I SA/Wr 963/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r. pr. T. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi E. T. i A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr SKO [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi, r. pr. T. S., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 258,30 (słownie: dwieście pięćdziesiąt osiem 30/100) złotych, w tym 23% VAT.

W niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 2 listopada 2017 r., przyznano skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika E. i A. T. został wyznaczony r. pr. T. S., który zapoznał się z aktami sprawy i zastępował skarżących przed tutejszym Sądem. Na rozprawie do protokołu rozszerzył skargę o dodatkowe zarzuty i ich uzasadnienie. Wniósł także o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości. Następnie pełnomocnik, po doręczeniu odpisu wyroku z uzasadnieniem, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniósł o przyznanie wynagrodzenia za wszystkie dokonane czynności w sprawie. Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści art. 21 § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.), za działanie radcy prawnego ustanowionego z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji opłaty wynoszą: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja organu podatkowego należności pieniężnej, a wartość przedmiotu sporu wynosiła 113 zł. W związku z tym opłatę podstawową określa § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a/ w związku z § 8 pkt 1 i wynosi ona 60 zł. Natomiast na podstawie § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b/ powołanego rozporządzenia, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej radcy prawnemu zastępującemu stronę w pierwszej instancji przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% opłaty określonej w punkcie 1, nie mniej niż 120 zł. Referendarz rozpoznający przedmiotowy wniosek wziął pod uwagę regulację prawną zawartą w § 4 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, który stanowi, że ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określone w kolejnych przepisach rozporządzenia, a nieprzekraczającej 150% tych opłat, następuje z uwzględnieniem m.in. nakładu pracy radcy prawnego, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu. Referendarz na tej podstawie uwzględnił nakład pracy wnioskodawcy w postępowaniu przed tutejszym Sądem. Jak wynika z protokołu rozprawy i treści sformułowanych do protokołu zarzutów – wnioskodawca wnikliwie zapoznał się ze sprawą, co świadczy o nakładzie pracy i czasie, jaki został poświęcony do przygotowania się do rzetelnego zastępowania skarżących. Mając zatem na uwadze powyższe, wnioskującemu pełnomocnikowi za działanie przed Sądem I instancji stawka podstawowa, wynosząca 60 zł, została podwyższona o 50% do kwoty 90 zł, a za sporządzenie opinii o braku postaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyznać wynagrodzenie wg stawki podstawowej, czyli w kwocie 120 zł – łącznie 210 zł, która to kwota podlega podwyższeniu o wartość podatku od towarów i usług według stawki 23%, to jest 48,30 zł na podstawie § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia. Tym samym postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.