I SA/Wr 661/17

Dnia 29 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Marta Semiczek, Sędziowie: Sędzia WSA – Katarzyna Radom, Sędzia WSA - Jadwiga Danuta Mróz (sprawozdawca), Protokolant: Starszy asystent sędziego Katarzyna Gierczak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 września 2017 roku sprawy ze skargi: J. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 rok postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.

Przedmiotem skargi J. R. (dalej: skarżący, strona, podatnik) jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. (dalej: organ drugiej instancji) z dnia [...] Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia [...] Nr [...] określającą stronie zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok w kwocie 2.213,00 zł. W skardze wniesionej na powyższą decyzję podatnik zarzucił w szczególności niewłaściwą wykładnię i błędne zastosowanie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym art. 5a pkt 6, art. 10 ust. 1 pkt 3 i 9, oraz art. 24a ust. 1 poprzez uznanie, że prowadzona przez skarżącego działalność oświatowa (przedszkole niepubliczne) powinna zostać zakwalifikowana jako pozarolnicza działalność gospodarcza, a uzyskiwane przez niego przychody jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Nie zgodził się ponadto podatnik ze stanowiskiem organów obydwu instancji, że zobowiązany był do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu, pomimo brzmienia art. 83a ust. 1 ustawy o systemie oświaty, zgodnie z którym prowadzenie przedszkola nie jest działalnością gospodarczą, w świetle definicji działalności gospodarczej zawartej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, prowadzenie niepublicznych przedszkoli może spełniać przesłanki do zaliczenia tego rodzaju aktywności do wykonywania działalności gospodarczej. Tym samym, w ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, prowadzenie przedszkoli stanowi źródło przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a podatnik prowadzący działalność gospodarczą, zgodnie z art. 24a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązany jest prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty) podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za dany rok podatkowy. W związku z powyższym, za nieprawidłowe uznał organ odwoławczy stanowisko strony skarżącej o zaliczeniu przychodów uzyskiwanych przez prowadzącego przedszkole niepubliczne do przychodów z innych źródeł, tj. źródła przychodów wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Należy wskazać, że przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma zastosowanie wówczas, gdy w sprawie pojawi się zagadnienie wstępne, rozstrzygnięcie którego będzie istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz będzie mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (por. post. NSA z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 941/12, dostępne na http:// orzeczenia.nsa.gov.pl). Postanowieniem z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt II FSK 925/15, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił przedstawić składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: "Czy w świetle art. 24 w zw. z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r., dopuszczalne jest prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości straty w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy, w którym została ona poniesiona, w sytuacji gdy upłynął termin przedawnienia zobowiązania podatkowego za ten rok ". Wskazać w tym miejscu należy, że w przedmiotowej sprawie określenie stronie skarżącej zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok uzależnione jest m. in. Od ustalenia wysokości straty poniesionej przez skarżącego w 2010 r. Strata poniesiona w roku 2010 została bowiem odliczana w rozliczeniach za lata następne. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] nr [...] określającą stronie skarżącej wysokość straty poniesionej z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej na kwotę 140.668,00 oraz umarzającą postępowanie podatkowe w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. z tytułu uzyskanych przychodów ze stosunku pracy. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który postanowieniem z dnia 29 września 2017 r. sygn. akt I SA/Wr 462/17 zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne uzależniając rozstrzygnięcie sprawy od rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego, przedstawionego postanowieniem z dnia 17 maja 2017 r. sygn.. akt II FSK 925/15. W konsekwencji, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy – uzależnione bezpośrednio od rozstrzygnięcia kwestii określenia straty poniesionej przez stronę skarżącą z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej za 2010 r. – zależy również od rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów NSA zagadnienia prawnego, o którym mowa powyżej. Z tych też względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.