I SA/Wr 744/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska - Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] maja 2018 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako członka zarządu spółki za zaległość z tytułu podatku od towarów i usług za: XII 2011 r.; I, II, III, V, VI, VII, VIII 2012 r.; II, III, IV, VI, XI, XII 2013 r.; V, VI, VIII, X, XII 2014 r. oraz X 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postepowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę.

Po rozpoznaniu wniosku skarżącego K. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 29 października 2018 r. odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W następstwie uprawomocnienia się wymienionego powyżej postanowienia, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 listopada 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. wezwania doręczono skarżącemu w dniu 10 grudnia 2018 r. Z informacji przekazanej przez Wydział Finansowo-Księgowy tut. Sądu wynika, że kwota wpisu od skargi nie została uiszczona (k. 34 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarga - mimo skutecznie doręczonego wezwania – nie została opłacona w zakreślonym siedmiodniowym terminie, co potwierdza informacja otrzymana z Wydziału Finansowo-Księgowego tut. Sądu. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.