I SA/Wr 495/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 19 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w L. na decyzję Naczelnika D. Urzędu Celno-Skarbowego we W. z dnia [...] 2020 r., nr [...] w przedmiocie określenia za miesiące: VIII, IX, X, XI i XII/2017 r. dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę

W dniu 25 sierpnia 2020 r. (data stempla pocztowego) strona reprezentowania przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na oznaczoną w sentencji decyzję. W odpowiedzi na skargę Naczelnik D. Urzędu Celno- Skarbowego we W. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu albowiem wniesiona została z uchybieniem terminu. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm,. dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. W rozpatrywanej sprawie, zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony 22 lipca 2020 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 21 sierpnia 2020 r. Skarga została nadana w placówce pocztowej 25 sierpnia 2020 r., czyli po upływie wskazanego terminu i wobec tego jako- spóźniona – podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, orzekł jak w pkt I sentencji.