I SA/Wr 574/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku z dnia 8 września 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi S. Ż. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 21 lutego 2002 r. ( sygn. akt I SA/Wr 2200/99 postanawia umorzyć postępowanie.

Postanowieniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2007 r. przyznano skarżącemu S. Ż. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości, następnie postanowieniem referendarza z dnia 14 maja 2007 r. przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. W dniu 8 września 2008 r. skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienia o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, jak również wtedy, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych nie wymienionych w tym artykule przyczyn. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego z dnia 8 września 2008 r. jest bezprzedmiotowe, gdyż skarżącemu zostało już przyznane prawo pomocy w całości tj. obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych w całości jak również ustanowienie adwokata z urzędu. Na marginesie dodać jednak należy, że to, iż skarżący nie umocował do działania pełnomocników wyznaczonych jemu przez Okręgową Radę Adwokacką nie oznacza, że udzielone wcześniej przez Sąd prawo pomocy zostało cofnięte i konieczne jest złożenie kolejnego wniosku o jego przyznanie, albowiem skorzystanie przez skarżącego z przyznanego przez Sąd prawa pomocy nie jest obowiązkiem skarżącego lecz jego uprawnieniem. Z tych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postępowanie należało umorzyć, o czym postanowiono jak w sentencji.