I SA/Wr 894/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz - Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi D. K. i M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 4 września 2019 r. nr SKO 4121/1222/2019 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku od środków transportowych za 2011 r. postanawia: odrzucić skargę.

D.K. i M.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Po doręczeniu Skarżącym odpisów zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 4 listopada 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, Skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z 30 grudnia 2019 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu M.K. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a zarządzeniem z 30 grudnia 2019 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej D.K. W wyniku uprawomocnienia się ww. postanowienia oraz zarządzenia starszego referendarza sądowego Skarżący, pismami z 3 lutego 2020 r., zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 4 listopada 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odrębnymi zaś pismami z 3 lutego 2020 r., stanowiącymi odpowiedź na pismo Skarżących z 16 stycznia 2020 r. o rozłożenie na raty kwoty wpisu od skargi, Sąd wyjaśnił m.in., że regulacje prawne obowiązujące w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, takiej możliwości nie przewidują, a zatem na Skarżących ciąży obowiązek uiszczenia kwoty wpisu. Ww. pisma zostały doręczone Skarżącym w dniu 20 lutego 2020 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia. Z informacji otrzymanej od Oddziału Finansowo-Księgowego Sądu (k. 30 akt sądowych) wynika, że kwota wpisu od skargi nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego pismo – w tym przypadku skargę - do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, po uprawomocnieniu się postanowienia o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy oraz zarządzenia o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy, Skarżący pismami z 3 lutego 2020 r. zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 4 listopada 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie tych wezwań, osobno każdemu ze Skarżących, nastąpiło w trybie tzw. prawnej fikcji doręczenia, tj. w warunkach przewidzianych w art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu (§ 1), w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Wyjaśnienia wymaga, że fikcja prawna doręczenia uregulowana powołanym przepisem jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Z akt sprawy wynika, że przesyłki zawierające ww. wezwania były dwukrotnie awizowane – po raz pierwszy 6 lutego 2020 r., powtórnie – 14 lutego 2020 r., a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej umieszczono w oddawczej skrzynce adresata. W związku z powyższym, na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. należało przyjąć, że dzień skutecznego doręczenia ww. wezwań przypadał na 20 lutego 2020 r. To zaś oznacza, że siedmiodniowy termin do uiszczenia kwoty wpisu, upływał z dniem 27 lutego 2020 r. (czwartek). Informacja otrzymana z Oddziału Finansowego Sądu potwierdza, że skarga nie została opłacona. W kwestii prośby Skarżących o rozłożenie na raty kwoty wpisu od skargi powtórzyć należy za pismem Sądu z 3 lutego 2020 r. stanowiącym odpowiedź na ww. prośbę, że regulacje prawne obwiązujące w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewidują możliwości rozkładania na raty kwoty wpisu sądowego od skargi. W sytuacji braku dostatecznych środków na uiszczenie kwoty wpisu sądowego, strona ma jedynie prawo do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z prawa tego, jak wynika z akt sprawy, Skarżący skorzystali. Prawo pomocy we wnioskowanym zakresie nie zostało jednak przyznane. Na Skarżących ciążył więc obowiązek uiszczenia kwoty wpisu od skargi w zakreślonym, ustawowym terminie pod rygorem odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. zobligowany był do odrzucenia skargi o czym orzekł, jak w sentencji postanowienia.