I SA/Wr 652/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Tomasz Kania po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2026 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F sp.zo.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 29 maja 2026 r. nr 0201-IOV-13.4103.16.2026 w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2019 r. postanawia odrzucić skargę.

F. sp.zo.o. z siedzibą w L. (dalej: skarżąca, spółka) wniosła skargę we wskazanym w sentencji przedmiocie. Zarządzeniem z 4 sierpnia 2026 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono 11 sierpnia 2026 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał 18 sierpnia 2026 r. zaś pismo wskazujące żądaną wartość zostało przez spółkę nadane listem poleconym 19 sierpnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej w skrócie jako p.p.s.a. (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Strona wnosząca pismo wszczynające postępowanie sądowe zobowiązana jest do określenia wartości przedmiotu zaskarżenia, od której uzależniona będzie wysokość opłaty sądowej, o czym stanowi art. 215 § 1 p.p.s.a. Niedochowanie wymogu podania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Ze względu na niepodanie w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia, wezwano skarżącą do podania tej wartości w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W sprawie nie usunięto powyższych braków formalnych w zakreślonym terminie, albowiem pismo wskazujące żądaną wartość zostało nadane przez spółkę listem poleconym 19 sierpnia 2026 r., zatem z uchybieniem terminu (o jeden dzień). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie powyższego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi. Jednocześnie należy zważyć, że wartości przedmiotu zaskarżenia nie można było ustalić na podstawie treści skargi, czy też treści decyzji organów podatkowych obu instancji. Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w sentencji określała bowiem zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w kwocie 122.272,00 zł, zaś decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu w sentencji utrzymywała w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Natomiast w odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu jako wartość przedmiotu zaskarżenia podał inną kwotę, niż to wynikało z sentencji rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, podobnie jak spółka w odpowiedzi na wezwanie (jednak z uchybieniem terminu). Zatem wezwanie spółki do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia było uzasadnione. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.