I SA/Wr 770/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A s.c. z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego wskutek sprzeciwu od zarządzenia Starszego referendarza sądowego z dnia 18 stycznia 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: umorzyć postępowanie wywołane sprzeciwem.

Zarządzeniem z 18 stycznia 2018 r. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek Strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, z uwagi na nieuzupełnienie – na wezwanie – jego braków formalnych. Pismem z 12 lutego 2018 r. Strona skarżąca złożyła sprzeciw. Następnie, w piśmie z 13 lutego 2018 r. Strona skarżąca oświadczyła, że sprzeciw został wniesiony omyłkowo, wobec czego wnosi o uznanie tego pisma za niebyłe. Jednocześnie Strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy zgodnie z załączonym do pisma wypełnionym i podpisanym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 259 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej w skrócie: p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Stosownie zaś do art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W myśl natomiast art. 259 § 3 p.p.s.a., jeżeli nie wniesiono sprzeciwu albo wniesiony sprzeciw został prawomocnie odrzucony, zarządzenia i postanowienia, o których mowa w § 1, mają skutki prawomocnego orzeczenia sądu. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy wniesiony przez Stronę skarżącą sprzeciw od ww. zarządzenia referendarza sądowego został cofnięty przed przystąpieniem przez Sąd do jego rozpoznania na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. Złożenie przez Stronę takiego oświadczenia wywołuje bowiem ten skutek, jakby rzeczony środek zaskarżenia w ogóle nie został złożony. W konsekwencji, zarządzenie Starszego referendarza sądowego z 18 stycznia 2018 r. stało się prawomocne. Ubocznie należy dodać, że wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony wraz z pismem z 13 lutego 2018 r., zostanie rozpoznany przez referendarza sądowego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.