I SAB/Bk 5/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie: sędzia WSA Andrzej Melezini, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o wyłączenie sędziów: Elżbiety Trykoszko i Małgorzaty Roleder oraz referendarza sądowego Barbary Romanczuk od orzekania w sprawie ze skargi J. G. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie umorzenia IV raty podatku za 2016 r. oraz zaległej I raty podatku za 2013r. p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłączenie sędziów i referendarza sądowego.

W uzasadnieniu zażalenia z dnia [...] marca 2017 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 6 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący J. G. zawarł wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie sędziego NSA Elżbiety Trykoszko, sędziego WSA Małgorzaty Roleder oraz referendarza sądowego Barbary Romanczuk. Jako uzasadnienie przedmiotowego wniosku Skarżący wskazał, że sędzia Małgorzata Roleder i referendarz Barbara Romanczuk brali udział w wydaniu postanowienia o cofnięciu przyznania mu prawa pomocy w sprawach II SO/Bk 31/16 i II SO/Bk 32/16, które to orzeczenia były błędne i nieprawidłowe. Wskazał, że referendarz sądowy celowo wysyła do niego wezwania do przedstawienia różnych dokumentów, rachunków i faktur, co generuje po jego stronie koszty, mimo iż jego sytuacja jest doskonale znana Sądowi. Z kolei sędzia Elżbieta Trykoszko odrzuciła jego skargę w sprawie II SAB/Bk 4/17, co wskazuje że musiała przyjąć "dużą łapówkę" od Wójta Gminy W. Wnioskowani do wyłączenia sędziowie NSA Elżbieta Trykoszko i WSA Małgorzata Roleder oraz referendarz sądowy – Barbara Romanczuk złożyli do akt sprawy oświadczenia, z których wynika, że nie istnieją wobec nich żadne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek podlegał oddaleniu. Instytucję wyłączenia sędziego oraz referendarza sądowego regulują przepisy art. 18-24 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: DzU. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.). Wyłącznie sędziego z mocy prawa (iudex inhabilis) reguluje przepis art. 18 ww. ustawy, zaś o wyłączeniu na żądanie lub na wniosek (iudex suspectus) traktuje art. 19 p.p.s.a., stanowiąc, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Składając wniosek o wyłączenie sędziego strona winna uprawdopodobnić przyczyny tego wyłączenia (art. 20 p.p.s.a). Sędzia zaś powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie (art. 21 p.p.s.a.). Powyższe przepisy stosujemy odpowiednio do wyłączenia referendarza sądowego (art. 24 § 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie Skarżący nie wykazał w żaden sposób, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwości, co do bezstronności wymienionych sędziów i referendarza. Samo przypuszczenie o braku bezstronności sędziego orzekającego w sprawie, bez żadnego nawet uprawdopodobnienia w tym zakresie, winno skutkować oddaleniem wniosku. W orzecznictwie wskazuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiary w bezstronność sędziego. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania, co do bezstronności sędziego (vide: postanowienie NSA z 15.09.2008 r., II FZ 397/08, Lex nr 493907). Wskazać również należy, że każda sprawa podlega indywidualnej ocenie przez składy sędziowskie. Z tych przyczyn sugestia, że sędzia orzekał w innej sprawie z udziałem skarżącego, nie powoduje, że można mówić o jakimkolwiek nastawieniu sędziego do strony. Sam fakt orzekania w innej sprawie, w której wnioskodawca był stroną nie daje podstawy do sformułowania zastrzeżeń co do bezstronności sędziego, biorącego udział w rozstrzyganiu innej sprawy. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy czy też ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi również podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń Sądu I instancji (por. postanowienie NSA z 5 września 2008 r., I OZ 665/08). Przesłanką do wyłączenia nie może być też ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, gdyż należy ona w ramach kontroli instancyjnej do sądu wyższej instancji. Sąd, rozpoznając wniosek o wyłączenie sędziego, nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (postanowienie SN z dnia 28 sierpnia 1996 r., I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59). W ocenie Sądu, okoliczności wskazywane przez Skarżącego we wniosku o wyłączenie sędziów nie mogły stanowić podstawy do jego uwzględnienia. W pierwszej kolejności trzeba podkreślić, że skład rozpoznający przedmiotowy wniosek nie stwierdził istnienia żadnej z przesłanek, o których mowa w art. 18 pkt 1 – 7 p.p.s.a., stanowiących podstawę do wyłączenia wnioskowanych sędziów z mocy ustawy. Skarżący nie uprawdopodobnił też okoliczności wyłączenia sędziów na podstawie art. 19 p.p.s.a. W ocenie Sądu z samego faktu wydania niekorzystnego postanowienia o odrzuceniu skargi czy cofnięcia przyznanego uprzednio prawa pomocy w innych sprawach, nie można wyciągać wniosku o braku wiarygodności danych sędziów. Samo bowiem przeświadczenie skarżącego, że wymienieni we wniosku sędziowie mogą prowadzić proces nieobiektywnie, nie jest przesłanką do wnioskowania o ich wyłączenie. Jeszcze raz należy podkreślić, iż sam fakt, że sędzia sądu administracyjnego, którego wyłączenia domaga się skarżący był sprawozdawcą w innej sprawie z jego udziałem, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a, wyłączenie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 września 2005 roku, sygn. akt I OZ 939/05). Ponadto podkreślić należy, że wszyscy sędziowie oraz referendarz sądowy, których wyłączenia zażądał Skarżący złożyli pisemne oświadczenia, że nie istnieje żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w niniejszej sprawie. Nie występują, zatem po ich stronie przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 p.p.s.a., a także inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie (art. 19 p.p.s.a.). Argumentacja przedstawiona przez Skarżącego nie podważyła zaś wiarygodności tych oświadczeń. Ze wskazanych powyżej względów, na mocy art. 18 i art. 19 w zw. z art. 24 § 1 oraz art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.