I SA/Wr 575/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do grudnia 2013 r. postanawia: odrzucić skargę.

Na mocy zarządzenia Przewodniczącego z dnia 22.06.2017 r., pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 100.000 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, pismo z dnia 23.06.2017 r., zawierające wezwanie w tym przedmiocie, zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 29.06.2017 r. W tym samym dniu zostało doręczone pełnomocnikowi wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W dniu 11.07.2017 r. (data nadania: 05.07.2017 r.) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika Skarżącego, do którego załączone zostały: poświadczona za zgodność z oryginałem kopia pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez Skarżącego oraz pismo z dnia 20.06.2017 r. zawierające wypowiedzenie tego pełnomocnictwa przez Skarżącego. W wyznaczonym terminie do uiszczenia wpisu nie został on uiszczony. W dniu 14.07.2017 r. wpłynęło do tutejszego Sądu pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (nadane w placówce pocztowej w dniu 11.07.2017 r.), przesyłające wniosek Skarżącego M.G. o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, który to wniosek został przez niego złożony w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu w dniu 06.07.2017 r. (data nadania w placówce pocztowej). Ponadto w dniu 10.07.2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w tutejszym Sądzie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 29.06.2017 r. Ustawowy termin 7 dni do wniesienia wpisu upływał zatem w dniu 06.07.2017 r. i należny wpis nie został uiszczony. W dniu 11.07.2017 r. Sąd powziął informację o wypowiedzeniu przez Skarżącego pełnomocnictwa pełnomocnikowi, ponieważ w tymże dniu do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika Skarżącego z informacją o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez Skarżącego. Zgodnie z treścią przepisu art. 42 § 1 P.p.s.a., wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym. Dniem zawiadomienia sądu jest przy tym dzień, w którym sąd rzeczywiście powziął wiadomość o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, co w wypadku zawiadomienia pisemnego oznacza dzień doręczenia lub złożenia go w biurze podawczym sądu (postanowienie NSA z dnia 29.01.2009 r., sygn. akt II FZ 633/08, postanowienie NSA z dnia 30.01.2015 r., sygn. akt I FZ 471/14, oba orzeczenia dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uznać zatem należy, że wezwanie pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi było prawidłowe i skuteczne w stosunku do Skarżącego, ponieważ na dzień wystosowania tego wezwania, tj. 23.06.2017 r. (ani na dzień jego otrzymania przez pełnomocnika, tj. 29.06.2017 r.) Sąd nie posiadał wiedzy na temat wypowiedzenia pełnomocnictwa przez Skarżącego. Wiedzę taką uzyskał Sąd dopiero na podstawie pisma pełnomocnika Skarżącego, które to pismo wpłynęło do Sądu w dniu 11.07.2017 r. Skarżący złożył wprawdzie w niniejszej sprawie dwa wnioski o przyznanie prawa pomocy obejmujące żądanie zwolnienia od całości kosztów sądowych, jednakże żaden z tych wniosków w ocenie Sądu nie przerwał biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej. Aby wniosek taki odniósł skutek w postaci przerwania biegu powyższego terminu, musi on zostać złożony w terminie do uiszczenia wpisu sądowego do tego sądu administracyjnego, przed którym toczy się sprawa, której wniosek ten dotyczy lub w przypadku, gdy miejsce zamieszkania lub siedziba strony nie znajduje się na obszarze właściwości tego sądu – do innego sądu administracyjnego (art. 254 § 2 P.p.s.a.). Z kolei złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy do niewłaściwego sądu skutecznie przerywa bieg terminu do uiszczenia wpisu jedynie wtedy, gdy wniosek ten zostanie przekazany do właściwego sądu przed upływem terminu na dokonanie tej czynności (art. 85 P.p.s.a.). Tymczasem pierwszy wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych został wprawdzie nadany w dniu 06.07.2017 r., a więc w terminie do uiszczenia należnego wpisu ale został on przez Skarżącego skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zamiast do tutejszego Sądu jako właściwego. Zauważyć przy tym należy, że Skarżący ma miejsce zamieszkania w obszarze właściwości tutejszego Sądu (miejscowość M., w której zamieszkuje Skarżący, leży bowiem na obszarze województwa dolnośląskiego), co oznacza, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, dla wywarcia zamierzonego skutku w postaci przerwania biegu terminu do zapłaty wpisu, mógł być złożony wyłącznie w tutejszym Sądzie. Wniosek powyższy nie mógł zatem skutecznie przerwać biegu terminu do uiszczenia wpisu, gdyż został on przekazany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu tutejszemu Sądowi dopiero w dniu 11.07.2017 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) a więc po upływie terminu do uiszczenia należnego wpisu. Z kolei drugi złożony przez Skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy o analogicznej treści został złożony w tutejszym Sądzie w dniu 10.07.2017 r. (data nadania w placówce pocztowej), a zatem również po upływie terminu do uiszczenia wpisu. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdza, że żaden ze złożonych przez Skarżącego wniosków o przyznanie prawa pomocy nie przerwał biegu terminu do uiszczenia wpisu, a tym samym należy uznać, że skarga nie została opłacona w ustawowym siedmiodniowym terminie mimo prawidłowo doręczonego wezwania w tym przedmiocie, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie powołanych wyżej przepisów. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie Sąd wskazuje, że wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy zostanie rozpoznany w odrębnym postępowaniu.