I SAB/Gd 10/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. K. i S. K. na przewlekłość postępowania w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udzielenia ulgi postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – radcy prawnemu M. G. kwotę 442,80 zł brutto /słownie: czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 28 lutego 2018 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącym prawo pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżących z urzędu radcę prawnego M. G. Wyznaczony pełnomocnik w dniu 30 marca 2018 r. udzielił adwokat M. Z. pełnomocnictwa substytucyjnego, która w dniu 23 maja 2018 r. uzupełniła braki formalne skargi, do których usunięcia został wezwany pełnomocnik zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 kwietnia 2018 r. oraz wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej dzielonej z urzędu, oświadczając iż koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, wyrokiem z dnia 4 lipca 2018 r. oddalił skargę. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi w dniu 4 września 2018 r. Pismem z dnia 4 października 2016 r. wyznaczony pełnomocnik zawiadomił sąd o niestwierdzeniu podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia za dokonaną czynność, jednocześnie oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w części. Do pisma dołączył przedmiotową opinię wraz z jej odpisem dla skarżących. Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony pełnomocnik, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715; dalej jako rozporządzenie). W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego. W rozpoznawanej sprawie do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zastosowanie będzie miała opłata określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c), która wynosi 240 zł. Za sporządzenie zaś opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia – wyznaczonemu radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje 50% opłaty określonej w punkcie 1, nie mniej niż 120 zł. Opłaty te podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia. W związku z powyższym za pomoc prawną udzieloną skarżącym z urzędu w postępowaniu w pierwszej instancji należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 295,20 zł (w tym kwotę 55,20 zł tytułem VAT) a za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 147,60 zł (w tym kwotę 27,60 zł tytułem VAT). Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.