I SA/Wr 560/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. H. na Wojewodę D. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 stycznia 2021 r. w sprawie o sygn. akt I SAB/Wr 453/20 postanawia: odrzucić skargę.

W sprawie, w odpowiedzi na skargę na niewykonanie wyroku tut. Sądu uwzględniającego skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania, organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem do wykonania wyroku. W aktach administracyjnych brak jest wezwania do wykonania ww. wyroku. Strona pomimo wezwania nie przedłożyła dowodu wniesienia takiego pisma do organu (przesyłka sądowa wzywająca stronę do udowodnienia, że wezwała organ do wykonania wyroku, po dwukrotnym awizowaniu została pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 13 października 2021 r. k. 12). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem formalnym złożenia skargi na niewykonanie wyroku, a więc warunkiem umożliwiającym jej merytoryczne rozpoznanie przez sąd, jest m.in. uprzednie (przed jej złożeniem), pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W sprawie, strona nie dopełniła wskazanego obowiązku. Pismo wzywające do wykonania wyroku nie znajduje się w aktach administracyjnych, a strona pomimo formalnego wezwania, nie udowodniła, że przed wniesieniem skargi dokonała tej czynności. W konsekwencji należało uznać, że skarga jest niedopuszczalna, a zatem podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.