I SA/Wr 65/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędziowie: sędzia WSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca), sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Protokolant: specjalista Paulina Wódka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi A na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] listopada 2017 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2015 roku postanawia z urzędu: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. (nr [...]) podjętą w odwoławczym postępowaniu podatkowym, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] maja 2017 r. (nr [...]) odmawiającą Gminie S. stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za styczeń 2015 r. w kwocie 3.101 zł, umarzającą jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie podatku od towarów i usług za styczeń 2015 r. i określającą obowiązek strony zwrotu w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, nienależnie otrzymanej nadpłaty i nienależnie otrzymanego zwrotu w łącznej kwocie 38.175 zł. Organ odwoławczy uznał, że Gminie S. nie przysługiwało odliczenie - w ramach korekty rocznej - podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług wykorzystanych przy inwestycji polegającej na budowie hali sportowej, gdyż prawo to odnosi się do podatników, którzy nabyli lub wytworzyli środek trwały, z złożenia służący czynnościom, do których mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm., w skrócie – "u.p.t.u.") i tylko oni mają prawo korygować zakres dokonywanych odliczeń. Tymczasem Gmina realizowała inwestycję jako organ władzy publicznej, nie zaś jako podatnik podatku od towarów i usług. Wytworzony obiekt do dnia 31 grudnia 2011 r. wykorzystywany był wyłącznie do realizacji zadań Gminy jako organu władzy publicznej, a przekazanie go do wykonywania czynności opodatkowanych przez podległą jednostkę budżetową nie zmieniło podstawowych funkcji, dla których został wybudowany tj. zadań Gminy w zakresie oświaty, które to świadczenia na rzecz lokalnej społeczności nie podlegają opodatkowaniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Gmina S. zarzuciła między innymi naruszenie art. 91 ust. 1 u.p.t.u. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i art. 91 ust. 7 tej ustawy poprzez jego niezastosowanie - na skutek uznania, że prawo do odliczenia podatku naliczonego odnosi się do tych podatników, którzy nabyli, bądź wytworzyli środek trwały mający z założenia służyć czynnościom, do których mają zastosowanie przepisy u.p.t.u., natomiast nie odnosi się do takich stanów faktycznych, w których wytworzony środek trwały był poza zakresem VAT, a następnie był wykorzystywany dla celów czynności opodatkowanych tym podatkiem. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L347, s. 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy: - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium); - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych; 2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany? 3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności?". Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Mając na względzie treść przytoczonego pytania prejudycjalnego, treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz zarzuty podniesione w skardze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że rozstrzygnięcie wskazanego zagadnienia prawnego będzie mogło mieć istotne znaczenie dla oceny zasadności wniesionej przez Gminę S. skargi. Z tego powodu za zasadne uznano zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi na wskazane pytanie prejudycjalne (sprawa została zarejestrowana przed Trybunałem pod sygnaturą C-140/17).