzmienie tych przepisów skarżący został wezwany do wykazania, że przed dniem sporządzenia skargi złożył ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie przedłożył ponaglenie, które jednak dotyczyło niezałatwienia w terminie innych pism niż te, które zostały wskazane w skardze na bezczynność z 15 lipca 2022 r. W powołanym wyżej art. 53 § 2b ppsa, nakładającym na stronę obowiązek złożenia ponaglenia przed wniesieniem skargi na bezczynność nie chodzi o jakiekolwiek ponaglenie złożone przez stronę, lecz o ponaglenie na niezałatwienie sprawy zainicjowanej konkretnym pismem strony. Skoro najwcześniejsze pismo wymienione w skardze na bezczynność nosi datę 4 listopada 2019 r., to ponaglenie wniesione 25 lipca 2017 r. nie mogło dotyczyć sprawy zainicjowanej tym pismem. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z uwagi na fakt, że przed wniesieniem skargi skarżący nie dopełnił obowiązku złożenia ponaglenia, skarga podlega odrzuceniu.