I SA/Wr 733/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania podatkowego za 2016 r. postanawia: odrzucić skargę.

W skardze na powołaną w sentencji decyzję skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z 8 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Po uprawomocnieniu się tego postanowienia, zarządzeniem z dnia 23 listopada 2016 r., Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie dotyczące obowiązku uiszczenia wpisu od skargi zawierało pouczenie o tym, że usunięcie tego braku winno nastąpić w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, pod rygorem odrzucenia skargi. Z informacji pozyskanej z Wydziału Finansowo-Księgowego tut. Sądu wynika, że skarżąca nie uiściła wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, bowiem nie uiszczono należnego od niej wpisu sądowego. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej - mimo skutecznie doręczonego wezwania w dniu 29 listopada 2016 r.- nie uiścił należnej opłaty od skargi w zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 6 grudnia 2016 r. (wtorek). W tym stanie rzeczy, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił jak w sentencji.