I SA/Wr 58/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres Sędziowie: Sędzia WSA Łukasz Cieślak (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Solatycka Protokolant: Starszy specjalista Anna Terlecka po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 21 października 2025 r. nr SKO 4016.25.2025 w przedmiocie opłaty miesięcznej za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące: luty, marzec, maj, czerwiec, lipiec i sierpień 2024 r. I. uchyla w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Wrocławia z dnia 24 marca 2025 r. nr WPO-DOK.3137.13.3.2025.AO; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu na rzecz strony skarżącej kwotę 4017 zł (cztery tysiące siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu (dalej: SKO, organ odwoławczy) z dnia 21 października 2025 r. nr SKO 4016.25.2025 utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. (dalej: Prezydent, organ I instancji) z dnia 24 marca 2025 r. nr WPO-DOK.3137.13.3.2025.AO określająca P. M. (dalej: Strona, Skarżący) wysokość miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w odniesieniu do nieruchomości położonej we W. przy ul. [...] (dalej: Nieruchomość) za miesiące: luty, marzec, maj, czerwiec, lipiec i sierpień 2024 r. Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z 3 stycznia 2025 r. Prezydent wszczął wobec Strony, jako właściciela Nieruchomości, postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2024 r. poz. 399) dalej: "u.c.p.g.", za miesiące: luty 2024 r., marzec 2024 r., maj 2024 r., czerwiec 2024 r., lipiec 2024 r. oraz sierpień 2024 r. W toku postępowania Prezydent zgromadził materiał dowodowy tj. protokoły o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], stwierdzające, że właściciel nieruchomości nie dopełnił obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych dla ww. nieruchomości; deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla ww. nieruchomości z datą powstania obowiązku od 1 lipca 2013 r.; powiadomienie właściciela nieruchomości o braku selektywnej zbiórki odpadów (naklejka na pojemnik- wzór); powiadomienie właściciela nieruchomości o braku selektywnej zbiórki odpadów (ulotka do skrzynki - wzór); oświadczenie o zapoznaniu się Strony z zebranym materiałem dowodowym. Decyzją z 24 marca 2025 r. Prezydent określił Stronie, jako właścicielowi Nieruchomości, wysokość miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące: luty, marzec, maj, czerwiec, lipiec i sierpień 2024 r. Następnie, odwołując się do regulacji art. 5 ust. 1 pkt 3 u.c.p.g. (w brzmieniu obowiązującym od dnia [...] września 2019 r.) oraz uchwały Rady Miejskiej W. nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r. w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie W.(Dz.Urz.Woj.Doln. z 2024 r. poz. [...] ze zm.), wskazał, że od dnia 1 września 2020 r. na właścicieli nieruchomości nałożono obowiązek selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Zgodnie z art. 6ka ust. 1 u.c.p.g., w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i powiadamia o tym wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz właściciela nieruchomości. Następnie Prezydent wskazał, że Strona w deklaracji wskazała 25 mieszkańców nieruchomości. W okresie objętym postępowaniem w Gminie W. obowiązywała uchwała Rady Miejskiej W. nr [...] z dnia [...] maja 2023 r. w sprawie metod ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i stawek tej opłaty (Dz.Urz.Woj.Doln. poz. [...]), zgodnie z którą opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy stanowi iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W przypadku, gdy właściciel nieruchomości nie wypełnia obowiązku zbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny, stawka podwyższona opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wynosi: 82,48 zł za każdą osobę zamieszkującą daną nieruchomość. Następnie organ I instancji wskazał, że w dniach: 20 lutego 2024 r., 5 marca 2024 r., 12 marca 2024 r., 19 marca 2024 r., 26 marca 2024 r., 7 maja 2024 r., 14 maja 2024 r., 4 czerwca 2024 r., 11 czerwca 2024 r., 25 czerwca 2024 r., 9 lipca 2024 r., 23 lipca 2024 r., 6 sierpnia 2024 r., 13 sierpnia 2024 r. oraz 20 sierpnia 2024 r. pracownik podmiotu odbierającego odpady komunalne, podczas odbioru stwierdził, że odpady z ww. nieruchomości są zbierane w sposób nieselektywny (w pojemniku na odpady zmieszane znajdowały się tworzywa sztuczne oraz papier). Fakt braku segregacji potwierdzony został dokumentacją zdjęciową. O zaistniałych przypadkach powiadomiono Prezydenta oraz Stronę. Na pojemniku, w którym stwierdzono brak selektywnej zbiórki odpadów umieszczono bowiem informację o zaistniałych nieprawidłowościach w formie naklejki (uwidocznionej na dokumentacji fotograficznej w każdym z protokołów). Pracownik podmiotu odbierającego odpady komunalne przekazał także stosowną informację bezpośrednio do skrzynki pocztowej znajdującej się na terenie nieruchomości. Jak argumentował organ I instancji, u.c.p.g. nie określa terminu i formy poinformowania właściciela nieruchomości o braku selektywnej zbiorki odpadów. Informację taką można zatem przekazać np. w formie informacji przekazanej do skrzynki pocztowej i/lub naklejki na pojemnik. Następnie Prezydent wyjaśnił w jakich sytuacjach dochodzi do naruszenia obowiązku selektywnego zbierania opadów i w tym zakresie odwołał się do orzecznictwa sądowoadministracyjnego. To do właściciela nieruchomości należy zadbanie i zabezpieczenie pojemnika przed wrzucaniem odpadów z innych nieruchomości, zaś brak należytej staranności w tym zakresie może spowodować odpowiedzialność z tytułu niedopełnienia obowiązku segregacji odpadów. Od powyższej decyzji Prezydenta Strona wniosła odwołanie, wskazując, że rozstrzygnięcie organu I instancji zostało oparte na protokołach stwierdzających, że właściciel nieruchomości nie dopełnił obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych oraz na załączonej do nich dokumentacji fotograficznej. Z treści protokołów wynika również, że powiadomienia o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych w stosunku do właściciela nieruchomości dokonane zostały za pośrednictwem naklejek [...] umieszczonych na pojemnikach przeznaczonych do gromadzenia odpadów. Tymczasem Strona o stwierdzonych nieprawidłowościach nie została poinformowana. O fakcie ich rzekomego wystąpienia dowiedziała się bowiem w związku ze wszczęciem wobec niej postępowania zakończonego decyzją Prezydenta. Strona nie przebywała na spornej nieruchomości, a znajdujące się na niej lokale były wynajmowane. Tym samym, nie można uznać informacji umieszczonej w skrzynce pocztowej znajdującej się na terenie ww. nieruchomości za powiadomienie Strony, które warunkowało wszczęcie postępowania w sprawie. Strona informowała organ o swoim adresie do korespondencji, wskazując go jednoznacznie w treści deklaracji. Dalej Strona podniosła, że mimo, że w u.c.p.g. nie określono formy powiadomienia organu i właściciela nieruchomości przez podmiot odbierający odpady komunalne o niedopełnieniu obowiązku selektywnej zbiórki odpadów, to trudno uznać, aby za takie powiadomienie mogły zostać uznane umieszczane na jednej ze ścian pojemnika naklejki [...] lub informacja w skrzynce pocztowej do której Strona nie ma dostępu. Ponadto, żaden przepis prawa nie obliguje Strony do weryfikacji oznaczenia kontenerów dostarczanych przez gminę. Skoro przepisy nie precyzują formy powiadomienia, przyjąć należy obowiązującą w myśl art. 126 o.p. zasadę pisemności, która została w sprawie całkowicie pominięta. Strona wskazała, że zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego obowiązek poinformowania właściciela nieruchomości o odbiorze odpadów zmieszanych, wynikający z art. 6ka ust 1 u.c.p.g nie jest spełniony poprzez naklejki informacyjne o wadliwej segregacji na pojemnikach. Strona podniosła także, że sposób umieszczenia kontenerów na ww. nieruchomości uniemożliwiał dostrzeżenie naklejek [...] na pojemnikach przeznaczonych do gromadzenia odpadów. Ponadto, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie sposób jednoznacznie ustalić składu frakcyjnego kontenerów. Strona zakwestionowała także sposób sporządzenia protokołów stanowiących materiał dowodowy w sprawie. W wyniku rozpoznania odwołania SKO utrzymało ww. decyzję Prezydenta w mocy. Organ odwoławczy podniósł, że w sprawie wykazano, iż właściciel Nieruchomości nie dopełnił obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych w terminach wskazanych w protokołach, o czym Strona została powiadomiona poprzez naklejki na pojemnikach na odpady. Zdaniem SKO nie ma w dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy dowodu, na umieszczenie informacji o braku segregacji odpadów w skrzynce odbiorczej na korespondencję. Natomiast umieszczono na pojemnikach naklejkę informacyjną. Tego typu forma powiadomienia właściciela nieruchomości nie stoi w sprzeczności z obowiązującymi przepisami i jest akceptowana także w orzecznictwie. Powiadomienie takie nie warunkuje wszczęcia postępowania na podstawie art. 6ka ust. 2 u.c.p.g. i wydania decyzji, o której mowa w art. 6ka ust. 3 u.c.p.g. Okolicznością warunkującą nałożenie opłaty podwyższonej jest bowiem to, czy właściciel nieruchomości dopełnił obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, niezależnie od postawy właściciela nieruchomości względem otrzymanego powiadomienia, czy częstotliwości jego otrzymywania. SKO nie wzięło także pod uwagę zarzutu dotyczącego znacznej różnicy czasowej pomiędzy odnotowaniem zdarzenia nieselektywnego zbierania odpadów a sporządzeniem protokołów i wskazało, że u.c.p.g. nie wskazuje maksymalnego terminu, w którym przekazanie informacji o braku wywiązania się z obowiązku segregacji odpadów miałoby nastąpić. Również sposób wyliczenia opłaty podwyższonej nie budził żadnych zastrzeżeń organu odwoławczego. Od powyższej decyzji Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarzucając naruszenie: 1) art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) dalej: "o.p." w zw. z art. 6ka ust. 1-3 u.c.p.g. poprzez utrzymanie w mocy aktu wydanego mimo braku wystąpienia przesłanki warunkującej wszczęcie postępowania, a w konsekwencji warunkującej wydanie przez Organ decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, tj. powiadomienia o niedopełnieniu obowiązku selektywnej zbiórki odpadów; 2) art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. w zw. z art. 126 o.p., poprzez wadliwe uznanie, że obowiązek poinformowania właściciela nieruchomości o odbiorze odpadów zmieszanych został spełniony poprzez naklejki informacyjne na pojemnikach o wadliwej segregacji, podczas gdy żaden akt prawny nie przewiduje takiej formy "powiadomienia", a tym samym obowiązuje określona w art. 126 o.p. zasada pisemności; 3) art. 180 § 1 w zw. z art. 187 § 1 o.p., poprzez: – oparcie wydanego rozstrzygnięcia o materiał dowodowy składający się ze zdjęć, które w żaden sposób nie pozwalają ustalić jak wyglądał skład morfologiczny odpadów znajdujących się w kontenerach mający świadczyć, że odpady nie są zbierane selektywnie, – pominięcie przedstawionych przez Skarżącego zdjęć ukazujących sposób rozmieszczenia kontenerów na zmieszane odpady komunalne w altanie śmietnikowej uniemożliwiający najemcom dostrzeżenie umieszczanych na ich przednich ścianach informacji w formie naklejki, – brak uwzględnienia, że kontenery na zmieszane odpady komunalne zlokalizowane są w altanie śmietnikowej, która z uwagi na swoje rozmiary uniemożliwia ustawienie kontenerów w sposób umożliwiający mieszkańcom nieruchomości odczytanie komunikatów umieszczanych na przedniej stronie kontenera, w tym zapoznania się z treścią ww. naklejki, – pominięcie, że nieruchomość przy ul. [...], jest wynajmowana, a tym samym Strona nie przebywając stale pod ww. adresem nie ma możliwości powzięcia informacji o stwierdzonych nieprawidłowościach na podstawie naklejek [...] umieszczanych bezpośrednio na kontenerach przeznaczonych do magazynowania odpadów, 4) art. 172 § 2 pkt 3 w zw. z art. 173 o.p., polegające na uznaniu za zgodne z obowiązującymi przepisami przyjęcie za podstawę rozstrzygnięcia protokołów, których sporządzenie nastąpiło po kilku miesiącach od dnia przeprowadzenia oględzin, i stwierdzenia w ich trakcie nieprawidłowości, i przez osobę niebiorącą w nich udziału; 5) art. 122 § 1 i 2 i art. 187 § 1 o.p. w zw. z art. 6ka u.c.p.g., polegające na wydaniu decyzji w oparciu o wadliwie ustalony stan faktyczny sprawy, oraz w konsekwencji błędne stwierdzenie, że ziściły się przesłanki konieczne do wydania (utrzymania w mocy) decyzji określającej wysokość opłaty z zastosowaniem stawki podwyższonej z tytułu niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych; 6) § 5 uchwały nr [...] Rady Miejskiej W. z dnia [...] lipca 2020 r. w sprawie regulaminu utrzymania porządku i czystości na terenie W., poprzez jego wadliwe zastosowanie i pominięcie wskazanych z Regulaminie warunków uznania, że odpady nie były zbierane selektywnie, co wykluczało możliwość ustalenia wyższej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego od Organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi. W piśmie z dnia 18 maja 2026 r. (k. 26 akt sądowych) pełnomocnik Skarżącego, będący radcą prawnym, poinformował o wypowiedzeniu pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, które to zastrzeżenie nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Skarga w niniejszej sprawie okazała się zasadna. Sąd stwierdził, że podmiot odbierający odpady komunalne nie powiadomił Skarżącego o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, co jest niezbędnym warunkiem wydania decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (tj. za okres, w którym nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych). Zgodnie z art. 6c ust. 1 u.c.p.g. gminy są obowiązane odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Właściciele nieruchomości zaś zapewniają utrzymanie czystości i porządku m.in. poprzez selektywną zbiórkę odpadów (art. 5 ust. 1 pkt 3 u.c.p.g.). Obowiązanymi do ponoszenia ww. opłat są właściciele ww. nieruchomości (art. 6h u.c.p.g.), a datą powstania powyższego obowiązku jest data zamieszkania pierwszego mieszkańca (art. 6i ust. 1 pkt 1, w zw. z art. 6m ust. 1 pkt 1 u.c.p.g.). W przypadku gdy nieruchomość jest zabudowana budynkiem wielolokalowym, w którym ustanowiono odrębną własność lokalu, obowiązki właściciela nieruchomości wspólnej oraz właściciela lokalu obciążają wspólnotę mieszkaniową albo spółdzielnię mieszkaniową (art. 2 ust. 3 u.c.p.g.). Stosowną deklarację w powyższym zakresie należy złożyć w ciągu 14 dni od daty zaistnienia jednego z ww. zdarzeń (art. 6m ust. 11 pkt 1 u.c.p.g.). Metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz stawki tych opłat określa stosowna uchwała rady gminy (art. 6k ust. 1 u.c.p.g.). Powyższy organ określa stawki opłaty podwyższonej za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeżeli właściciel nieruchomości nie wypełnia obowiązku zbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny, w wysokości nie niższej niż dwukrotna wysokość i nie wyższej niż czterokrotna wysokość stawki ustalonej przez radę gminy za odbiór odpadów gromadzonych selektywnie (art. 6k ust. 3 u.c.p.g.). W przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i powiadamia o tym wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz właściciela nieruchomości (art. 6ka ust. 1 u.c.p.g.). Na podstawie tej informacji organ wykonawczy gminy z urzędu wszczyna postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w miesiącu (miesiącach), w których nie dopełniono obowiązku ich selektywnej zbiórki (art. 6ka ust. 2 i ust. 3 u.c.p.g.). Należy ponadto wskazać, że zgodnie z art. 6q ust. 1 u.c.p.g. w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2, w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które stanowią dochód związku międzygminnego - zarządowi związku międzygminnego. Nie budzi też wątpliwości, że skoro postępowanie w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych kończy się decyzją administracyjną, to zastosowanie znajdą zasady ogólne postępowania podatkowego. W szczególności, zgodnie z art. 120 o.p., organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 § 1 o.p.). Z art. 122 o.p. wynika, że w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Nadto organy podatkowe powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez stosowania środków przymusu (art. 124 o.p.). W myśl art. 125 § 1 o.p. organy podatkowe powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Zgodnie z art. 126 § 1 o.p. Sprawy podatkowe załatwiane są na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Pisma utrwalone w postaci papierowej opatruje się podpisem własnoręcznym. Pisma utrwalone w postaci elektronicznej opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną organu podatkowego ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią. Według art. 180 § 1 o.p., jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zgodnie z art. 187 § 1 o.p., organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W myśl art. 191 o.p. organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Nadto, zgodnie z art. 197 § 1 o.p., w przypadku gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ podatkowy może powołać na biegłego osobę dysponującą takimi wiadomościami, w celu wydania opinii. Zwieńczeniem przeprowadzonego postępowania podatkowego powinna być decyzja administracyjna, która zgodnie z art. 210 § 1 pkt 6 o.p. zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa (art. 210 § 4 o.p.). Dalej trzeba wskazać, że powołany art. 6ka u.c.p.g. określa konsekwencje niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Obowiązek powyższy wynika z art. 5 ust. 1 pkt 3 u.c.p.g., zgodnie z którym właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez zbieranie w sposób selektywny powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w regulaminie oraz sposobem określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4a ust. 1 u.c.p.g. (a zgodnie z art. 4a ust. 3 u.c.p.g. rada gminy jest obowiązana dostosować regulamin do przepisów wydanych na podstawie ust. 1). Zgodnie z przepisem § 1 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z 10 maja 2021 r. w sprawie sposobu selektywnego zbierania wybranych frakcji odpadów (Dz.U. z 2021 r., poz. 906) selektywnie zbiera się: papier, szkło, metale, tworzywa sztuczne, odpady opakowaniowe wielomateriałowe oraz bioodpady. W myśl § 3 rozporządzenia frakcje odpadów, o których mowa w § 1, zbiera się w pojemnikach lub workach, o których mowa w § 2, w sposób zapewniający zabezpieczenie odpadów przed pogorszeniem ich jakości. Kluczowe w niniejszej sprawie jest, że w ww. art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. sprecyzowano przesłanki formalne i materialne, warunkujące wydanie przez organ decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres, w którym nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej. Pierwszą z przesłanek jest przesłanka formalna, tj. powiadomienie przez przedsiębiorstwo o zaistniałym zdarzeniu zarówno wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jak i właściciela nieruchomości. Drugą przesłanką (materialną) jest stwierdzenie przez organ w przeprowadzonym postępowaniu braku dopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. W ocenie Sądu nieprawidłowe było w tym zakresie stanowisko SKO, że powiadomienie przez podmiot dokonujący odbioru odpadów komunalnych właściciela nieruchomości o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych nie warunkuje wszczęcia postępowania na podstawie art. 6ka ust. 2 u.c.p.g. i wydania decyzji, o której mowa w art. 6ka ust. 3 u.c.p.g. Przeciwnie, powiadomienie takie musi zostać dokonane zarówno wobec organu, jak i wobec właściciela nieruchomości. Wynika to z literalnego brzmienia przepisu, którego fragmentu w tym zakresie nie można ignorować. Sąd przyjął zatem, kierując się wykładnią literalną, że warunkiem wszczęcia przez organ (wójta, burmistrza lub prezydenta miasta) postępowania na podstawie art. 6ka ust. 2 u.c.p.g., a następnie wydania decyzji, o której mowa w art. 6ka ust. 3 u.c.p.g., jest – między innymi – powiadomienie przez podmiot dokonujący odbioru odpadów komunalnych właściciela nieruchomości o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Brak takiego powiadomienia uniemożliwia podjęcie działań określonych w tych przepisach (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2022 r., III FSK 805/22 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: Orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego Sąd stwierdził, że w sprawie nie została spełniona przesłanka formalna wszczęcia wobec Skarżącego postępowania mającego na celu określenie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w podwyższonej wysokości. Z materiału dowodowego w żaden sposób nie wynika, aby został on powiadomiony o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów. W szczególności zaś naklejka na pojemniku na odpady nie może być uznana za powiadomienie w rozumieniu ustawy. Podkreślenia wymaga, że obowiązek i forma zawiadomienia zobowiązanego o dostrzeżonych nieprawidłowościach w podobnych stanach faktycznych, były już wielokrotnie oceniane przez sądy administracyjne, których stanowisko w tym zakresie jest ogólnie jednolite, a Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę stanowisko to podziela. Trudno przyjąć, że Skarżący będący właścicielem Nieruchomości wynajmowanej osobom trzecim i nieprzebywający w niej otrzymał powiadomienie, które nie zostało doręczone na jego adres podany w deklaracji, lecz umieszczone w formie naklejki na pojemniku. W orzecznictwie trafnie wskazuje się, że art. 6ka u.c.p.g. nie reguluje, w jaki sposób przedsiębiorca ma dokonać powiadomienia właściciela nieruchomości. Jednak uznać należy, że skoro ustawowym obowiązkiem przedsiębiorstwa, jako podmiotu odbierającego odpady komunalne, jest powiadomienie właściciela nieruchomości i organu podatkowego, a organ ten na podstawie powiadomienia może wszcząć postępowanie podatkowe, to powiadomienie kierowane przez podmiot odbierający odpady komunalne winno co do formy odpowiadać wymogom wynikającym z obowiązującej w postępowaniu podatkowym zasady pisemności (art. 126 § 1 o.p. w związku z art. 6q ust. 1 u.c.p.g.). Skoro bowiem powiadomienie może być faktyczną podstawą prowadzenia postępowania podatkowego, to winno spełniać przynajmniej minimalne standardy formalne wynikające z procedury podatkowej. Jednocześnie, skoro ustawodawca narzuca na przedsiębiorstwo obowiązek powiadomienia organu podatkowego i właściciela nieruchomości, to brak jest podstaw dla rozróżniania formy tego powiadomienia w zależności od tego, do kogo jest kierowane. Zachowanie formy pisemnej powiadomienia kierowanego do właściciela nieruchomości służy przy tym jednocześnie zapewnieniu, wynikającego z art. 123 § 1 o.p., prawa strony do udziału w każdej fazie postępowania podatkowego (tu jeszcze w fazie bezpośrednio poprzedzającej jego wszczęcie), a także umożliwia stwierdzenie, czy doszło do skutecznego doręczenia rzeczonego powiadomienia. Zdaniem Sądu inne formy powiadomienia (np. poprzez umieszczenie naklejki na pojemniku na odpady) nie zapewniają zachowania przywołanych standardów proceduralnych. W tym zakresie nie można bez zastrzeżeń zaakceptować poglądu, że dopuszczalne jest przekazanie informacji o przejęciu odpadów jako niesegregowanych w każdej formie, która zapewnia zapoznanie się z tą informacją (tak: WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 19 września 2023 r., I SA/Gd 640/23). W szczególności bowiem w przypadku właściciela nieruchomości który faktycznie na niej nie przebywa, zaś wynajmuje ją osobom trzecim, stosowanie powiadomienia w formie naklejek zamiast formy pisemnej powiadomienia może skutkować powstaniem problemu, czy w ogóle i z jaką chwilą doszło do zapoznania się z treścią rzeczonego powiadomienia. Stosowanie formy pisemnej eliminuje tego rodzaju kontrowersje i przyczynia się do zachowania uprawnień strony do wzięcia udziału w dalszych czynnościach organu podatkowego, zwiastowanych przez powiadomienie otrzymane od podmiotu odbierającego odpady. Podkreślenia wymaga, że powyższe stanowisko co do tego, że nie ma podstaw twierdzenie, że obowiązek poinformowania właściciela nieruchomości wynikający z art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. zostaje spełniony poprzez naklejki informacyjne na pojemnikach, został zaaprobowany również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. wyroki NSA: z dnia 12 sierpnia 2025 r., III FSK 35/25; z dnia 17 lipca 2025 r., III FSK 52/25; z dnia 19 maja 2025 r., III FSK 1368/24; z dnia 28 lutego 2025 r., III FSK 1173/24; z dnia 30 października 2024 r., III FSK 805/23). W konsekwencji należy stwierdzić, że w sytuacji gdy w aktach sprawy brak jest dowodu na doręczenie Stronie powiadomienia przez przedsiębiorstwo, to co najmniej przedwczesne było wszczęcie postępowania administracyjnego na podstawie art. 165 § 1 i § 2 o.p. w związku z art. 6ka ust. 1 u.c.p.g., albowiem orzekające w sprawie organy zaniechały dokonania ustaleń stanu faktycznego w tym zakresie. W ocenie Sądu strona musi mieć zapewnioną realną możliwość zapoznania się z takim powiadomieniem. Nie można tej kwestii pozostawić przypadkowi, czy właściciel wynajmowanej nieruchomości odnajdzie naklejkę na pojemniku na odpady. Kwestia zawiadomienia powinna być udokumentowana tak, aby nie było wątpliwości co do dokonania tej czynności. Jednocześnie, skoro brak było w sprawie formalnych podstaw do wszczęcia postępowania, w którym wydano zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję, ocena przesłanki materialnej nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Przyjęcie przez organy obu instancji wadliwej wykładni art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. doprowadziło do wadliwego wszczęcia postępowania w sprawie, w którym to postępowaniu niewątpliwie tym samym doszło do naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 § 1 o.p.). Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, uchylając decyzje wydane w obu instancjach, jako dotknięte tymi samymi wadami w postaci naruszenia norm prawa procesowego o potencjalnie istotnym wpływie na wynik sprawy oraz na omówionej wyżej niewłaściwej wykładni przepisów prawa materialnego, która miała wpływ na wynik sprawy. W związku z uchyleniem decyzji organów obu instancji w dalszym postępowaniu zadaniem organu I instancji będzie zakończenie postępowania wszczętego w związku z art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. z uwzględnieniem ocen prawnych wyrażonych przez Sąd. Z uwagi na to, co do tej pory powiedziano, a także wziąwszy pod uwagę, że według art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie, odnoszenie się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia prawa materialnego i procesowego w zakresie zgromadzonego materiału dowodowego nie mieściłoby się w tych ramach. Wobec uwzględnienia skargi Sąd orzekł również o kosztach postępowania na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w pkt II sentencji wyroku, zasądzając na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (4017 zł), obejmujący zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi (400 zł) oraz kosztu poniesionego tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł), a także wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej będącego radcą prawnym (3600 zł), wynikające z § 2 pkt 5 w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2026 r. poz. 118). Sąd nie miał wątpliwości, że do niezbędnych kosztów postępowania należało zaliczyć wynagrodzenie pełnomocnika Skarżącego będącego radcą prawnym, pomimo późniejszego wypowiedzenia pełnomocnictwa tuż przed wydaniem przez Sąd wyroku. Zdaniem Sądu przepis art. 205 § 2 p.p.s.a. nie warunkuje zasądzenia zwrotu kosztów sądowych, obejmujących wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika, od faktu trwania stosunku pełnomocnictwa w chwili rozstrzygania wniosku strony skarżącej o zwrot kosztów postępowania, o ile rzeczony pełnomocnik działał za stronę w trakcie postępowania przed sądem. Sąd wziął wobec tego pod uwagę, że w niniejszej sprawie pełnomocnik aż do momentu wypowiedzenia pełnomocnictwa podejmował czynności niezbędne do celowego dochodzenia praw strony, tj. sporządził i wniósł skargę, w której zawarł wniosek o zwrot kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, a także odbierał korespondencje sądową. Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.