I SA/Wr 718/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Tomasz Trybuszewski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2026 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. i M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 1 lipca 2024 r. nr SKO.P/41/77/24 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2024 r. postanawia odrzucić skargę

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 września 2025 r. wezwano R. P. (dalej: Skarżący 1) do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 20 listopada 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 1 lipca 2024 r. nr SKO.P/41/77/24, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W wezwaniu Sąd zawarł pouczenie, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Wskazane zarządzenie Sądu zostało doręczone Skarżącemu 1 w dniu 22.09.2025 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 29.09.2025 r. (poniedziałek). W odpowiedzi na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi, Skarżący 1 pismem z 29.09.2025 ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten zarejestrowany został pod sygn. akt I SPP/Wr 87/25. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 7 listopada 2025 r. sygn. akt I SPP/Wr 87/25, po rozpoznaniu ponownego wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, odmówił zmiany postanowienia referendarza sądowego z 11 marca 2025 r. sygn. akt I SPP/Wr 204/24 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Na powyższe postanowienie Skarżący 1 wniósł sprzeciw pismem z dnia 25 listopada 2025 r. Sąd postanowieniem z dnia 10 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Wr 718/24, I SPP/Wr 87/25 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Ponadto w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 września 2025 r. wezwano M. P. reprezentowanego przez pełnomocnika (dalej: Skarżący 2) do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 20 listopada 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 1 lipca 2024 r. nr SKO.P/41/77/24, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W wezwaniu Sąd zawarł pouczenie, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. Wskazane zarządzenie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego 2 w dniu 22.09.2025 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 29.09.2025 r. (poniedziałek). W zakreślonym, ustawowym terminie Skarżący 1 i 2 nie uiścili wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei odmienny rygor nieuiszczenia wpisu został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie - p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie Skarżący 1 i pełnomocnik Skarżącego 2 zostali wezwani przez Sąd do uiszczenia wpisu od skargi zarządzeniem z 10 września 2025 r., po wcześniejszym prawomocnym zakończeniu postępowania z wniosku Skarżących o przyznanie prawa pomocy. Ponadto postanowieniem z 1 lipca 2025 r., sygn. akt III FZ 244/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Stron na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z 20 listopada 2025 r. wzywające do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Sąd podkreśla, że w chwili ustawowo oznaczonej (art. 168 § 1 p.p.s.a.) rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy tj. postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy lub zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania staje się prawomocne i od tej chwili wiąże również sąd, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Wprawdzie jako orzeczenie nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta ono z powagi rzeczy osądzonej, lecz ma pełny przymiot prawomocności, tj. wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez sąd normy prawnej. Sąd podkreśla, że negatywne, prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy obliguje zatem stronę do uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet jeśli zostało dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. W sytuacji zatem, gdy prawomocnie rozstrzygnięto wniosek Skarżącej 1 odmawiając jej przyznania prawa pomocy, Strona po wezwaniu przez Sąd ma obowiązek uiszczenia wpisu i nie zwalnia jej od tego obowiązku fakt złożenia kolejnego wniosku o prawo pomocy (por. postanowienia NSA: z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II FZ 969/16, z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 761/13, z dnia 11 kwietnia 2017 r., II GZ 265/17, z 15 grudnia 2020 r. sygn. akt. I GZ 352/20). Kolejne żądanie przyznania prawa pomocy (zgłoszone w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu) nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie. W rozpoznawanej sprawie zarządzeniami z 10 września 2025 r. Skarżący 1 i pełnomocnik Skarżącego 2, został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 20 listopada 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwania doręczone zostały w dniu 22 września 2025 r. (k. 48 i 49 akt sądowych), a zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku fiskalnego skargi przez Skarżących rozpoczął swój bieg 23 września 2025 r. i upłynął 29 września 2025 r. Natomiast wpis od skargi nie został przez Skarżących uiszczony. Co więcej Skarżący 2 złożył kolejny wniosek o prawo pomocy, który został przez referendarza rozstrzygnięty odmownie. Skoro jednak kwestia przyznania Stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi została już wcześniej prawomocnie rozstrzygnięta wniesienie kolejnego wniosku o prawo pomocy nie mogło skutkować wstrzymaniem biegu terminu do wpłacenia należnej opłaty od skargi. Jeżeli zatem w wymaganym siedmiodniowym terminie wpis nie został uiszczony, skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.