I SA/Wr 625/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego oraz zwolnienia wierzytelności na rachunkach bankowych zajętych w toku postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę.

W piśmie z [...] 2020 r. A. L. (dalej: skarżący) reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego oraz zwolnienia wierzytelności na rachunkach bankowych zajętych w toku postępowania egzekucyjnego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z [...] 2020 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu oraz pouczony, że nieusunięcie braku w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi (k. [...] akt sądowych). Wezwanie pełnomocnikowi doręczone zostało w dniu [...] 2020 r. (k. [...] akt sądowych). W dniu [...] 2020 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika z [...] 2020 r. , w którym wnosi o przedłużenie terminu na uzupełnienie braku umocowania o dwa miesiące z uwagi na przebywanie skarżącego w Areszcie Śledczym we W. przy ul. [...] i w związku z tym - brak kontaktu pełnomocnika ze skarżącym, ewentualnie o zwrócenie się bezpośrednio do skarżącego o potwierdzenie czynności zdziałanych przez pełnomocnika (k. [...] akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019 r., poz. 2325) – dalej: p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W świetle art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. W postępowaniu sądowoadministracyjnym złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu jest obligatoryjne, niezależnie od istnienia i zakresu pełnomocnictwa dołączonego do akt administracyjnych. Z kolei zgodnie art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej dokonanej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego, ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] 2020 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych mijał z dniem [...] 2020 r. Pełnomocnik w wyznaczonym terminie nie nadesłał pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik skarżącego wprawdzie przy piśmie z [...] 2020 r. wniósł o przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictwa z uwagi na fakt, że skarżący przebywa obecnie w areszcie śledczym, ale w tym miejscu należy zwrócić uwagę, że przedłużenie terminu dopuszczalne jest jedynie w przypadku terminów sądowych (art. 84 p.p.s.a.), natomiast termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym wynikającym z art. 49 § 1 w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a. Jako taki, termin ten nie może być przedłużany. Jeżeli jednak z przyczyny niezależnej od strony nie może on zostać zachowany, stronie przysługuje ewentualny wniosek o przywrócenie terminu (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie II, str. 124). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.