I SA/Wr 98/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 10 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić z urzędu postępowanie sądowoadministracyjne.

Gmina wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia, indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego, dotyczącą podatku od towarów i usług. Przedmiotem sporu jest w świetle przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U z 2016 r. poz. 7110 ze zm.) w związku z przepisami dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str.1, ze zm.), prawo Gminy do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących budowy sieci kanalizacji sanitarnej w drodze korekt przeszłych deklaracji VAT, którą to sieć Gmina planuje przekazać w drodze dzierżawy spółce komunalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy wskazać, że przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma zastosowanie wówczas, gdy w sprawie pojawi się zagadnienie wstępne, rozstrzygnięcie którego będzie istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz będzie mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 941/12 (publ. w bazie orzeczeń, dostępnej pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie, po dokonaniu analizy podanego stanu faktycznego i prawnego, Sąd uznał, że zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, ze względu na powzięcie tożsamych wątpliwości, jakie zostały sformułowane przez Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w pytaniach prejudycjalnych, zawartych w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2016 r. sygn. akt I FSK 972/15. Otóż, NSA skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: 1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 182 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej ( Dz. Urz.UE L 347 str.1, ze zm.) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy: - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności nie podlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium); - sposób wykorzystywania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych; 2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiast wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany? 3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych, jak i nie podlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności? W ocenie Sądu, w następstwie rozpoznania przez TSUE ww. pytań zostanie rozstrzygnięta kwestia prawna, która ma kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Przedmiotem oceny TSUE będą bowiem regulacje, które legły u podstaw zaskarżonej w niniejszej sprawie interpretacji indywidualnej, tj. przepisy ustawy o VAT stanowiące implementację przepisów ww. dyrektywy 2006/112/WE. Z tych też względów na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.